Брюгге тарихы

Клубтың тарихы 1890 жылы Броедерс Ксаверианен католиктік мектебі мен Кораль атеней (Koninklijk Atheneum) оқушыларының бірігіп Brugsche Football Club құруынан басталады; құрылтайшылар клубқа латын ұранын — mens sana in corpore sano («сау денеде сау ақыл») таңдады. 1891 жылғы 13 қарашада ұжым Brugsche FC атауымен қайта құрылды, дәл осы күн қазіргі Брюггенің ресми құрылған уақыты саналады. 1892 жылы клубта барлық шешімдерді қадағалайтын ресми басқарма пайда болды. 1895 жылы кейінгі ұлттық футбол федерациясының алдындағы UBSSA спорт одағы құрылды, Brugsche FC оның негізін салушылардың біріне айналды және 1895–1896 жылдардағы Бельгиядағы алғашқы лига турнирінде ойнады. Келесі жылғы қаржылық қиындықтар клубты одақтан шығуға мәжбүрледі, көп өтпей клубтан кеткен мүшелер Football Club Brugeois командасын құрды. 1897 жылы екі топ француз тіліндегі Football Club Brugeois атауымен қайта бірікті, ал нидерланд тіліндегі Club Brugge атауы тек 1972 жылы қабылданды.

1914 жылы FC Brugeois Бельгия Кубогының алғашқы финалына шығып, Юнион СЖ-ға 1:2 есебімен жеңілді. Алты жылдан кейін, 1919–1920 жылдардағы маусымда клуб Бельгияның бірінші дивизионында чемпион болып, тұңғыш тағын алды және осы құрметпен Royal FC Brugeois атауына көшті — қазіргі KV (Koninklijke Vereniging, корольдік клуб) префиксі сол патшалық мәртебеден қалған. Алайда сегіз жылдан соң, 1928 жылы клуб тарихында тұңғыш рет екінші дивизионға түсті және 1940–1950 жылдардың көбін төменгі дивизионда өткізді. 1958–1959 жылдардағы маусымнан кейін Брюгге жоғарғы дивизионға көтеріліп, содан бері бір де рет түспеген. 1968 жылы клуб Бересхотты 1:1 тең есептен кейінгі пенальти сериясында 7:6 жеңіп, өзінің тұңғыш Бельгия Кубогын жеңіп алды.

Клуб тарихындағы ең табысты кезең австриялық бас бапкер Эрнст Хаппельмен байланысты: ол командаға 1975–1976, 1976–1977 және 1977–1978 жылдары қатарынан үш чемпиондық, 1976–1977 жылдары Бельгия Кубогын әкелді. Хаппель Брюггені еуропалық турнирлердің алғашқы финалына да жеткізді: 1976 жылғы УЕФА Кубогының екі матчтан тұратын финалында ағылшындық Ливерпульге жалпы есеппен 3:4 жеңілді. Екі жылдан кейін команда Уэмблиде өткен 1978 жылғы Еуропа чемпиондар кубогының финалында тағы да Ливерпульмен кездесіп, Кенни Далглиштің екінші айналымдағы жалғыз голынан есе жіберді. Брюгге — бұл турнирдің финалына шыққан тұңғыш бельгиялық клуб және 2024 жылдың қарашасындағы жағдай бойынша жалғыз бельгиялық финалист. Финалдан кейін Хаппель клубты тастап, сол жазда Нидерланд құрамасын 1978 жылғы әлем чемпионатының финалына жеткізді.

1992 жылғы 25 қарашада Брюгге ойыншысы Даниел Амокачи Чемпиондар лигасы тарихындағы алғашқы голды соқты — ол Мәскеудің ЦСКА-сын 1:0 жеңген матчта дәл тиді. Жаңа заманда клуб 2021 жылғы 20 мамырда бәсекелесі Андерлехтпен 3:3 тең ойнап, алты жылдағы төртінші және жалпы есептегі 17-ші чемпиондығына қол жеткізді; бұл 1973 жылдан бері Андерлехттің алаңында чемпион атанған тұңғыш жағдай және 1976–1977, 1977–1978 маусымдарынан кейінгі алғашқы қатарынан екі чемпиондық болды. Бір жылдан соң команда Антверпеннің алаңында қатарынан үшінші тағын алды. 2022–2023 жылдардағы Чемпиондар лигасында Брюгге топтық кезеңде бір ғана жеңіліс тауып, бес ойында қақпасын таза сақтап, қазіргі тарихында тұңғыш рет плей-оффқа шықты.

Еуропалық жетістіктер қатарында Еуропа чемпиондар кубогының 1977–1978 жылдардағы күміс жүлдесі, УЕФА Кубогының 1975–1976 жылдардағы финалы және 1987–1988 жылдардағы жартыфиналы, Кубок иелері кубогының 1991–1992 жылдардағы жартыфиналы мен УЕФА Конференция лигасының 2023–2024 жылдардағы жартыфиналы бар. Брюгге — УЕФА Еуропа лигасына қатарынан ең көп қатысу (20) бойынша еуропалық рекордшы. Клуб Бельгия чемпионатын 20 рет жеңіп, бұл көрсеткіш бойынша тек Андерлехттен қалады, Бельгия Кубогы (12) мен Бельгия Суперкубогы (18) бойынша ел рекордшысы. Сондай-ақ 1981 жылы Кирин кубогын, 1990 жылы Амстердам турнирін жеңді.

Жеке жүлделер бойынша клуб ойыншылары Бельгияның «Алтын бәтеңкесін» талай рет алды: Фернан Боне (1967), Эрвин Ванденделе (1971), Жюльен Колс (1977), Ян Селеманс (1980, 1985, 1986), Франки Ван Дер Элст (1990, 1996), Пол Окон (1996), Тимми Симонс (2002), Хосе Искьердо (2016), Рууд Вормер (2017), Ханс Ванакен (2018, 2019, 2024), Симон Миньоле (2022) және Ардон Яшари (2025).

Клубтың алғашқы алаңы Брюггенің Синт-Андрис ауданындағы Rattenplein («егеуқұйрықтар алаңы») деп аталды: ол жергілікті фокстерьер клубына тиесілі болып, ағылшындардан келген егеуқұйрық аулау көрінісі үшін пайдаланылған. 1911 жылы команда жанындағы кафеге орай De Klokke деп аталған жаңа алаңға көшті, кейін ол клуб президенті Алберт Дисеринктің күтпеген өлімінен соң Алберт Дисеринк стадионы деп өзгертілді. Қазіргі арена 1975 жылдан бері қолданылады; бұрын Олимпиастадион деп аталған ол 1998 жылы XIV ғасырда қаланы билеген француздарға қарсы көтеріліс бастаған жергілікті қасапшы және көтерілісші Ян Брейделдің құрметіне қайта аталды. 2016 жылғы қарашада клуб Весткапеллеге негізгі команда, 21 және 19 жасқа дейінгі құрамдарға арналған төрт жаттығу алаңы бар жаңа жаттығу орталығының құрылысын бастады. Жаңа стадион жобасы 2007 жылдан бері талқыланып, орын мен қорғауға алынған жануарлар түрлеріне байланысты мәселелерден ұзаққа созылды; ақыр соңында қазіргі стадионның қасына 40 116 көрерменге арналған жаңа арена салу шешілді, құрылыс рұқсаты 2021 жылғы қазанда алынды.

Бельгияда клубтың 62 жанкүйер клубы бар, олардың мүшелері 10 мыңнан асады; 1967 жылы құрылған Supportersfederatie Club Brugge KV ресми жанкүйерлер бірлестігі саналады және 60 танылған жанкүйер клубын біріктіреді. Брюгге — Бельгияның Фландрия өңіріндегі ең танымал клуб. Жанкүйерлерді «он екінші ойыншы» деп атайтын дәстүрге орай клуб 12-нөмірлі жейдені 2003 жылғы шілдеден бері ешкімге бермейді. 23-нөмір 2008 жылғы 8 мамырда автокөлік апатынан қайтыс болған шабуылшы Франсуа Стерхеленің құрметіне алынып қойылды. 2006 жылғы 21 шілдеден бері Telenet желісінде клубтың CLUBtv телехабары аптасына екі рет шығады. Клубтың ресми талисманы — қала символы аю; ол Фландрияның бірінші графы Балдуин I жастайынан аюды жеңген аңызбен байланысты. 2000 жылдың соңынан бері екінші аю талисман пайда болды, олар Белле мен Бене деп аталады, 2010 жылы жас жанкүйерлерге бағытталған үшінші аю — Биби қосылды.

Брюггенің басты бәсекелестері — Андерлехт, Серкль Брюгге, Антверпен және Стандард Льеж. Андерлехтпен қарсылық 1970 жылдардан бері дамыды: ол кезде екі клуб елдегі тәждердің дені бөліске түсіп, бір-бірімен чемпиондық үшін күресті. Олар өзара үш Бельгия Кубогының финалын (Брюгге екеуінде, Андерлехт бір финалда жеңді) және жеті Суперкубок матчын (Брюгге бесеуінде жеңді) өткізді; бұл кездесу жиі «жеккөрініш ойыны» деп аталады. Серкль Брюггемен өтетін қала дербиі екі клуб жанкүйерлері үшін маусымның басты матчы саналады, ол үнемі көп көрермен жинайды, тифо, ту мен баннерлермен, түтін мен пиротехникамен есте қалады; жеңімпазды дәстүр бойынша «de Ploeg van Brugge» — Брюгге командасы деп атайды, ал жеңген жақтың жанкүйерлері матчтан кейін алаң ортасына өз клубының туын тігеді. Антверпенмен қарсылық Фландрия мен Бельгиядағы ең көне клубтарды қарама-қарсы қояды және 1900 жылдардан бері жалғасады: 1908 жылы Брюгге жанкүйерлері 2:1 жеңілген Антверпен ойыншыларына шабуыл жасағаннан кейін бұл бәсеке Еуропадағы ең қатты бәсекелестіктің біріне айналды.

1891 жылдан бері клубты он екі президент басқарды, олардың арасында ең ұзақ қызмет еткендері — Эмиль Де Клерк (1937–1959), Андре Де Клерк (1959–1973) және Фернан Де Клерк (1973–1999). 2011 жылдан бері клуб президенті — Барт Верхаге.