Колрейн тарихы

Клуб 1927 жылдың маусымында жергілікті Орандж холлда өткен жиналыста Coleraine FC деген атпен құрылды. Ол екі жергілікті команданың — Колрейн Олимпик пен Колрейн Александраның бірігуі нәтижесінде пайда болды, негізін салушылардың бірі және алғашқы ойыншы-бапкері Джон Маккандлесс болды. Алғашқыда клуб түстері толықтай ақ болғандықтан, оның бастапқы лақап аты Лилиуайтс еді. Тұңғыш жүлдесін Колрейн 1931–32 жылғы маусымда алды: Солитьюдте Баллимена Юнайтедті 3:0 ұтып, Алтын кубокты жеңіп алды.

1948 жылы клуб Ирландия кубогының алғашқы финалына шықты, бірақ Линфилдке 0:3 есебімен жеңілді. 1953 жылы қайтадан финалға шығып, тағы да Линфилдтен, бұл жолы 0:5 есебімен ұтылды. 1950-жылдары Колрейн Сити кубогын (1953–54) алғаш рет және Алтын кубокты екінші мәрте (1958) қанжығасына байлады.

1961 жылы клуб төрағасы Джек Доэрти Селтиктен кеткен Берти Пикокты Колрейнге қол қоюға көндірді — бұл клуб тарихындағы ең маңызды трансферлердің бірі болды. 1965 жылы Колрейн Уиндсор Паркта Гленавонды 2:1 жеңіп, Ирландия кубогын тұңғыш рет алды, гольдерді Шон Данлоп пен Дерек Ирвин соқты. Сол арқылы клуб еуропалық сахнаға шықты: кеңестік Динамо Киевке қарсы ойнап, Темір пердені артында ойын өткізген Ұлыбританияның алғашқы футбол клубына айналды. Колрейн бүкіл ирландиялық Блакснит кубогының алғашқы екі мәрте иегері атанды (1969 және 1970), бұл көрсеткішпен Ирландия лигасында қатарынан екі бүкілирландиялық турнирді жеңген жалғыз клуб болып қалды. 1970 жылғы Жәрмеңкелер кубогында Килмарнокпен бірінші ойында 1:1 тең түскеннен кейін Баннсайдерс Дес Диксонның хет-тригінің арқасында 3:2 есебімен тарихи жеңіске жетті.

1972 жылы Ирландия кубогы қайта алынды: финалда Портадаун 2:1 ұтылды, гольдерді Дес Диксон мен Айван Мюррей соқты. 1974 жылы Берти Пикоктың бапкерлігімен клуб Гибсон кубогын — Ирландия лигасының чемпиондығын — жеңіп алды; құрамда Дес Диксон, Джонни Маккерди, Айван Мюррей, Майкл Гай, Винс Мэджи сынды ойыншылар болды, титул Портадаунның алдында иеленді. Пикок 1974 жылы қызметінен кетті, командаға Айван Мюррей мен Джонни Маккерди басшылық етті. Мюррей 1978 жылға дейін бас бапкер болып, осы кезеңде Ирландия кубогы екі мәрте — екеуінде де Линфилдке қарсы — жеңіп алынды. 1975 жылы шешуші голды екінші қайта ойында Джим Чанг Смит соқты, 1977 жылы Лиам Беккет, Дес Диксон, Фрэнки Моффатт және Майкл Гайдың гольдерімен 4:1 есебімен басым жеңіске жетті. Бұл клубтың 26 жылға дейінгі соңғы ірі жүлдесі болды.

1980-жылдары клуб екі кубок финалына шықты — 1982 жылы Линфилдтен, 1986 жылы Гленторандан жеңілді. 1980-жылдардың ортасында үш маусым қатарынан Линфилдтен кейінгі екінші орынды иеленді, ал 1990-жылдардың басында Колрейн қиындықтарға тап болды және 1995 жылы Бірінші дивизионға түсіп кетті. Кенни Шилстің басшылығымен клуб Бірінші дивизионның алғашқы чемпионы атанып, жоғары дивизионға қайтқан тұңғыш маусымында Ольстер кубогын жеңіп алды және чемпиондыққа жақындады, бірақ соңында Крусейдерс басып озды.

1999–2000 маусымының сәтсіз басталуынан кейін Шилс қызметінен кетті, оның орнына келген Марти Куинн командасын Линфилдтен кейінгі екінші орынға, Ирландия кубогының жартылай финалына және Кока-Кола кубогының финалына жеткізді. 2002–03 маусымында клуб үшінші орынды иеленіп, 1986 жылдан бергі алғашқы Ирландия кубогының финалына шықты. Финалда барлық жүлделерді жинауды көздеген Гленторанға қарсы аутсайдер ретінде ойнаған Колрейн Гарет Маколидің ертерек соққан голы есепке алынбағанына қарамастан, Джоди Толанның голымен жеңіске жетіп, ұзақ жүлдесіз кезеңді аяқтады. Келесі маусымда клуб қайта финалға шықты, бірақ бұл жолы Гленторан жеңді.

Клубтың қаржылық мәселелері 2003–04 маусымының көп бөлігін қараңғылады; Колрейн жанкүйері, Cold Feet сериалының актері Джеймс Несбитт елеулі қайырымдылық жасағанымен, маусым соңында клуб қысқартылған бюджетпен жұмыс істеуге мәжбүр болып, бірнеше жетекші ойыншы кетті. 2005 жылдың жазында бюджет қайта қысқарды, ал жанкүйерлер үшін басты қауіп клубтың өмір сүруі болды: тамызда салық қызметі 1,3 миллион фунт қарызға байланысты клубты таратуға сұрау салды. Friends of Coleraine бірлестігі клубты тұрақты басқаруға болатынын дәлелдейтін бизнес-жоспар жасау үшін Жоғарғы соттан талқылауды кейінге қалдыруға қол жеткізді. 2006 жылғы 9 тамызда клуб таратылды, сыртқы басқаруға рұқсат алғаннан кейін жаңа клубты басқару үшін Calver Holdings Ltd негізінде басқару комитеті құрылды.

Осыдан кейін клуб Институтты жеңіп, Солтүстік-Батыс аға кубогын алғаш рет алды. Колрейнге Премьер-лигада қалуға рұқсат етілді, ал Friends of Coleraine клубты өз бақылауына алып, жаңа директорлар кеңесін тағайындады. 2008 жылы клуб Ирландия кубогының финалына шықты, бірақ Линфилдке 1:2 жеңілді; осы ойыннан кейін Марти Куинн қызметінен кетті, ал оның бұрынғы көмекшісі Дэвид Платт бірінші маусымында командасын бесінші орынға жеткізді.

2010 жылғы 27 наурызда Колрейн Лига кубогының финалында Гленторанға пенальти сериясында ұтылды, Ирландия кубогының жартылай финалында Линфилдтен жеңілді. Лигадағы ең жүйрік екі бомбардир, соның ішінде 41 гол соққан Рори Паттерсон болғанына қарамастан, клуб маусымды жетінші орында аяқтады. 2010–11 маусымының бірінші жартысындағы тұрақсыз ойын нәтижесінде Дэвид Платт ақпан айының басында жұмыстан босатылды. Оның орнына келген Оран Кирни командасын қайта тірілтіп, тұрған орнынан жоғары көтерілуге мұрындық болды, дегенмен маусым қайта жетінші орынмен түйінделді. Кирни құрамды жаңартып, келесі маусымда лигада жақсы ойын көрсетіп, Лига кубогының финалына шықты.

2017–18 маусымында Баннсайдерс NIFL Премьершипте тек Линфилдтен бір мәрте жеңіліп, Крусейдерстен екі ұпай кейін қалып, екінші орынды иеленді. Титулды алмаса да, мамырда финалда Клифтонвиллді жеңіп, Ирландия кубогын алтыншы мәрте қанжығасына байлады. Оран Кирни 2018 жылдың қыркүйегінде шотландиялық Сент-Миррен командасына кетті, оның орнына келген Родни Макари клубты алтыншы орынға және Ирландия кубогының жартылай финалына жеткізді, бірақ Еуропа лигасының плей-оффында сәтсіздіктен кейін 2019 жылғы 10 мамырда тек сегіз ай жұмыс істеп жұмыстан босатылды. Кирни 2019 жылғы 3 шілдеде Сент-Мирренмен өзара келісіммен қош айтысып, Колрейнге қайта бас бапкер болып келді.

2019–20 маусымында, екі басты ойыншысынан айырылғанына қарамастан, Колрейн маусымды жақсы бастап, әрекеттегі чемпион Линфилдті және күміс жүлде иегері Баллименаны жеңді. 2020 жылғы ақпанда Лига кубогының финалында Крусейдерсті 2:1 жеңіп, маусымның алғашқы ірі жүлдесін алды. Пандемияға байланысты маусым тоқтаған кезде клуб Линфилдтен төрт ұпай кейін екінші орында және Ирландия кубогының жартылай финалында тұрған еді. Колрейн 2020 жылғы УЕФА Еуропа лигасының іріктеу кезеңіне жолдама алып, Ла Фиоританы өткеннен кейін Словения чемпионы Марибормен кездесті және пенальти сериясында жеңіске жетті. Екінші іріктеу айналымында үйде шотландиялық Мотеруэллге қарсы бірінші бөлімнен кейін 0:2 артта қалып, есепті 2:2-ге дейін теңестірді, бірақ шотландиялықтар қақпашы Тревор Карсонның арқасында пенальти сериясында жолдама алды.

2020–21 маусымында Колрейн NIFL Премьершипте екінші орынды иеленді, келесі маусымда Лига кубогының финалына шығып, жүлдені аз ғана айырмашылықпен қолдан шығарды және лигада алтыншы орынды сақтады. Оран Кирнидің командасы 2022–23 маусымында да алтыншы орында түйіндеп, Лига кубогының тағы бір финалына шықты.

Клуб есебінде бір Ирландия лигасының чемпиондығы (1973–74), жеті Ирландия кубогы (соңғысы 2025–26), екі Лига кубогы, төрт Алтын кубок, екі Сити кубогы, сегіз Ольстер кубогы, екі Блакснит кубогы, 23 Солтүстік-Батыс аға кубогы және Бірінші дивизион чемпиондығы (1995–96) бар.

Клубтың басты бәсекелесі — Баллимена Юнайтед. Колрейн ұзақ уақыт қауымдастықтың протестанттық-лоялистік бөлігімен байланыстырылды: 2024 жылы клуб өз әлеуметтік клубында сектанттық әндер ойнатқаны үшін лигаға шағымдалды, тексеру барысында жанкүйерлердің католиктерге қарсы ұрандар айтқаны да айтылды. 2022 жылы Колрейн жанкүйерлерінің негізінен католиктік Клифтонвилл жанкүйерлеріне қарсы ойын алдында ағылшын футбол хулигандары тобымен бірігіп, қақтығыс ұйымдастырғаны туралы хабарланды.