Дунайска Стреда тарихы

Қаладағы алғашқы ұйымдасқан спорт клубы — Дунасердахей атлетикалық клубы (Dunaszerdahelyi Atlétikai Club, DAC) — 1904 жылы, қала Дунасердахей деген атпен Венгрия құрамында болған кезде құрылды. Клуб екі дүниежүзілік соғыстан да аман өтті, 1953 жылы Братислава округінің «А» тобында бірінші орын алды. Атауы бірнеше рет өзгерді: 1908 жылы DSE, 1920 жылы DAC, 1933 жылы DTC, 1942 жылы DLE, 1948 жылы «Сокол», 1953 жылы «Славой», 1965 жылы «Йеднота», 1974 жылы қайтадан DAC, 1993 жылы FC DAC, 1994 жылы «Марат — DAC», сол жылы 1.FC DAC — Гемер, 1996 жылы 1.FC DAC, 2000 жылы FK DAC 1904, 2014 жылы FC DAC 1904.

1968 және 1969 жылдары команда үшінші лиганың батыс дивизионына шығып, кейін аймақтық жарыстарға қайтты. 1977–1978 маусымында тағы да үшінші лигада ойнап, алтыншы орынға, келесі жылы жетінші орынға тұрақтады. 1979–1980 маусымында өз дивизионында жеңіп, Словакия ұлттық лигасына (екінші деңгей) көтерілді. 1984–1985 маусымының нәтижесімен клуб 1.SNL чемпионы атанып, Чехословакияның бірінші лигасына жолдама алды.

1985–1986 маусымында команда Чехословакия бірінші лигасында дебют жасап, он бірінші орын алды және ширек финалға шықты. 1986–1987 маусымында Словакия лигасында төртінші болып, Словакия Кубогын да, Чехословакия Кубогын да жеңіп алды. 1987–1988 маусымында еуропакубок жарысына қатысып, іріктеу кезеңінде АЕЛ (Лимасол) құрамасын екі рет — 1:0 және 5:1 есептерімен — ұтты, бірақ бірінші айналымда «Янг Бойз» (Берн) клубынан 2:1 және 1:3 есептерімен ұтылып қалды; лигада үшінші орынға тұрақтады. 1988–1989 маусымында УЕФА Кубогының бірінші айналымында швед «Эстерін» 6:0 есебімен ұтты, екінші айналымда «Бавариямен» кездесті — бұл кездесуге 15 572 көрермен келді. 1980 жылдардағы жетістіктерге қатысты есімдер: 1983–1984 және 1984–1985 маусымдарында Ладислав Тот 22 гол соғып, лиганың үздік бомбардирі атанды; команданы Карол Пеце, кейін Антон Драгунь бапкерлік етті, ал жетекші ойыншылардың бірі Юрай Сикора болды. 1982–1983 және 1983–1984 маусымдарында клуб чемпионнан төрт ұпай қалып, екінші орында қалды.

1990 жылдардың басында клуб Чехословакия лигасында 1990–1991 және 1992–1993 маусымдарында төртінші орын алды, ал 1991–1992 маусымында Интертото кубогының сегізінші тобында жеңіске жетті. Тәуелсіз Словакия чемпионатының алғашқы маусымында — 1993–1994 жылы — Ладислав Шкорпил бастаған команда 62 гол соғып, үшінші орынды иеленді; Павол Динья 19 голмен үздік бомбардир болды. УЕФА Кубогының бірінші айналымында «Казино Зальцбургтен» екі кездесуде де 0:2 есебімен ұтылды. Кейінгі маусымдарда нәтиже нашарлап, 1997–1998 жылы клуб он үш жылдан кейін жоғары дивизионнан төмен түсті. 1998–1999 маусымында Владимир Руснақ басшылығымен екінші лигада бірінші орын алып қайтып келді, бірақ 1999–2000 маусымында он төртінші орын алып, тағы да түсіп қалды.

2000 жылдары клуб бапкерлердің жиі ауысуымен және тұрақсыз нәтижелермен өтті: 2005–2006 маусымында екінші лигадан төмен түсті, 2006–2007 маусымының соңында үшінші деңгейге ауысты, 2007–2008 жылы екінші лиганы жеңіп алды, ал 2008–2009 маусымында қайтадан төмендеді. Кейін екі рет қатарынан жоғарылап, 2013 жылы елдің жоғары дивизионына оралды және 2012–2013 маусымында Словакияның екінші дивизионында жеңіске жетті. 2013 жылдан бері клуб «Сенецпен» серіктестікте, 2019 жылдан бастап ШТК 1914 Шаморин клубымен байланысты.

Клубтың жетістіктері: Чехословакия Кубогының жеңімпазы (1987), Словакия Кубогының жеңімпазы (1987) және финалисті (1992–1993, 1994–1995), 1.SNL чемпионы (1984–1985), Словакияның екінші дивизионында жеңімпаз (1998–1999, 2012–2013). Словакия Суперлигасында клуб 2018–2019, 2020–2021, 2022–2023 және 2023–2024 маусымдарында күміс жүлдегер атанды. 2025 жылы УЕФА клубты 2025–2026 жылғы Конференция лигасына жібермеді: бір иеленуші жарыста бір-ақ клубқа ие бола алады, ал Оскар Вилагиге тиесілі венгриялық «Дьөр» де 2024–2025 маусымның нәтижесімен жолдама алған еді. 2025 жылғы 1 шілдеде Вилаги УЕФА шешімін әділетсіз деп атап, клуб Спорттық арбитраж сотына (CAS) шағымданатынын айтты.

Клубтың жанкүйерлері YBS (Yellow Blue Supporters) деген атпен белгілі және венгр бірегейлігімен тығыз байланысты. Олар мінбелерде қаланың венгрше атауы жазылған — «Dunaszerdahely» — баннерлерін ұстайды, венгрше ән салады, ойын алдында Венгрия әнұраны «Himnusz» немесе «Nélküled» әнін орындайды, МОЛ Аренада венгр туы жиі ілінеді. YBS құрамына словактарды қабылдамайды, «Ференцварош» жанкүйерлерімен достық қатынаста, ал негізгі қарсыластары — Братислава «Слованы» мен Трнава «Спартагы». 2019 жылы Словакия ұлттық партиясының депутаты Душан Титтел шет ел әнұрандарын орындауға тыйым салатын заң жобасын ұсынып, DAC жанкүйерлерін тікелей мысалға келтірді; клуб президенті Оскар Вилаги мен баспасөз хатшысы Кристиан Надь айыппұл салынса да дәстүрді қолдай беретінін айтты. 2025 жылғы 12 апрельдегі кездесуде «Слован» жанкүйерлері венгрлерге қарсы тифо шығарып, ұрандар айтты; клуб үш тілде мәлімдеме жасап, мұндай әрекетті ұлттық және мәдени бірегейлікке қарсы бағытталған деп атады, Словакия футбол федерациясына арыз беретінін хабарлап, #HungarianNotForeign хэштегін қолданды.

Клубтың үй алаңы — 12 700 орындық МОЛ Арена. Клубтың 90 пайызы Оскар Вилагиге, 10 пайызы Дунайска Стреда қаласына тиесілі, президент қызметінде Тибор Вег. Клубқа Венгриямен байланысты қаржылық қолдау көрсетіледі, ең ірі серіктесі — MOL компаниясы; Вилаги МОЛ Арена мен жасөспірімдер академиясының салынуын қадағалады. 12-нөмірлі жейде жанкүйерлерге («он екінші ойыншыға») арналып алынып қойылған.

Дунайска Стреда Словакия ұлттық құрамасына бірқатар футболшы берді, ал соңғы жылдарда жас ойыншылардың күшті чемпионаттарға сатылуы қалыпты жағдайға айналды: Андраш Шефер 2022 жылы Берлин «Унионына», Тибор Янчула 1993 жылы «Жижковқа», Леонард Квеуке 2010 жылы «Спартаға», Джон Деларж 2012 жылы «Либерецке», Эрик Пачинда 2019 жылы «Пльзеньге», Павол Шафранко 2017 жылы «Ольборгқа», Марко Дивкович 2022 жылы «Брондбиге», Ян Новота 2011 жылы Вена «Рапидіне», Томаш Хук (2019) мен Криштофер Вида (2020) «Пяст Гливицеге», Любомир Шатка 2019 жылы «Лех Познаньға», Матей Оравец 2020 жылы «Филадельфия Юнионға», Вакун Иссуф Байо 2019 жылы «Селтикке» ауысты. Клуб тарихындағы ең қымбат трансфер 2023 жылы жасалды: шабуылшы Никола Крстович 4,5 миллион еуроға итальяндық «Лечче» клубына көшті, кейін 2025 жылы «Аталантаға» ауысқанда клуб қосымша 3,6 миллион еуро алды.