Аугсбург тарихы

Аугсбургтің екі табысты клубы — TSV Schwaben мен BC Augsburg-тың бірігуі туралы әңгіме 1940 жылдардың соңында басталды, бірақ екі тараптың бір-біріне сенімсіздігі және бірігуде қарсы жақ басымдыққа ие болады деген қауіп үдерісті ұзақ тоқтатып келді. Дәстүр бойынша BCA өзін қаланың солтүстігіндегі жұмысшылар клубы, Schwaben оңтүстіктегі ауқаттылардың клубы деп санады, ал екі клубтың аумағын Вертах өзені бөліп жатты. 1969 жылдың сәуірінде екі клуб басшыларының кездесуінде бірігу және жаңа команданы FC Augsburg деп атау туралы шешім қабылданды; жаңа клуб басқа спорт бөлімдері жоқ, тек футбол клубы болуға тиіс еді. Бұл қадамның қозғаушы күштерінің бірі — Аугсбург қаласының сол кездегі мэрі Ханс Брейер болды. Маусымда BCA-ның жиналысқа келген 265 мүшесінің 256-сы, кейін Schwaben мүшелерінің 75 пайызы бірігуді қолдады.

Сонымен қатар Schwaben өзінің тек футбол бөлімін жаңа клубқа қосып, өзі дербес ұйым ретінде қалуды таңдады. Клубтың бір бөлім бұрынғы мүшелері бұған қарсы болып, Eintracht Augsburg деген жаңа футбол клубын құрып, пирамиданың ең төменгі деңгейінен қайта бастады. Сол себепті Аугсбург әдетте TSV Schwaben дәстүрлерін жалғастырушы саналмайды, тек BC Augsburg-тың мұрагері деп танылады. Жаңа клуб алғашқы ойынын 1969 жылы 30 шілдеде өткізіп, 13 мың көрермен алдында 1. FC Nürnberg-ке қосымша уақытта 0:3 есебімен жеңілді.

Алғашқы жылдары команда бірден табысқа жете алмады: лигадағы төртінші орын және жанкүйерлер санының азаюы бірігуден шыққан жаңа клубтың қалада әлі қабылданбағанын көрсетті. Бір маусымда орташа қатысым ойынға 300 көрермен болғандықтан, клуб үздік ойыншыларын ұстап қалуда қиындық көрді. 1972–1973 жылдары Аугсбург Байернлиганы жеңіп, қалаға кәсіби футболды қайтарды; маусымның қорытынды ойынына чемпиондықты тойлауға 15 мың көрермен келді. 1973–1974 жылдары қалаға Аугсбургтің ең дарынды футболшыларының бірі, бұрынғы Германия ұлттық құрамасының ойыншысы Хельмут Халлер Италияда Болонья мен Ювентуста өткен 11 жылдан кейін қайтты; клуб оның трансферіне 44 000 марка төледі.

Аугсбург Регионаллигада бірден табысқа жетіп, үй ойындарына орташа 22 мыңнан астам көрермен жинады. Клуб Мюнхенге жаңа Олимпиада стадионында 1860 Мюнхенмен ойнауға барғанда, матчқа 80 мың адам жиналды — бұл екі клуб арасындағы бүгінге дейін сақталған қатаң бақталастықтың басы болды. Жаңа көтерілген команда маусымда үстемдік етіп, лига чемпионы атанды; газеттер стадиондағы көңіл күйді «Аугсбург — Германияның Наполиі» деп жазды. Бундеслигаға өту үшін өткен іріктеу турында клуб үй ойындарында ұпай беріп алып, Tennis Borussia Berlin-ден бір ұпай қалып, екінші орында қалды, бірақ лига жеңісі арқасында жаңа 2. Бундеслиганың оңтүстік аймағына жолдама алды.

1974 жылдан кейінгі маусымдар құлау қаупімен өтті: кесте түбіндегі орындар, Халлердің уақытша кетуі және бас бапкерлердің жиі ауысуы. 1978–1979 жылдары 40 жасар Халлердің тағы да алаңға шығуына қарамастан, клуб екінші дивизионда алты маусым өткізіп, Байернлигаға түсті. 1979–1980 жылдары Аугсбург бірден Бавария лигасының чемпионы болып, қайта көтерілді, сондай-ақ Германияның әуесқойлар чемпионатының финалына шығып, онда VfB Stuttgart-тың резервтік құрамына жеңілді. Бірақ 1981 жылдан кейін 2. Бундеслига бір ғана дивизионға көшіп, клуб саны екі есе азаятын болды; 1980–1981 жылдары 18-орын алған команда лигада қала алмады. Клуб Бавария лигасын бірінші талпыныстан тағы жеңіп (1968 жылдан бергі алғашқы екі Аугсбург дербиінде Schwaben-ді ұтып), іріктеу турында FSV Frankfurt-тан кейін екінші болып, 2. Бундеслигаға қайтты. Дегенмен деңгей жетпей, команда 16-орындағы Union Solingen-нен айырманы үш допқа жеткізе алмай құлады — бұл ширек ғасырға жуық уақыт бойы клубтың екінші дивизиондағы соңғы маусымы болды.

Келесі 11 маусымда Аугсбург Байернлигада ойнады. Бұл кезде екінші дивизиондар саны 1974 жылдағы бестен 1981 жылы бірге дейін қысқарғандықтан, лигада бәсеке күшейді: 1860 Мюнхен, SpVgg Bayreuth, SpVgg Fürth, Jahn Regensburg, MTV Ingolstadt, FC Schweinfurt 05 және Bayern Hof бұған дейін Аугсбургпен бірге 2. Бундеслигада ойнаған еді. Клуб лиганың алдыңғы қатарлы командасы болғанымен, тағы бір чемпиондық келмеді: ең жақсы нәтиже — 1985 жылғы екінші орын, чемпион SpVgg Bayreuth-тан бір ұпай қалғанда. Жағдай 1991 жылы командаға Армин Фех келгенде түзеле бастады. 1994 жылы 2. Бундеслигаға өту плей-оффтарының соңғы жылында Бавария чемпионы бұрынғыдай оңтүстік топқа емес, Eintracht Braunschweig және Fortuna Düsseldorf кіретін солтүстік топқа түсіп, алға шыға алмады, бірақ ойындарға 20 мыңнан астам көрермен келді. Сол нәтижемен клуб екінші дивизион мен Байернлига арасындағы жаңа үшінші деңгей — Регионаллига Зюдке жолдама алды.

Жаңа лигадағы алғашқы төрт жылда команда кесте ортасында болды, бесінші маусымда 14-орынға түсіп, құлау аймағынан екі ұпай ғана жоғары тұрды. Регионаллигалар саны төрттен екіге қысқарған жылы Аугсбург сегізінші орынға шығып, спорттық талапты орындады, бірақ қаржылық жағдайы ауыр болды: әлеуетті инвестор бас тартқаннан кейін клубқа Регионаллига лицензиясы берілмей, Германия футбол федерациясы оны енді төртінші деңгей болған Байернлигаға түсірді. Басты демеуші Infomatec 3 миллион марка кепілдік бере алмады, ал 1,8 миллион марка қарызы бар клуб лицензия алуға қауқарсыз еді.

Қаржылық құтқарушы жергілікті кәсіпкер Вальтер Зайнш болды: ол клуб басшысы қызметіне келіп, салауатты қаржылық басқаруды енгізді. Аугсбург екінші маусымда, 2002 жылы Регионаллигаға қайта көтерілді және келесі төрт маусымның бәрінде үздік төрттіктен шықты. 2005 жылы клуб 2. Бундеслигадан аз-ақ қалды: маусымның соңғы ойынында соңғы төрт минутта Jahn Regensburg-қа екі доп жіберді. Келесі жыл Аугсбург лигада үстемдік етіп, чемпион атанды және 2006–2007 маусымға 2. Бундеслигадан жолдама алды. Бұл 23 жылдағы алғашқы қайтуы болды; клуб 52 ұпаймен жетінші орында тұрақтады, элита лигасына өтуден сегіз ұпай қалды. Маусымның басты сәті — Алльянц Ареналарда 69 мың көрермен алдында 1860 Мюнхенді 3:0 ұту. 2007–2008 жылдары клуб құлау аймағына түсіп, бапкерлер ауысты (Райнер Хёргльді Ральф Лоозе, оны Хольгер Фах ауыстырды), команда доп айырмасымен ғана лигада қалды.

Екінші дүниежүзілік соғыс қалдықтарынан салынған, клубтың ұзақ жылғы үй алаңы болған Розенау стадионы 2009 жылы жаңа арена бітуімен қолданыстан шықты. Жаңа Аугсбург Арена 2011 жылғы ФИФА әйелдер арасындағы әлем чемпионатының ойындарын да қабылдады. Голланд бапкер Йос Люхукайдың басшылығымен клуб 2009–2010 жылдары Германия кубогының жартылай финалына шығып, 2. Бундеслигада үшінші орын алды және Бундеслигаға өту үшін 1. FC Nürnberg-пен ойнады, бірақ екі матчта да басымдық қарсыласта болды. 2010–2011 маусымның соңында Аугсбург лигада екінші болып, тарихында бірінші рет Бундеслигаға көтерілді.

2011 жылы 15 қазанда клуб жоғарғы дивизиондағы алғашқы жеңісіне жетті — Mainz 05-ті 1:0 ұтты. 2012 жылы 28 сәуірде Аугсбург бір ойын қалғанда Бундеслигада қалуды қамтамасыз етті, бір аптадан кейін Люхукай клубтың келешегіне күмәнін айтып, қызметінен кетті; 17 мамырда жаңа бапкер болып Маркус Вайнцирль тағайындалды. Екінші бундеслига маусымында команда одан да ауыр қиындық көріп, бірінші айналымда тек тоғыз ұпай жинады, бірақ соңғы матчта Greuther Fürth-ті 3:1 ұтып, элитада қалды. 2013–2014 жылдары клуб сегізінші орында тұрақтады және Еуропа лигасына жолдама үшін жарысты. 2014–2015 маусымды команда Германия кубогының бірінші айналымында төртінші дивизион өкілі 1. FC Magdeburg-тен жеңіліп бастады.

Сол 2014–2015 маусымда Аугсбург Бундеслигада тарихындағы ең жоғары нәтижені — бесінші орынды көрсетіп, 2015–2016 жылдардағы УЕФА Еуропа лигасына жолдама алды. Топтық турдың соңғы матчында Partizan-ды қонақта 3:1 ұтып, клуб алғаш рет плей-офф сатысына шықты; 1/16 финалда Ливерпульге қарсы шықты. WWK Аренада өткен алғашқы ойын 0:0 есебімен аяқталып, Энфилдте Аугсбург турнирдің болашақ финалисінен 0:1 есебімен жеңілді.

2016 жылы 2 маусымда Вайнцирль Шальке 04-ке кетті, оның орнына Дирк Шустер келді, ал 14 желтоқсанда командаға Мануэль Баум тағайындалды; 2017–2018 жылдары ол клубты Бундеслига тарихындағы ең табысты бастауға жеткізді. Баум — 2026 жылдан бастап клубтың бас бапкері. 2021 жылы америкалық инвестор Дэвид Блитцер Клаус Хофманнан клуб акцияларының 45 пайызын сатып алды. Хофманн қызметінен кетіп, 2022 жылдың қыркүйегінде президент орнына Маркус Крапф келді.

2009 жылдан бастап клубтың үй алаңы — қала орталығының оңтүстігінде орналасқан, трамваймен жетуге қолайлы, 30 660 көрерменге арналған WWK Арена. Стадион бір қабатты, бір қақпа артында Ульрих-Бизингер деп аталатын тұратын орындар секторы, қалған үш жағында отыратын орындар, ал қарама-қарсы бұрышында қонақ жанкүйерлеріне арналған тұратын орындар бөлімі бар. Fuggerstädter немесе қысқаша FCA деп аталатын клуб күшті қолдауға ие: 2023–2024 маусымда орташа қатысым 29 301 көрермен болды, бұл стадион сыйымдылығының 95,6 пайызы. Жаттығу базасы стадионның жанында, клуб дүкені қала орталығындағы Аугсбург басты теміржол вокзалына жақын орналасқан.

Клуб түстері — қызыл, жасыл және ақ; форма негізінен ақ болып, кейде қызыл және жасыл нұсқалары да қолданылады. Клуб эмблемасы Аугсбург қаласының нышанына ұқсас. Аугсбург Ингольштадт және 1860 Мюнхен клубтарымен қатаң жергілікті бақталастықта: бұл командалар арасындағы матчтар көп көрермен жинайды, ал 1973 жылы 1860 Мюнхенге қарсы ойын Олимпиада стадионының көрермен санының рекордын орнатты. Бавария дербиінде Бавария Мюнхенге қарсы ойындар әдетте толық стадионда өтеді.

Клубтың жастар командасы 1993 жылы 19 жасқа дейінгілер арасындағы Германия чемпионатының финалында 1. FC Kaiserslautern-ді жеңіп, бүгінге дейінгі жалғыз ұлттық чемпиондыққа қол жеткізді — бұл титулды жеңіп алған соңғы бундеслигалық емес клуб. Сол тұста команда бапкер Хайнер Шуманның басшылығымен төрт кубок иеленді; Шуманның Бавария Мюнхенге кетуімен клуб жастар футболының алтын кезеңі аяқталды. 19 жасқа дейінгілер (2004) және 17 жасқа дейінгілер (2007) Бундеслигасы құрылғанда клубтың жастар командалары екінші деңгейге түсіп қалды, кейін қалпына келіп, 2013–2014 жылдары жас футболдың бірінші деңгейінде ойнады.

Резерв құрамының ең үлкен табыстары бірігуге дейінгі кезеңге жатады: BC Augsburg Amateure ретінде 1962–1963 жылдары Бавария әуесқойлар лигасының оңтүстік аймағында ойнап, алтыншы орын алды. 1976 жылы FC Augsburg Amateure болып Ландеслига Байерн-Зюдке қайтып, бірінші маусымында күміс жүлдегер болды, бірақ 1978 жылы қайта түсті. 1977 жылы команда Швабия кубогын жеңіп, 1977–1978 жылдардағы Германия кубогына жолдама алды: алғашқы екі айналымда қонақта екінші дивизион өкілі Arminia Hannover мен 1. FC Normannia Gmünd-ті ұтып, үшінші айналымда Hertha BSC-ге 0:4 есебімен жеңілді. 1988 жылы Швабия Безирксобералигасының негізін салушылардың бірі болғаннан кейін команда маусым соңында таратылып, он жылдан астам уақыт қайта құрылмады. 2004 жылдан бастап құрам қайта Ландеслига Байерн-Зюдте ойнап, 2011–2012 маусымның соңында Бавария Регионаллигасына көтерілді.