Санкт-Галлен тарихы

Клуб 1879 жылы 19 сәуірде, жергілікті St. Galler Tagblatt газетінде жарияланған шақыртудан кейін құрылды. Құрылтай жиналысы Нойгассе көшесіндегі Хёрнли мейрамханасында өтті. Алғашқы онжылдықтарда клуб өңірдегі бірнеше жергілікті футбол командасын өз құрамына қосты. 1902 жылы Санкт-Галлен тұңғыш халықаралық жолдастық кездесуін өткізіп, Карлсруэ Алеманниясын 26:0 есебімен ұтты. 1903 жылы 22 маусымда клуб ресми түрде ФК Санкт-Галлен деген атауды қабылдады және 1903/04 маусымында Швейцарияның алғашқы чемпиондығын жеңіп алды. 1910 жылы команда Эспенмоос стадионына көшті. Құлдырау кезеңінен кейін клуб 1932 жылы төменгі дивизионға түсіп кетті, бірақ ойыншы-бапкер Норман Смиттің басшылығымен жоғары дивизионға қайтты. 1945 жылы клуб Швейцария Кубогының алғашқы финалына шықты, содан кейін қайтадан қысқа мерзімге дивизионнан төмендеді.

ХХ ғасырдың ортасы күрт ауытқуларға толы болды: 1957 жылы клуб үшінші дивизион — 1. Лигаға дейін түсіп, тек 1968 жылы жоғары дивизионға қайта көтерілді. 1969 жылы Санкт-Галлен Беллинцонаны 2:0 жеңіп, Швейцария Кубогын тұңғыш рет иеленді. Келесі онжылдықтардың есте қалған сәттері — 1985 жылы УЕФА Кубогында рекордтық көрермен алдында Милан Интерімен 0:0 ойнаған кездесу және 1990 жылы шилилік шабуылшы Иван Самораноның нәтижелі ойыны.

1990 жылдардың басындағы уақытша құлдыраудан кейін клуб онжылдықтың соңында Марсель Коллердің басшылығымен қайта табысқа жетті. 1999/2000 маусымында Санкт-Галлен Швейцарияның екінші чемпиондығын жеңіп алды, бұл оған 2000/01 маусымында УЕФА Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңдеріне, кейін УЕФА Кубогына қатысуға жол ашты. Сол еурокубокта клуб ағылшын Челсиін екі ойынның жалпы нәтижесі бойынша ұтып, тарихи жеңіске жетті.

2002 жылдан кейін клуб қаржы қиындықтарына тап болып, чемпионаттағы көрсеткіштері төмендеді. 2008 жылы Санкт-Галлен тарихи Эспенмоос стадионынан қала шығысындағы жаңа АФГ Аренаға (қазіргі Зиттерштадион) көшті, бірақ 2007/08 маусымының соңында дивизионнан төмендегендіктен, жаңа стадиондағы тұңғыш маусымын екінші дивизион — Челлендж лигасында өткізді. Клуб бірден жоғары дивизионға қайтты, 2010/11 маусымының соңында тағы да төмендеді, содан соң Джефф Сайбененің басшылығымен 2012 жылы Челлендж лигасының чемпионы ретінде қайта көтеріліп, 2012/13 маусымында Швейцария Суперлигасында үшінші орын алды. 2013 жылдың тамызында клуб плей-офф кезеңінде Мәскеу Спартагын ұтып, 2013/14 УЕФА Еуропа лигасының топтық кезеңіне шықты және онда Валенсия, Суонси Сити, Краснодар Кубанімен ойнады. Осы еуропалық науқаннан кейін команда Суперлигада орта тұсқа тұрақтап қалды.

Клубтың заманауи өрлеуі 2018 жылдың басында Матиас Хюппидің президент болып тағайындалуымен басталды: ол клубтың жаңа құрылымдық және қаржылық негізін қалады. Хюппи басшылық еткен кезде 2018/19 маусымының алдында бас бапкерлікке неміс маманы Петер Цайдлер келді. 2024 жылға дейін команданы басқарған Цайдлер жоғары қарқынды прессингке негізделген ойын үлгісін енгізіп, клубты түлетті. Осы философия команданы 2019/20 Швейцария Суперлигасында екінші орынға жеткізді. Келесі маусымда клуб УЕФА Еуропа лигасының іріктеу кезеңдерінде үшінші раундта Афины АЕК-інен ұтылып қалды. Цайдлер командасы 2021 және 2022 жылдары Швейцария Кубогының финалдарына қатарынан шықты, бірақ екі кездесуде де жеңіліс тапты.

Цайдлер кеткеннен кейін 2024/25 маусымының алдында бас бапкерлікке Энрико Маасен келді. Алғашқы маусымында ол клубты УЕФА Конференция лигасының іріктеу кезеңдерінен өткізіп, плей-офф раундында түрік Трабзонспорын ұтып, лига кезеңіне шығарды. Бұл клубтың еуропалық топтық кезеңге маңызды қайтуы болды. 2025/26 маусымында команда қайтадан екінші орынды иеленді және Швейцария Кубогының финалында Стад Лозанна-Ушиді 3:0 жеңіп, 2000 жылдан бергі тұңғыш ірі ішкі трофейін алды. Кубок жеңісі клубқа келесі маусымда УЕФА Еуропа лигасының іріктеу кезеңдеріне жолдама берді.

Клуб жетістіктерінің тізімінде Швейцария чемпиондығы (1903/04, 1999/2000), екі күміс жүлде (2019/20, 2025/26), Челлендж лигасының чемпиондығы (1970/71, 2008/09, 2011/12), Швейцария Кубогы (1968/69, 2025/26) және бес кубок финалы (1944/45, 1976/77, 1997/98, 2020/21, 2021/22), Швейцария Лига кубогы (1977/78) бар. 1910 жылы клуб Англо Кубогының финалисті болды.

Санкт-Галлен бүкіл Шығыс Швейцариядан, соның ішінде Санкт-Галлен кантонынан тыс аумақтардан жанкүйер жинайды, бұл командамен өңірлік байланысты күшейтеді. Клуб Швейцария Суперлигасында Янг Бойз пен Базельден кейінгі үшінші орташа көрермен көрсеткішін тұрақты түрде тіркейді, ұйымдасқан жанкүйерлер тобы Эспенблок секторында орналасқан; қонақтағы, әсіресе еуропалық кездесулерге көп жанкүйер барады. Белсенді жанкүйерлер топтары 2006 жылдан бері неміс Ройтлинген 05 клубының жанкүйерлерімен ресми достық қатынаста, сондай-ақ Штутгарт ВфБ жанкүйерлерімен еркін байланыстары бар.

ХХ ғасырдың соңында клубтың басты қарсыласы Цюрих Грассхопперы болды; бұл қарсыластық Цюрихтің метрополиялық үстемдігі мен Шығыс Швейцарияның өңірлік мақтанышы арасындағы мәдени қарама-қайшылықтан қуат алды. Текетірес шыңы — 2000/01 маусымының соңғы кездесуі: үй алаңында Грассхоппердан 0:4 ұтылу Санкт-Галленді чемпион атағынан айырды және команданың үйдегі 35 матчтық жеңіліссіз сериясын тоқтатты. Қазіргі кезде клубтың спорттық бақталасы — Люцерн: екі клуб бір-бірінен қашық орналасқанымен, ұқсас бейнесі мен бірдей құрылымдық жағдайдан ішкі титулдар үшін бәсекелесу тарихы бұл кездесулерді екі жақтың жанкүйерлері үшін өте маңызды етеді.

Команданың үй стадионы — қаланың батыс жағында орналасқан Зиттерштадион. Сыйымдылығы 20 660 орын, халықаралық кездесулерде 17 317 орынға дейін азаяды. Арена 2008 жылы бастапқы атау құқығының демеушісі Arbonia-Forster-Group атымен АФГ Арена деген атпен ашылып, шығыстағы ескі Эспенмоосты ауыстырды; 2016–2026 жылдары Кибунпарк деп аталды. 2026 жылы белсенді жанкүйерлер демеушісіз атау үшін жүргізген кампаниядан кейін дауыс беру арқылы қазіргі атауын алды. Тік трибуналары қысым атмосферасын туғызатын арена Швейцарияда ойыншылар мен жанкүйерлер арасында ең танымал стадиондардың бірі саналады; онда Швейцария ұлттық құрамасы да тұрақты ойнайды, сондай-ақ ол 2025 жылғы УЕФА әйелдер Еуропа чемпионатының ресми қабылдаушы алаңдарының бірі болды.

Клубтың бұрынғы белгілі ойыншылары қатарында Пол Фриберг пен Иван Саморано аталады. 2018 жылдан бері клуб президенті — Матиас Хюппи, 2024 жылдан бері бас бапкері — Энрико Маасен.