Тун (Fussballclub Thun 1898) — Швейцарияның Берн Оберланды өңіріндегі Тун қаласының футбол клубы. Команда елдің жоғарғы дивизионы Швейцария Суперлигасында ойнайды. Клубтың түстері — қызыл және ақ. Үй матчтары жалпы сыйымдылығы 10 000 көрерменге арналған (отыратын және тұратын орындар) Штокхорн Аренада өтеді.
Клуб тарихындағы ең үлкен жетістіктер — 2025/26 жылғы маусымда Швейцария Суперлигасының чемпионы атағын алу, 1954/55 және 2018/19 жылдары Швейцария Кубогының финалисті болу, сондай-ақ 2005/06 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне шығу.
Тун 1898 жылғы 1 мамырда құрылды. Команда екінші дивизион — Насьоналлига В-да 1946–1950 жылдары және 1953/54 жылғы маусымда ойнады. 1953/54 маусымның соңында клуб Луганодан кейінгі екінші орынды иеленіп, тарихында тұңғыш рет жоғарғы дивизион Насьоналлига А-ға шықты. Алайда 1954/55 маусымды соңынан санағанда екінші орында аяқтап, элитада бір-ақ маусым ойнаған соң екінші дивизионға түсіп қалды. 1955 жылы Тун Швейцария Кубогының финалына жетіп, онда Ла-Шо-де-Фонға 1:3 есебімен жеңілді. 1955 жылдан 1970 жылға дейін команда үздіксіз Насьоналлига В-да ойнады, ал 1969/70 маусымның соңында ол кезде елдің үшінші дивизионы болған 1-лигаға түсті.
1995 жылы командаға Энди Эгли бас бапкер болып келді. Екі жылдан кейін, 1996/97 маусымның соңында Тун 1970 жылдан бергі алғашқы рет Насьоналлига В-ға көтерілді. Жорж Брегидің басшылығымен клуб 1999/2000 жылғы Насьоналлига А/В өтпелі матчтарына қатысты, бірақ жоғарғы дивизионға жолдама ала алмады. 2001 жылғы шілдеден 2004 жылғы желтоқсанға дейін команданы Ханспетер Латур басқарды және оның тұсында, 2001/02 маусымның соңында Тун 47 жылғы үзілістен кейін Насьоналлига А-ға қайта қосылды. Латур Цюрихтің Грассхопперіне кеткен соң командаға Урс Шененбергер тағайындалды.
Шененбергердің басшылығымен Тун 2004/05 маусымды Базельден кейінгі екінші орында аяқтап, ол кезде Швейцария Суперлигасы деп өзгертілген ел чемпионатының күміс жүлдегері атанды. Бұл клуб тарихындағы ең жақсы нәтиже болды және Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңіне жолдама берді. Іріктеуде Киевтің Динамосын (жалпы есеп 3:2) және Мальмёні (4:0) еңсерген Тун 2005/06 жылғы Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне шықты. В тобында команда Арсеналмен, Аяксбен және Прага Спартасымен ойнады. 2005 жылғы 14 қыркүйектегі бірінші матчта Тун Арсеналдың қонағы болып, Нелсон Феррейраның голынан кейін есепті теңестірді, бірақ кездесудің соңғы секундтарында Деннис Бергкамп доп соғып, команда 1:2 есебімен жеңілді. 27 қыркүйекте Прага Спартасын қабылдаған матчта Селвер Ходжичтің 80-минуттағы голы 1:0 есебімен жеңіс әкеліп, Тунды топта екінші орынға шығарды. Клубтың барлық еуропалық үй матчтары Берндегі Ванкдорф стадионында өтті, себебі бұған дейінгі үй аренасы Лахен УЕФА-ның Чемпиондар лигасына қойған талаптарына сай келмеді. 2 қарашада Аяксқа жеңілген, содан кейін өз алаңында Арсеналға 0:1 есебімен есе жіберген команда турнирден шығып қалды, бірақ соңғы матчта Прага Спартасымен 0:0 ойнап, топта үшінші орынды иеленді және УЕФА Кубогының 1/16 финалына жолдама алды.
Жетістіктеріне қарамастан, Шененбергер ымырасыз мінезі мен қарым-қатынас мәнері үшін клуб басшылығы тарапынан қарама-қайшы тұлға саналды. 2006 жылғы 13 ақпанда, УЕФА Кубогындағы Гамбургке қарсы матчқа үш күн қалғанда, Тун оны жұмыстан босатып, орнына Хайнц Пайшльді тағайындады. Бірінші матчта Тун Стад де Сюисте Гамбургті 1:0 есебімен ұтып, тосынсый ұсынды, алайда Фолькспарк стадионындағы жауап кездесуін иелері 2:0 есебімен жеңіп, жалпы есепте 2:1-мен келесі кезеңге өтті.
2007/08 маусымды соңғы орында аяқтаған Тун екінші дивизионға түсті. Екі жылдан кейін, бас бапкер Мурат Якиннің басшылығымен клуб 2009/10 жылғы Челлендж-лиганы жеңіп, Суперлигаға қайтты. Якин келесі маусымда командаға бесінші орынды әкелді, бірақ 2011/12 маусым басталар алдында Люцернге кетті. Жаңа бапкер Бернар Шалланд тұсында команда 2011/12 жылғы Еуропа лигасының іріктеуінде албан Влазния Шкодерін (2:1) және итальяндық Палермоны (3:3, қонақтағы голдар есебінен) еңсерді, ал соңғы өтпелі кезеңде Сток Ситиге жалпы есеппен 1:5 жеңілді. 2013 жылғы қаңтарда команданы Урс Фишер қабылдап, 2012/13 маусымда бесінші орынға шықты. 2013/14 жылғы Еуропа лигасының іріктеуінде Тун грузин Чихура Сачхересін (5:1), швед Хеккенін (3:1) және серб Партизанын (3:1) ұтып, топтық кезеңге жолдама алды. G тобында Вена Рапиді, Генк және Киевтің Динамосымен ойнаған команда алты матчтың бірінде ғана жеңіске жетті (Вена Рапидіне 1:0) және соңғы орында қалды.
2018/19 жылғы Суперлигада төртінші орынды алған Тун Еуропа лигасы іріктеуінің үшінші кезеңіне қатысып, Мәскеу Спартагына екі матчта да жеңіліп, жалпы есеппен 3:5-пен шығып қалды. 2019 жылы клуб тарихында екінші рет Швейцария Кубогының финалына жетіп, Базельге 1:2 есебімен есе жіберді. Сол жылдың қарашасында клубқа Pacific Media Group, Чень Ли және The Seelig Group инвестиция салып, тең иелері болды. 2019/20 маусымды соңынан санағанда екінші орында аяқтаған команда өтпелі матчтарда Челлендж-лиганың күміс жүлдегері Вадуцпен ойнады: Райнпарк стадионындағы бірінші кездесуде 0:2 жеңіліп, жауап матчта 4:3 есебімен ұтқанымен, жалпы есеппен екінші дивизионға түсті. Келесі маусымда Челлендж-лигада екінші орынға шығып, өтпелі матчтарда Сьонға жалпы есеппен 4:6 жеңілді. Карлос Бернеггердің басшылығымен клуб 2021/22 маусымды бесінші орында аяқтап, Челлендж-лиганың Fair Play жүлдесін алды, келесі маусымда алтыншы орынға тұрақтады; Габриэль Кьереманг 16 голмен турнирдің үшінші үздік бомбардирі болды. Маусым соңында Бернеггердің орнына Мауро Лустринелли келді. Лустринелли тұсындағы бірінші толық маусымда Тун чемпион Сьоннан үш ұпай кейін қалып, екінші орынды иеленді және Цюрихтің Грассхопперіне қарсы өтпелі матчтарға шықты, бірақ бірінші кездесудегі тең ойыннан кейін үйінде 1:2 есебімен жеңілді.
BBC Sport мәліметінше, көп клуб иесі Чень Ли мен басқарма мүшесі Беат Фарнидің инвестициялары клубты бірнеше рет, соңғы рет 2024 жылдың басында таратылып кетуден сақтап қалған. 2025 жылғы 2 мамырда Тун Аарауды 2:1 есебімен (Лейтон Стюарт пен Этан Майхтридің голдары) жеңіп, маусым аяқталуына бес тур қалғанда 2024/25 жылғы Челлендж-лиганың чемпионы атанды және бес жылдық үзілістен кейін Суперлигаға қайтты. Келесі маусымда команда желтоқсандағы қысқы үзіліске кестенің көшбасшысы ретінде шығып, қысқы чемпион атанды. 2026 жылғы 3 мамырда, үш тур қалғанда, екінші орында тұрған Санкт-Галлен өз алаңында Сьонға 0:3 жеңілген соң Тун 128 жылдық тарихында тұңғыш рет Швейцария Суперлигасының чемпионы болды. The New York Times мұны маусымның еуропалық футболындағы ең үлкен оқиғалардың бірі деп жазды, Yahoo Sports болса жаңадан көтерілген команда ретінде 1997/98 жылғы Бундеслигада күтпеген чемпион атанған неміс клубына сілтеме жасап, оны Кайзерслаутерн 2.0 деп атады.
Клубтың алғашқы эмблемасы команда атауының қара түсті жазуы және қызыл, қара, жасыл түстермен безендірілген футбол допынан тұрды. 1898 жылғы құрылудың 100 жылдығына орай 1998 жылы Тун қызыл-сары түспен берілген 100 саны бейнеленген аядағы қара жазуы бар логотипті пайдаланды. Суперлигаға көтерілгеннен кейінгі 2010/11 маусымда клуб бастапқы логотиптің жетілдірілген нұсқасын қолданды: жасыл түс алынып, сары түс қосылды, доптың оң жақ астыңғы бөлігіне Berner Oberland жазуы енгізілді. Сары жұлдызы бар қазіргі қызыл-ақ логотип 2011 жылдан бері қолданылады.
1945 жылдан 2011 жылға дейін Тун үй матчтарын Штадион Лахенде өткізді; арена 10 350 көрерменді қабылдай алатын, отыратын және тұратын орындары болды. Лахендегі соңғы матчта 2011 жылғы мамырда команда Беллинцонаны 3:1 есебімен жеңді. 2005 жылы Чемпиондар лигасына жолдама алған соң клуб Берндегі Стад де Сюисті пайдалануға мәжбүр болды. 2006 жылы Тун тұрғындары жаңа стадионды қоғамдық қаражатпен қаржыландыруға қарсы шықты, сондықтан клуб басқа инвестиция іздемесе кәсіби футболда ойнау құқығынан айырылу қаупіне тап болды. Жеке мердігер стадионды салуға ұсыныс жасады, құрылыс 2010 жылдың көктемінде басталды және жобаға сауда орталығы да енгізілді. Сол кезде Арена Тун деп аталған жаңа стадион 2011 жылғы 9 шілдеде Кёльннің 1-ФК-мен өткен жолдастық матчпен ашылды; жаңа аренада алғашқы голды кёльндік шабуылшы Миливое Новакович соғып, кездесу 2:2 есебімен аяқталды. 2014 жылы Штокхорн тауына әуе арқанжолын пайдаланатын Stockhornbahn AG компаниясы аренаға демеушілік бере бастады, содан кейін стадион Штокхорн Арена деген атауға көшті.
2024/25 маусым алдында клуб жаңа маскотын — бойы 2 метрлік Мюнггу атты суыр бейнесін таныстырды. Сол жылдың шілдесінде Тун Macron компаниясы тіккен және Visana демеушілік жасаған жаңа үй жейделерін ұсынды.
Дереккөз: Уикипедия (CC BY-SA) · penalty.kz редакциясы қазақ тіліне бейімдеді