Галатасарай — Стамбұл қаласында орналасқан түрік кәсіпқой футбол клубы. Ол аттас Галатасарай спорт клубының футбол бөлімі болып табылады, ал клубтың өзі Галатасарай қоғамдастығының құрамына кіреді; бұл қоғамдастыққа клуб 1905 жылы негізі қаланған Галатасарай лицейі де енеді. Клубты 1905 жылдың қазан айында (нақты күні даулы, дәстүрлі түрде 30 қазан деп қабылданған) Али Сами Йен және 1481 жылы ашылған Галатасарай лицейінің оқушылары құрды; құрамы толықтай оқушылардан тұрды. Али Сами Йен клубтың тұңғыш президенті болды және оған «1» деген мүшелік нөмір берілді. Команданың алғашқы кездесуі Кади-Кёй ФК-мен өтіп, 2:0 есебімен жеңіспен аяқталды. Атау таңдау кезінде Gloria (жеңіс) және Audace (батылдық) нұсқалары ұсынылса да, Галатасарай атауы бекітілді.
Атау лицейден, ал лицей 1481 жылы сол жерде ашылған Galata Sarayı Enderûn-u Hümâyûn мектебінің атынан шыққан; ол өз кезегінде Стамбұлдың Бейоғлу ауданындағы ортағасырлық генуялық Галата бекінісінің (қазіргі Каракөй кварталы) атауынан алынған. Галатасарай сөзбе-сөз «Галата сарайы» дегенді білдіреді. Зерттеуші Джем Атабейоғлудың айтуынша, клуб бұл атауды алғашқы матчтардың бірінен кейін алған: жергілікті грек клубын 2:0 ұтқаннан кейін көрермендер ойыншыларды «Галата сарайының мырзалары» деп атаған. 1905 жылы Осман империясында қоғамдық бірлестіктер туралы заң болмағандықтан клуб ресми тіркеле алмады, тек 1912 жылғы заңнан кейін заңды түрде тіркелді.
Ол кезде басқа түрік командалары болмағандықтан, Галатасарай 1905/06 маусымында ағылшын және грек командаларынан тұратын Стамбұл лигасына қосылды. 1908/09 жылғы алғашқы чемпиондық атағымен клуб түрік футболы тарихының басталуын жариялады. 1952 жылға дейін Галатасарай Стамбұл лигасында тағы он рет чемпион атанды. 1952 жылы кәсіпқой футбол енгізілгеннен кейін 1952–1959 жылдары ойналған Стамбұл кәсіпқой лигасының жеті чемпиондығының үшеуін иеленді. 1959 жылы жалпыұлттық Түркияның кәсіпқой 1-лигасы (қазіргі Сүперлига) құрылды, ал Галатасарай — оның барлық маусымына қатысқан үш клубтың бірі. Клуб Түркиядағы рекордтық 26 Сүперлига чемпиондығына, 19 Түркия кубогына және 17 Суперкубогына ие; Түркия кубогы 1962/63 маусымынан бері ойналады.
Галатасарай — еуропалық турнирлердегі ең табысты түрік клубы. 1988/89 маусымында ол Чемпиондар кубогының жартылай финалына шыққан жалғыз түрік командасы болды, ал УЕФА Чемпиондар лигасында бірнеше рет ширек финалға жетті. 1999/2000 маусымында клуб УЕФА Кубогын жеңіп алып, УЕФА-ның ірі турнирін иеленген жалғыз түрік командасы атанды, сол жылы УЕФА Суперкубогын да еншіледі. Сол маусымда Галатасарай Сүперлига, Түркия кубогы, УЕФА Кубогы және УЕФА Суперкубогынан тұратын төрт тағамды жинады. Суперкубок матчында Мадрид «Реалы» 2:0 есебімен ұтылды, екі допты да бразилиялық шабуылшы Марио Жардел соқты, ал матчтың үздік ойыншысы Окан Бурук болды. Клубтың бапкері Фатих Терим еді. Ол кезеңде құрамда 2000 жылғы Еуропа чемпионатының ширек финалына шығып, 2002 жылғы әлем чемпионатында үшінші орын алған түрік ойыншылары буыны ойнады. IFFHS деректері бойынша Галатасарай әлемдік рейтингті бастаған жалғыз түрік клубы, XX ғасырдағы ең табысты түрік клубы және Еуропадағы 20-шы орында тұрған команда.
Клуб тарихындағы ірі жетістіктердің бірі — 1986/87 маусымында спорттың 15 түрінен ұлттық чемпиондық атақтарын жеңіп алуы. Футболда Галатасарай 1992/93 және 2014/15 жылдары чемпионат, кубок және Суперкубок реблін жинады, ал чемпионат пен кубокты 1962/63, 1972/73, 1998/99, 2018/19 және 2024/25 жылдары қатар иеленді. Клубтың басқа жеңістерінің қатарында 12 рет алынған ТСЙД кубогы, 1952 жылғы Түркияның әуесқойлар чемпионаты, 1928 жылғы Ататүрік Ғази кубогы, 1932/33 жылғы Стамбұл қалқаны, сондай-ақ 2013 жылғы Emirates Cup, 2014 жылғы Анталия кубогы және 2016 жылғы Uhrencup бар.
Клуб құрылған тұста түрік командаларының меншікті алаңы болмады, Стамбұл лигасының барлық ойыны Папазын Чайыры алаңында өтті — қазір сол жерде Фенербахченің Шүкрю Сараджоғлу стадионы тұр. 1921 жылы қаланың алғашқы нағыз футбол стадионы Таксим салынып, оны Стамбұлдың барлық командасы пайдаланды. 1940 жылы Таксим қирағаннан кейін Галатасарай үлкен әрі заманауи стадион салуды ұйғарды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты құрылыс жиырма жылдан астам уақытқа кешікті; бұл кезеңде команда Шереф және Долмабахче стадиондарында ойнады. 1964 жылы 20 желтоқсанда Шишли ауданының Меджидиекөй кварталында клуб негізін қалаушының атындағы Али Сами Йен стадионы ашылды. Оның сыйымдылығы 35 000-нан асатын, 1993 жылы қауіпсіздік талаптарына сай тұрып көретін орындарға тыйым салынған соң сыйымдылық 22 000-ға дейін азайды. 2002 жылдан кейін еуропалық кездесулерін клуб Ататүрік олимпиадалық стадионында өткізе бастады; сонда Галатасарай — Олимпиакос матчында 79 414 көрермен жиналып, түрік стадиондарындағы келушілер рекорды орнады.
2011 жылдан бері клубтың үй алаңы — Сарыер ауданының Сейрантепе бөлігіндегі, Али Сами Йен спорт кешені деп те аталатын Рамс Парк. 2011 жылы 15 қаңтарда ашылған стадионның сыйымдылығы 53 387 орын, бұл Түркиядағы клуб пайдаланатын ең үлкен жеке меншік стадион. Ескі Али Сами Йен стадионы 2011 жылы қиратылды. Рамс Парктің шатырында 10 404 күн панелі орналасқан, бұл 4,2 МВт қуатымен «спорт стадионындағы ең қуатты күн энергиясы» бойынша Гиннес рекордын әперді. 2025 жылы Рамс Парк Дүниежүзілік экономикалық форумның әлемдегі ең экологиялық жеті стадион тізімінде екінші орынға ілікті.
Галатасарайдың алғашқы эмблемасын мектеп нөмірі 333 болған Шевки Эге салған еді: ол тұмсығында доп ұстаған қанатын жайған бүркіт бейнесі болатын. 1925 жылы оның орнына Аетуллах Эмин жасаған, «Галата Сарай» сөзінің араб әліпбиіндегі алғашқы екі әрпінен тұратын қазіргі «ғайн-син» эмблемасы келді. Бастапқыда клуб түстері түрік туындағыдай қызыл мен ақ еді. 1908 жылы 6 желтоқсанда HMS Barham крейсерінің командасына қарсы матч алдында Галатасарай Гүл Баба сұлтан Баязид II-ге сыйлаған раушан гүлдерінен шабыт алып, қызыл мен сары түсті таңдады. 1908 жылдан бері үй формасының негізі өзгерген жоқ: ол алды, арты және жеңдері екі түске бөлінген, барлығы сегіз бөліктен тұратын «парчалы» үлгі; ресми түстер — Pantone 1235 (сары) және 201 (қызыл).
Жанкүйерлер клубты Aslanlar (Арыстандар), Sarı-Kırmızılılar (Сары-қызылдар), Cimbom және Gala деп атайды. «Джим-Бом» ұранын Түркияға Сабит Джинол әкелген: ол Швейцарияда оқып жүріп ойнаған Servette клубының ұранынан шабыттанып, оны Галатасарайға бейімдеген.
Клуб тарихында түрік футболында өшпес із қалдырған көптеген футболшы ойнады. Олардың қатарында «Арыстан» атанған Нихат Бекдик, 1930 жылдардағы ұлт қаһарманы Эшфак Айкач, 21 жасында қайтыс болған Бодури, бір матчта 14 гол соғып ел рекордын орнатқан Мехмет Леблеби, 1950 жылдары әрі бапкер, әрі ойыншы болған «Баба» лақап атты Гюндюз Кылыч, Бүлент және Реха Экен ағайындылары, 1954 жылғы әлем чемпионатында үш гол соққан Суат Мамат, өмірін клубқа арнаған Джошкун Озары, «Берлин пантерасы» атанған қақпашы Тургай Шерен, Түркия Сүперлигасының алты дүркін үздік бомбардирі Метин Октай, Сүперлига тарихындағы ең көп — 249 гол соққан Хакан Шюкюр, пенальти қағумен танылған қақпашы Зоран Симович, клуб үшін рекордтық 342 матч өткізген Джюнейт Танман, 1988 жылғы Еуропаның «Алтын бутсасын» иеленген Танжу Чолак, айыппұл соққысының шебері албаниялық Джевад Преказе, әлем чемпионы бразилиялық қақпашы Клаудио Таффарел және Түркияда ойнаған үздік шетелдік ойыншы саналатын румын Георге Хаджи бар. Клубтың қазіргі бас бапкері — Окан Бурук, президенті — Дурсун Өзбек.
Жанкүйерлер еуропалық турнирлерге ерекше мән береді және 1999/2000 маусымдағы жеңістеріне сілтеме жасап клубты «Еуропаны жаулаушы» деп атайды. ultrAslan тобын қоса алғанда, Галатасарай жанкүйерлері Еуропадағы ең дауылпаз қолдаушылардың бірі саналады; ескі Али Сами Йен стадионының ахуалын БАҚ пен қонақтар «Тозақ» деп атаған. Райан Гиггз клуб стадионындағы атмосфера туралы матч басталуға үш сағат қалғанда стадионның лық толғанын және скандеудің керемет болғанын айтқан. 2011 жылы 18 наурызда Рамс Паркте жанкүйерлер 140,76 дБА көрсеткішпен «спорт стадионындағы ең қатты айқай» рекордын орнатты. 2024 жылы 12 мамырда Карагүмрүкті 3:2 ұтып, Сүперлига тарихындағы үй алаңындағы ең ұзақ жеңіс сериясы рекордын (17 матч) жаңартты; бұған дейінгі рекорд та өздеріне тиесілі еді (2023 жылғы 11 наурыздағы 14 матч). 1992 жылдан бері командаға соғылған әр голдан кейін стадионда Hermes House Band орындайтын I Will Survive әнінің қайырмасы мен арыстанның ақыруы ойналады, ал бастапқы құрам жарияланғаннан кейін шарф шоуы өтеді; матчтан кейінгі жеңіс мерекесінде ойыншылар мен жанкүйерлер «үшлю» деп аталатын дәстүрлі ұранды бірге айтады.
Стамбұлдың «үлкен үштігі» — Бешикташ, Фенербахче және Галатасарай арасындағы қарсылық ғасырдан астам тарихқа ие. Галатасарай мен Фенербахче кездесуі Стамбұлдың басты дербиі әрі түрік спортындағы ең маңызды қарсыластық саналады; стадиондардың Босфордың еуропалық (Галатасарай) және азиялық (Фенербахче) жағаларында орналасуына байланысты ол Құрлықаралық дерби деп аталады. Жанкүйерлер арасында чемпион атанып, дерби ұтылса, ол жеңіс толымсыз саналады. Дерби күндері стадион маңы кептеліске толып, трибуналарда қуатты қолдау мен хореография көрсетіледі; алау, түтін, барабан, ту және алып баннерлер арқылы қонақтарға қысым жасалады, жанкүйерлер мұны «тозаққа қош келдіңіз» деп атайды. Стамбұлдың басқа дербилеріне Истанбул Башакшехир және Касымпаша командаларымен кездесулер жатады, бірақ олардың маңызы «үлкен үштік» матчтарымен салыстыруға келмейді.
Галатасарайдың жасөспірімдер жүйесі Түркиядағы ең табыстылардың бірі саналады, оның орталығы — Флориядағы Гюндүз Кылыч атындағы жасөспірімдер базасы. Клубтың U21 командасы Түркияның жасөспірімдер лигасын үш рет жеңіп алды. Футбол академиясы жеті мен он бес жас аралығындағы балаларды дайындайды және Түркиядан бөлек Австралия, Германия, Бельгия мен Ұлыбританияны қамтитын 79 нүктеде жұмыс істейді.
Дереккөз: Уикипедия (CC BY-SA) · penalty.kz редакциясы қазақ тіліне бейімдеді