Гамбург тарихы

«Германия» спорт клубы 1887 жылғы 29 қыркүйекте Хоенфельдер және Вандсбек-Мариенталер спорт клубтарының бірігуінен құрылып, алғашқыда жеңіл атлетика клубы болды; футбол 1891 жылы клубқа бірнеше ағылшын қосылғаннан кейін ойнала бастады. Тұңғыш жетістігі — 1896 жылы Гамбург-Альтона чемпионатын жеңуі, кейін бұл титулды бес мәрте алды. Клуб ойыншысы Ханс Нобилинг XIX ғасырдың соңында Бразилияға көшіп, ел футболының үшінші көне клубы «Интернасионал» спорт клубының (1938 жылы «Сан-Паулу» құрамына кірді) және кейін «Пиньейрос» болып өзгерген Сан-Паулудағы «Германия» спорт клубының құрылуына қатысты. 1888 жылғы 1 маусымда студенттер «Гамбургер ФК», 1906 жылғы 5 наурызда Эппендорфта «Фальке» клубын құрды. «Германия» мен «Гамбургер ФК» 1900 жылғы 28 қаңтарда Лейпцигте Германия футбол одағын құрған 86 клубтың қатарында болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс үш клубтың да қаражаты мен ойыншы қорын әлсіреткендіктен, олар жеке-жеке жұмысын жалғастыра алмай, 1919 жылы бірікті.

Жаңадан құрылған Гамбург 1922 жылы ел чемпионатының финалында Нюрнбергпен кездесті. Алғашқы ойын үш сағат он минуттан кейін қараңғылық түскендіктен 2:2 есебінде тоқтатылды, қайта ойналған кездесу де қосымша уақытқа ұласып, Нюрнберг құрамында жеті ойыншы қалғанда (екеуі жарақат алды, екеуі ойыннан шығарылды) төреші матчты аяқтады. Германия футбол одағы жеңісті Гамбургке бергенімен, спорттық әдеп үшін титулдан бас тартуды ұсынды және клуб оған көнді, сол жылы «Виктория» кубогы иесіз қалды. Алғашқы чемпиондық 1923 жылы Обершёневайде «Унионын» ұтқанда келді, 1924 жылы финалда Нюрнбергтен жеңіліп күміс жүлдегер болды, 1928 жылы Альтонаер Штадионда өткен финалда «Герта» БСК-ны 5:2 ұтып, тағы да чемпион атанды. Үшінші рейх кезінде клуб Гаулига Нордмаркта басымдық көрсетіп, 1937, 1938, 1939, 1941 және 1945 жылдары аймақ чемпионы болды, ал ұлттық деңгейде ең жақсы нәтижесі 1938 және 1939 жылдардағы жартылай финал болды; сол кезеңдегі басты бәсекелесі Эймсбюттелер ТВ саналды.

Соғыстан кейінгі алғашқы маусымда жаңа құрылған Гамбург қалалық лигасының чемпионы (1946) болды, 1947 және 1948 жылдары Британ оккупация аймағының чемпионатын жеңіп алды — бұл жарыс тек екі мәрте өткізілді. 1950 жылдың мамырында Гамбург Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ-қа сапар шеккен алғашқы неміс командасы болып, барлық алты ойында жеңіске жетті. Солтүстік Оберлигада клуб басым күшке айналды: 1947/48 маусымынан 1962/63 маусымына дейінгі 16 маусымда 15 мәрте чемпион атанды, тек 1953/54 жылы 11-орында қалды, ал 1951, 1955, 1961 және 1962 жылдары 100-ден асатын гол соқты. 1953 жылы клуб тарихының ең көп гол авторы Уве Зеелер алғашқы ойынын өткізді — тоғыз маусымда Оберлигада 237 матчта 267 гол салды. 1956 жылы Германия кубогының финалында «Карлсруэден», 1957 жылы ел чемпионатының финалында Дортмунд «Боруссиясынан», 1958 жылы «Шальке 04»-тен ұтылды. 1960 жылы финалда Кёльнді 3:2 ұтып, 1928 жылдан кейінгі алғашқы чемпиондығын иеленді; финалда екі гол соққан Зеелер Батыс Германияның үздік футболшысы атанды.

Чемпион ретінде клуб 1960/61 маусымында Еуропа кубогына қатысты. Еуропалық жарыстардағы тұңғыш матчында Бернде швейцариялық «Янг Бойзді» 5:0 ұтып, екі кездесудің жиынтығымен 8:3 есебімен келесі айналымға өтті, ширек финалда Англия чемпионы «Бернлиді» жеңді, ал жартылай финалда екі ойынның нәтижесі тең түсіп, қосымша матчта «Барселонадан» ұтылды. «Барселонамен» өткен алғашқы ойынға Фолькспаркштадионға жиналған 77 600 көрермен — Гамбургтің үй матчтарындағы ең жоғары көрсеткіші.

1963 жылы Германияның алғашқы кәсіби лигасы — Бундеслига құрылғанда Гамбург оған шақырылған 16 клубтың бірі болды. Клуб лиганың негізін салған командалардың арасында 1963 жылдан бері жоғарғы дивизионда үзіліссіз ойнаған жалғыз ұжым болып қалды — бұл мәртебені 1996 жылға дейін Франкфурт «Айнтрахтымен» және Кайзерслаутернмен, 1998 жылға дейін Кёльнмен бөлісті, ал 2017/18 маусымында 17-орында қалып, тарихында тұңғыш рет дивизион төмендеткен. Клубтың көп жасағаны үшін берілген «Динозавр» лақап аты осы мәртебеден шыққан: 2004 жылғы 24 тамызда Бундеслиганың 40 жылдығы Гамбург пен «Бавария» матчымен аталып өтті. 1963 жылдың тамызында Ганноверде Дортмунд «Боруссиясын» 3:0 ұтып, Германия кубогын тұңғыш рет алды, сол айда Бундеслигадағы алғашқы ойынында «Пройссен Мюнстермен» 1:1 тең түсті және маусымды алтыншы орынмен аяқтады, ал 30 гол соққан Уве Зеелер лиганың ең мықты голшысы және екінші мәрте жылдың үздік футболшысы атанды. 1963/64 маусымында Кубоктар иегерлерінің кубогында ширек финалға жетіп, Лионнан ұтылды. 1967 жылы Германия кубогының финалында «Баварияға» 0:4 есебімен есе жіберді, бірақ келесі маусымда Кубоктар иегерлерінің кубогына жіберіліп, финалда «Миланнан» жеңілді. 1970 жылы Зеелер үшінші мәрте жылдың үздік футболшысы болды, ал 1971/72 маусымының соңында Фолькспаркштадионда 72 мың көрерменнің көз алдында карьерасын аяқтады: Бундеслигада 239 матчта 137, барлық жарыстарда 587 ойында 507 гол соқты. Сол маусымда клуб УЕФА кубогында тұңғыш рет ойнап, алғашқы айналымда шотландиялық «Сент-Джонстоннан» ұтылды.

1973 жылы Гамбург Германия лига кубогының алғашқы иесі болды (финалда Мёнхенгладбах «Боруссиясы» 4:0 ұтылды), 1974 жылы Германия кубогының финалында Франкфурт «Айнтрахтынан» жеңілді, 1976 жылы Кайзерслаутернді 2:0 ұтып, бұл кубокты екінші рет алды. Келесі жылы 1976/77 маусымының Кубоктар иегерлерінің кубогы финалында «Андерлехтті» 2:0 ұтып, тұңғыш халықаралық жеңісіне жетті, содан кейін Еуропа чемпионы «Ливерпульден» ағылшын футболшысы Кевин Киганды сатып алды. Бұған дейін ұзақ жылдар кестенің орта тұсында жүрген клуб 1974/75 маусымында төртінші, 1975/76 маусымында екінші орынға шықты. Киганның алғашқы маусымында команда оныншы орынға түскенімен, футболшының өзі Еуропаның үздік футболшысы атанды. 1978 жылы бас бапкер болған югославиялық Бранко Зебец клубты алғашқы жұмыс жылында Бундеслига чемпионы етті (1978/79); сол маусымда Киган команданың ең көп гол соққан ойыншысы болып, «Алтын допты» қатарынан екінші жыл жеңіп алды.

1979/80 маусымында клуб 1960/61 маусымнан кейін Еуропа кубогына қайта қатысып, 19 жыл бұрынғыдай жартылай финалда испан командасына тап болды: «Сантьяго Бернабеуда» «Реал Мадридтен» 0:2 ұтылғаннан кейін Фолькспаркштадионда жарыстың алты дүркін жеңімпазын 5:1 ұтып финалға шықты, бірақ Мадридте өткен финалда «Ноттингем Форестен» 0:1 есебімен жеңілді. Чемпионатта да «Баварияға» екі ұпай жетпей екінші орынмен қалды. 1980 жылдың желтоқсанында ішімдікке салынған Зебец жұмыстан босатылып, орнына маусым соңына дейін көмекшісі Александар Ристич тағайындалды және команда тағы екінші орынды иеленді. 1981 жылы бас бапкерлікке келген австриялық Эрнст Хаппель бірінші маусымда чемпион атағын қайтарды және УЕФА кубогының финалына жетті, онда швед «ИФК Гётеборгынан» жиынтық есеппен 0:4 ұтылды. 1982 жылғы 16 қаңтардан 1983 жылғы 29 қаңтарға дейін Гамбург Бундеслигада 36 матчта жеңіліс көрмеді — бұл рекорд 2013 жылдың қарашасында «Баварияға» бағынғанға дейін сақталды.

1982/83 маусымында клуб Вердер Бременнен соққан гол айырмасымен алда болып, чемпион атағын қорғады, сол жылы Афиныда «Ювентусты» 1:0 ұтып, тарихындағы тұңғыш Еуропа кубогын жеңіп алды — бұл маусым чемпиондық пен еуропалық кубокты қосқан дубль болды. 1983 жылдың желтоқсанында Токиода өткен Құрлықаралық кубокта бразилиялық «Гремиоға» 93-минутта соғылған голдан ұтылды, ал чемпионатта Штутгарт «ФфБ»-дан гол айырмасымен қалып қойды. 1984/85 және 1985/86 маусымдары сәтсіз болып, команда бесінші және жетінші орындарды алды; 1986 жылы клубта он жыл ойнаған, 1983 жылғы Еуропа кубогының финалында жеңіс голын соққан жартылай қорғаушы Феликс Магат кәсіби карьерасын тәмамдады. 1986/87 маусымында Гамбург Бундеслигада екінші орынға шығып, Батыс Берлиндегі Олимпиаштадионда өткен финалда «Штутгартер Киккерсті» 3:1 ұтып, Германия кубогын алды — бұл клубтың бүгінге дейінгі соңғы ірі жүлдесі. Осы жеңістен кейін Эрнст Хаппель Австрияға оралды; екі чемпиондық, бір Германия кубогы және бір Еуропа кубогымен ол клуб тарихындағы ең табысты бапкер болып қалды. Кезеңнің басты ойыншылары — Батыс Германия құрамасының тұрақты футболшылары Хорст Хрубеш, Манфред Кальц және Феликс Магат.

1990 жылдардың басында клуб қаржы дағдарысына ұшырады: 1991 жылдың маусымында Томас Долль «Лациоға» ол кездегі рекордтық 16 миллион неміс маркасына сатылды. Ойын деңгейі де төмендеп, 1990/91 маусымындағы бесінші орыннан кейін команда қатарынан төрт маусым кестенің төменгі жартысында аяқтады. 1995 жылдың қазанында бас бапкер болып Феликс Магат, қарашада клуб президенті болып Уве Зеелер қайтып келді; сол маусымда команда бесінші орынға шығып, алты жылдан кейін еуропалық жарысқа жолдама алды, келесі жылы Германия кубогының жартылай финалына жетті. Бірақ 1997 жылдың мамырында Кёльннен 0:4 ұтылғаннан кейін Магат жұмыстан босатылды, ал маусымды дублмен жұмыс істеген Ральф Шердің басшылығында 13-орында түйіндеді. 1997 жылы келген Франк Пагельсдорф командаға төрт жылдан астам жетекшілік етіп, Хаппельден кейінгі ең ұзақ жұмыс істеген бапкер болды: команда 1997/98 маусымында тоғызыншы, 1998/99 маусымында жетінші, 1999/2000 маусымында 1986/87 жылдан бергі ең жақсы нәтиже — үшінші орынды алды. 2000 жылғы 2 қыркүйекте жаңа Фолькспаркштадион ресми түрде ашылып, онда Германия құрамасы 2002 жылғы әлем чемпионатының іріктеу ойынында Грекиямен кездесті.

2000/01 маусымында клуб УЕФА Чемпиондар лигасында тұңғыш рет өнер көрсетті: алғашқы матчта «Ювентуспен» 4:4 тең түсті, Тони Йебоа клубтың жарыстағы бірінші голын соқты; команда топтан шыға алмағанымен, Турин қаласындағы «Делле Альпиде» «Ювентусты» 3:1 ұтты. Сол маусымда Сергей Барбарез 22 гол соғып, клубтың үздік голшысы және Эббе Сандпен бірге Бундеслиганың ең мықты голшысы атанды. 2003 жылдың шілдесінде Гамбург Германия лига кубогының финалында Дортмунд «Боруссиясын» 4:2 ұтып, 16 жылдан кейінгі алғашқы жүлдесін алды. 2004 жылдың тамызында Германия кубогының алғашқы айналымында аймақтық лига клубы «Падерборннан» ұтылды; кейін төреші Роберт Хойцердің хорват букмекер топтарынан пара алып, «Падерборнға» екі пенальти тағайындап, Гамбург ойыншысы Эмиль Мпензаны ойыннан шығарғаны белгілі болды.

2005/06 маусымындағы үшінші орын клубқа Чемпиондар лигасына екінші жолдамасын берді, бірақ команда G топтың соңында қалып, тек ЦСКА-ны ұтты. Чемпионатта қысқы үзіліске 17-орында шыққан соң бас бапкер Томас Долль жұмыстан кетті, ал жаңа бапкер Хуб Стевенс командаға жетінші орынды және Интертото кубогындағы жеңіс арқылы УЕФА кубогына жолдама әперді. Келесі маусымда команда төртінші орынды алды, содан кейін Стевенс Нидерланд чемпионы «ПСВ-ге» көшті. Оның орнына келген Мартин Йол командамен 2008/09 маусымының УЕФА кубогы мен Германия кубогының жартылай финалына жетті, бірақ екеуінде де Вердер Бременнен ұтылды; 2009 жылдың жазында Йол «Аяксқа» кетті. Бруно Лаббадианың басшылығында клуб қатарынан екінші маусым УЕФА кубогының — енді Еуропа лигасының — жартылай финалына шықты, алайда Лаббадиа босатылғаннан бірнеше күн кейін өткен қонақтағы ойында «Фулхэмнен» жеңіліп, өз стадионында ойналатын финалға шығу мүмкіндігінен айырылды. 2011 жылғы 13 қазанда команда сегіз матчтың алтауын ұтылып төмендеу аймағында жүргенде бас бапкерлікке Торстен Финк тағайындалды: оның қолында клуб алғашқы тоғыз ойында жеңіліс көрмей, маусымды 15-орынмен аяқтады. 2012/13 маусымында команда жетінші орынға шықты, бірақ «Альянц Ареналарда» «Баварияға» 2:9 есебімен ұтылып, Бундеслигадағы ең ауыр жеңілісін қайталады. Кейінгі жылдарда бапкерлер жиі ауысты: 2014 жылы Мирко Сломканың басшылығында клуб өтпелі матчтарда «Гройтер Фюрттен» қонақтағы гол есебімен құтылды, 2015 жылы қайта келген Лаббадиа өтпелі матчтарда «Карлсруэні» ұтып команданы қатарынан екінші жыл сақтап қалды, ал 2016/17 маусымында Маркус Гисдоль соңғы турда жоғарғы дивизионда қалуды қамтамасыз етті.

2017/18 маусымында үш бапкер ауысқан команда соңғы турда Мёнхенгладбах «Боруссиясын» ұтқанымен, Бундеслига тарихындағы 55 жылдан кейін тұңғыш рет екінші дивизионға түсті — бұл Гамбург жанкүйерлерінің тәртіпсіздіктерін туғызды. Екінші Бундеслигада клуб алты маусым қатарынан жоғарғы дивизионға қайта шыға алмады: 2018/19 және 2019/20 маусымдарында бір ұпай жетпей қалды, 2018/19 маусымында Германия кубогының жартылай финалында өз алаңында «РБ Лейпцигтен» 1:3 ұтылды, 2020/21 маусымында ұзақ жеңіссіз кезеңдерден кейін үшінші орында тұрғанда бапкер Даниэль Тиуне босатылып, маусымның қалған үш ойынына академия жетекшісі Хорст Хрубеш тағайындалды. 2021/22 маусымында үшінші орынға шығып өтпелі матчтарға жетті, бірақ Берлиндегі алғашқы ойында жеңгенімен, өз алаңында «Гертадан» 0:2 ұтылып, жиынтық есеппен 1:2 жеңілді; сол маусымда Германия кубогының жартылай финалында «Фрайбургтан» 1:3 ұтылды. 2022/23 маусымында клуб Еуропаның екінші дивизион командалары арасында көрермен санының орташа көрсеткіші бойынша алдыңғы орында болды, соңғы турда «Зандхаузенді» 1:0 ұтқанымен, қосымша уақытта екі гол соққан Хайденхайм бірінші орынға шығып, Гамбург өтпелі матчтарда Штутгарт «ФфБ»-дан екі ойында да ұтылды. 2023/24 маусымында команда төртінші орында қалып, алтыншы мәрте жоғарғы дивизионға шыға алмады, ал бәсекелестері «Санкт-Паули» мен «Хольштайн Киль» жоғарылады. 2024/25 маусымында мақсат орындалды: «Ульмді» 6:1 ұтып, бір турды қалдырып Бундеслигаға оралды. Жеңістен кейінгі шаттықта алаңның шөбі жұлынып қалды, көрермен қысымынан бірнеше адам жарақат алып, 19 жанкүйер ауруханаға жеткізілді, бір адамның жағдайы ауыр болды. Титулды Кёльн иеленіп, Гамбург күміс жүлдегер болды.

Клуб үй матчтарын Гамбургтің батыс ауданы Барenfeld-те — Барендфельдтегі Фолькспаркштадионда өткізеді; 2010–2015 жылдары арена «Имтех Арена» деп аталды. Қазіргі стадион 1953 жылы ашылған бұрынғы Фолькспаркштадион орнында 2000 жылы ашылды, сыйымдылығы 57 мың орын, оның шамамен 47 мыңы отыратын, 10 мыңы тұратын орындар. Алғашқы Фолькспаркштадион 1974 жылғы әлем чемпионаты мен 1988 жылғы Еуропа чемпионатының ойындарын қабылдаған. Жаңа арена УЕФА-ның бірінші санатты стадионы болып саналады, яғни Еуропа лигасы мен Чемпиондар лигасының финалдарын өткізуге құқылы. Онда 2006 жылғы әлем чемпионатының төрт топтық матчы мен ширек финалы өтті (сол кезде «ФИФА әлем чемпионатының Гамбург стадионы» деп аталды), 2010 жылы УЕФА Еуропа лигасының финалы ойналды. Стадионның солтүстік-батыс бұрышында Бундеслига құрылған 1963 жылғы 24 тамыздан бергі уақытты секундпен көрсететін үлкен сағат тұрған. Арена жанында клуб жанкүйерлеріне арналған, үстін ескі стадионның шөбі жапқан арнайы зират бар.

Клуб жарғысы бойынша ресми түстері — көк, ақ және қара, ал эмблемасы көк өңдегі ақ-қара ромб: бұл «Германия» спорт клубының түстері. Көк түс Гамбургтің теңізшілік дәстүрімен байланысты — теңіз сигналдық «Блю Питер» жалауы да көк өңдегі ақ тіктөртбұрыш. Ал үй формасы — ақ жейде мен қызыл шалбар, Гамбург еркін ханзалық қаласының түстері; сондықтан команданың ең кең тараған лақап аты — «қызыл шалбарлылар» (die Rothosen). Клубтың жасы үлкен болғандықтан оны «Динозавр» деп те атаған және маркетингте ұзақ жылдар клуб физиотерапевті Хермман Ригердің есімімен «Херманн» аталған динозавр талисманы қолданылған. Форманы 1978–1995 жылдары «Адидас» тігіп, аралықта басқа брендтермен жұмыс істеген клуб 2007 жылы «Адидасқа» қайта оралды; жейдедегі алғашқы демеуші логотипі 1974 жылы пайда болды.

Еуропалық жарыстарда Гамбург — Дортмунд «Боруссиясы» мен «Баварияға» қоса Еуропа кубогын жеңген үш неміс клубының бірі: 1983 жылы чемпион, 1980 жылы күміс жүлдегер болды, 1961 жылы жартылай финалға жетті. 1976/77 маусымында Кубоктар иегерлерінің кубогын алды, бұл жарыста (1968) және УЕФА кубогында (1982) күміс жүлде иеленді. Осылайша клуб УЕФА-ның үш басты клубтық жарысында да финалда ұтылған Еуропадағы тұңғыш команда болды, ал 1977 жылғы Еуропа Суперкубогы, 1983 жылғы Құрлықаралық кубок және 1999 жылғы Интертото кубогындағы жеңілістерден кейін алты жарыстың барлығында күміс жүлде алған Еуропадағы жалғыз клубқа айналды. 2005 және 2007 жылдары Интертото кубогын жеңді. Еуропалық ойындағы ең ірі жеңісі — 1974 жылғы 23 қазанда УЕФА кубогының екінші айналымында румын «Брашовын» 8:0 ұтуы, ең ауыр жеңілісі — 1977 жылғы 6 желтоқсанда Суперкубок матчында «Энфилдте» «Ливерпульден» 0:6 есебімен ұтылуы. Еуропалық жарыстарда клуб үшін ең көп ойын өткізген футболшы — Манфред Кальц (81 матч), ең көп гол соққаны — Хорст Хрубеш (20 гол). Соңғы еуропалық науқаны 2009/10 маусымындағы Еуропа лигасы болды.

Қазақстанда белгілі неміс дәстүрі — Гамбургтің Вердер Бременмен ойнайтын Солтүстік дербиі (Nordderby); 2009 жылдың көктемінде екі команда үш апта ішінде төрт рет кездесті, Вердер УЕФА кубогының да, Германия кубогының да жартылай финалында жеңіп кетті. Қала ішіндегі басты бәсекелесі — «Санкт-Паули»: екі клуб жанкүйерлерінің қарсылығы матчтардан бірнеше апта бұрын басталатын жанжалдарға жиі ұласқан, ал 2019 жылғы 10 наурызда Миллернтор-штадионда өткен Екінші Бундеслигадағы тұңғыш Гамбург дербиінде команда 4:0 жеңіп, 1962 жылдан бері бұл алаңда алғашқы жеңісін тіркеді. Клубтың шотландиялық «Рейнджерспен» достығы 1977 жылдан басталады: жұмыс іздеп Гамбургке қоныстанған шотландтар мен «Айброкстағы» ахуалдан әсер алған жанкүйерлер «Гамбург Рейнджерс» жанкүйерлер клубын ашты, байланыс 1990 жылдары Йорг Альбертц Гамбургтен «Рейнджерске» көшкенде күшейіп, 2021 жылдың ақпанында ресми клубтық серіктестікке айналды. Сол себепті және сол қанаттағы саяси көзқарастары үшін «Санкт-Паули» жанкүйерлері «Селтикпен» дос. Гамбургтің «Ганновер 96»-мен достығы қысқартылған атауларының бір болуынан (ХСВ) туған, «Арминия Билефельдпен» достығы ортақ түстерден шыққан — «Қара, ақ, көк — Арминия мен ХСВ» әні содан қалған; кейбір жанкүйер топтары төртінші дивизиондағы «ФфБ Любекпен» де тығыз қатынас ұстайды, 2013 жылы клуб банкроттық қаупінде тұрған осы командаға тегін жолдастық матч ұйымдастырып, түскен қаржыны толық қалдырған.

Клубтың Германияда және шетелде 700-ден асатын ресми тіркелген жанкүйер клубы бар, олардың ең көнесі — 1972 жылдың сәуірінде құрылған «Rothosen». 1993 жылы құрылған Supporters Club-қа 2019 жылғы 1 маусымдағы дерек бойынша 66 489 жанкүйер қосылып, сол арқылы клуб мүшелері болды. «Abschlach!» тобы жазған әнұран — «Mein Hamburg lieb ich sehr» — әр матч алдында орындалады. Жанкүйерлер арасында 1980 жылдары скинхедтермен және оңшыл радикализммен байланыстырылған «Die Löwen» топтары да болды: 1982 жылғы 16 қазанда осы топтың өкілдері Бремен жанкүйері Адриан Малейканы өлтірді, оқиғадан кейін бүгінге дейін жұмыс істеп келе жатқан ХСВ жанкүйерлер жобасы құрылды. Футбол бөлімінің акционерлік қоғамға бөлінуіне жауап ретінде жанкүйерлер Манчестердегі «ФК Юнайтед» үлгісімен «ХФК Фальке» клубын құрып, ол 2015/16 маусымында ойнай бастады.

Жеңіл футбол бөлімінен басқа клубта әйелдер футболы 1970 жылдан бері дамиды: команда 2003–2012 жылдары Бундеслигада өнер көрсетті, бірақ қаржы қиындығынан Регионаллига деңгейіне түсірілді. Футзал бөлімі «ХСВ Пантерс» атауымен Германияның жоғарғы дивизионы — Футзал Бундеслигасында ойнайды, ол лиганың құрылтайшысы, Германия чемпионатын төрт мәрте жеңген рекордшы, УЕФА футзалдағы Чемпиондар лигасында төрт рет өнер көрсеткен және 2015 жылы элиталық айналымға шыққан тұңғыш неміс командасы. Клубтың бейсбол бөлімі («Стилерс») 1985 жылы құрылып, Бейсбол Бундеслигасының бірінші дивизионында ойнайды, 1925 жылы ашылып 1990 жылдары жабылған регби бөлімі 2006 жылдың наурызында қайта жанданды, сондай-ақ волейбол және крикет бөлімдері жұмыс істейді.