Хамрун Спартанс тарихы

Команда жергілікті футболда тез танылды: 1913/14 маусымында Сент-Джорджспен ұпайы теңескенде, гол айырмасының артықшылығымен алғаш рет чемпион атанды. Төрт жылдан кейін, 1917/18 маусымында сол қарсыласымен тағы да бірінші орынды бөлісіп, қосымша матчта жеңіске жетіп, Мальта чемпионы атанды. Ол кезеңдегі клубтың басты ойыншысы il-Haċċa деген атпен белгілі Гейту Псайла болды. 1920–1930 жылдары ойыншылардың көпшілігі басқа командаларға кеткендіктен, клуб қиын кезеңді бастан өткерді.

Сол тұста құрылған Хамрун Либерти бірнеше жылдың ішінде Мальта футболының элитасына қосылды және 1946/47 маусымында бірінші дивизионға оралғанда клуб атауын Хамрун Спартанс деп өзгертті. Сол маусымда команда Johnnie Walker чемпиондық трофейін және Кассар кубогын жеңіп алды, ал Кассар кубогын 1948/49 маусымында да қайталады. 1947–1952 жылдары клуб төрт рет күміс жүлдегер атанды. 1960 жылдары құлдырау басталып, команда 1969/70 маусымында бірінші дивизионнан шығып қалды, оралғаннан кейін 1973/74 маусымында тағы құлады, бірақ екі жылдан соң қайтып келді.

Клубтың 75 жылдығы тұспа-тұс келген 1982/83 маусымында Хамрун Спартанс 36 жылдық үзілістен кейін қайтадан чемпион атанып, сол маусымда FA трофейін де жеңіп алды. Бұл президент Виктор Тедескомен байланысты дәуірдің басы болды: командаға Джиджи Салерно, Реймонд және Джордж Шуэреб, Эдвин Фарруджа, Реймонд Велла, Джо Бринкат, Карло Сейшелл сынды ойыншылар қосылды, бас бапкер Альфред Кардона болды. Иммиграция бөлімімен ұзақ дауласқаннан кейін Виктор Тедеско ағылшындар Питер Хатч пен Джон Линакрды келісімшартқа отырғызды — олар ұзақ үзілістен кейін аралда ойнаған алғашқы легионерлер атанды.

Сол кезеңде клуб Солтүстік Ирландияның Баллимина командасын ұтып, УЕФА турнирінде үй және қонақ матчтарының екеуін де ұтқан алғашқы мальталық команда болып рекорд орнатты. 1982/83 маусымынан 1991/92 маусымына дейінгі он жылға жетер-жетпес уақытта Хамрун Спартанс Мальта Премьер-лигасын төрт рет, Мальта FA трофейін алты рет, Мальта Суперкубогын бес рет жеңіп алды.

Сәтті жылдардан кейін клубты қаржылық қиындықтар күтті: үздік ойыншыларын сатуға мәжбүр болған команда 1998/99 маусымының соңында бірінші дивизионға түсті, бір жылдан соң сол дивизионның чемпионы ретінде оралды. Қаржылық мәселелер сақталып, клуб 2003/04 маусымында тағы құлады, 2004/05 маусымында чемпион болып көтерілді, 2005/06 маусымында қайта түсіп, 2006/07 маусымында тағы бірінші дивизион чемпионы атанды. 2007/08 маусымында Премьер-лигада алтыншы орын алды, FA трофейінің финалында Биркиркараға соңғы минуттағы голмен ұтылды, ал жанкүйерлері Мальтаның үздік қолдау сыйлығын иеленді.

2012/13 маусымында команда бірінші дивизионға, 2013/14 маусымында екінші дивизионға түсті — бұл клуб тарихындағы ең нашар нәтиже. 2014 жылы қақпашы Андреа Кассар клубтың екі лауазымды тұлғасын матч нәтижесін бұрмалағаны үшін хабарлағаннан кейін, клубқа айып тағылып, бірінші дивизионға түсірілді. 2014/15 маусымында екінші орын алып, екінші дивизионнан шықты, ал 2015/16 маусымында бірінші дивизионда екінші орынға ие болып, төрт жылдан кейін Премьер-дивизионға оралды. 2018/19 маусымында итальяндық бапкер Джованни Тедескомен бірге команда төртінші орынды иеленді: маусымның соңғы турында басты қарсыласы Валлеттаға қарсы 94-минутта тең түсіріп, оны чемпиондық үшін қосымша матч өткізуге мәжбүрледі. 2019/20 маусымда командаға Мануэле Блази, кейін Андреа Чарамелла басшылық етті, ал чемпионат 2020 жылдың наурызында COVID-19 пандемиясына байланысты тоқтатылғанда клуб тоғызыншы орында тұрған еді.

2020 жылдың жазында клубты Джозеф Портелли басқаруға алып, тұрақты қаржылық қолдау қамтамасыз етілді. Клуб бірден Мальта ұлттық құрамасының үміткер жас ойыншылары Хуан Карлос Корбалан, Джозеф Мбонг және Мэттью Гийомьені сатып алды. 2020/21 маусымын команда мықты бастап, 2020 жылдың соңында кестені бастап тұрды, ал чемпионат сәуірде тоқтатылғаннан кейін Хамрун Спартанс 30 жылдан соң чемпион деп жарияланды. 2021 жылдың 9 маусымында клуб 2013 жылғы матч нәтижесін бұрмалау ісіне қатысы үшін 2021/22 УЕФА Чемпиондар лигасынан шеттетілді.

2022 жылғы 11 тамызда Хамрун Спартанс УЕФА Еуропа Конференция лигасының үшінші іріктеу кезеңінде София Левскиін пенальтимен ұтып, УЕФА клубтық турнирінің плей-офф кезеңіне шыққан алғашқы мальталық команда атанды; ол кезге дейін Алашкертті және Вележ Мостарды да еңсерген болатын. Плей-оффта сербиялық Партизан күштірек шықты: Белградтағы алғашқы матчта 1:4 есебімен жеңілген команда Мальтадағы жауап ойында 3:3 тең түсті. 2024 жылғы 4 мамырда Хибернианспен 1:1 тең ойнап, клуб 2023/24 маусымында оныншы чемпиондығын иеленді және Мальта Премьер-лигасының рұқсатымен эмблеманың үстіне алғашқы алтын жұлдызды қоя алды.

2025 жылғы 28 тамызда клуб плей-офф кезеңінде Латвияның RFS командасын ұтып, 2025/26 УЕФА Конференция лигасының лигалық кезеңіне шыққан алғашқы мальталық команда болды және УЕФА-дан шамамен 3,2 миллион еуро кепілді сыйақы алды. Сол жылдың 27 қарашасында Линкольн Ред Импсті 3:1 есебімен жеңіп, еуропалық клубтық турнирдің негізгі кезеңінде жеңіске жеткен алғашқы мальталық команда атанды; лигалық кезеңде 33-орында тұрып, плей-офф аймағынан 4 ұпай қалыс қалды.

Клубтың жетістіктері: Мальта Премьер-лигасының 11 мәрте чемпионы (1913/14, 1917/18, 1946/47, 1982/83, 1986/87, 1987/88, 1990/91, 2020/21, 2022/23, 2023/24, 2024/25) және 11 рет күміс жүлдегері, Мальта FA трофейінің 6 мәрте (1982/83, 1983/84, 1986/87, 1987/88, 1988/89, 1991/92), Мальта Суперкубогының 7 мәрте (1987, 1988, 1989, 1991, 1992, 2023, 2024), Euro Challenge кубогының 4 мәрте, Кассар кубогының 2 мәрте, Super 5 турнирі мен Challenge Cup жеңімпазы. Клубта өткен жылдары Орацио Сорбелло, Тони Морли, Кристиан Дзаккардо, Хайнер Бакхаус, Андреа Кассар сынды ойыншылар өнер көрсетті. Клубтың жасөспірімдер мектебін 1987 жылдың желтоқсанында Тони Баяда құрған, сол кезде онда 40-қа жуық ойыншы болды.