Ливерпуль тарихы

Клуб Эвертон комитеті мен клуб президенті, Энфилд жерінің иесі Джон Хоулдинг арасындағы дау салдарынан пайда болды. Эвертон стадионда сегіз жыл ойнағаннан кейін, 1892 жылы Стэнли Парк арқылы жаңа стадионы Гудисон Паркке көшті, ал Хоулдинг Энфилдте ойнау үшін Ливерпуль клубын құрды. Клуб алғашқыда «Everton F.C. and Athletic Grounds Ltd» деп аталды, 1892 жылдың наурызында Ливерпуль атауын алды және үш айдан кейін ресми танылды, себебі Футбол ассоциациясы клубты Эвертон деп мойындауға көнбеді.

Ливерпуль алғашқы кездесуін 1892 жылғы 1 қыркүйекте өткізіп, Ротерем Таунды маусым алдындағы жолдастық ойында 7:1 жеңді. Ол құрамның барлығы шотландиялық ойыншылардан тұрды — сол кезде Англияға ойнауға келген шотландықтарды «Scotch Professors» деп атайтын. Ойыншыларды Шотландияға барған соң бас бапкер Джон Маккенна жинақтағандықтан, команда «Мактар командасы» атанды. Клуб алғашқы маусымында Ланкашир лигасын жеңіп, 1893/94 маусымының басында Футбол лигасының Екінші дивизионына қосылды. 1896 жылы Бірінші дивизионға көтерілгеннен кейін бас бапкер болып Том Уотсон тағайындалды; ол клубты 1901 жылы алғашқы чемпиондыққа жеткізді, 1906 жылы тағы жеңіске жетті.

1914 жылы клуб алғаш рет ФА Кубогының финалына шығып, Бернлиге 0:1 есебімен жеңілді. 1922 және 1923 жылдары қатарынан екі чемпиондық алды — ол құрамда клуб тарихында ең ұзақ ойнаған қақпашы Элиша Скотт болды. Содан кейін клуб 1946/47 маусымына дейін жүлде жеңбеді: сол маусымда Джордж Кейдің басшылығымен бесінші чемпиондығына қол жеткізді. 1950 жылы ФА Кубогының финалында Арсеналдан жеңілді. 1952 жылы Энфилдте тарихтағы ең көп көрермен саны тіркелді — ФА Кубогының ойынында Ливерпульдің Вулверхэмптон Уондерерсті 2:1 жеңгенін 61 905 адам көрді. Жоғарғы дивизионда үздіксіз 49 жыл ойнағаннан соң клуб 1953/54 маусымында Екінші дивизионға түсіп қалды. 1958/59 ФА Кубогында лигадан тыс Вустер Òиттен 1:2 жеңілгеннен кейін бас бапкер болып Билл Шенкли тағайындалды. Ол келе сала 24 ойыншыны жіберіп, Энфилдтегі бәтеңке сақтайтын бөлмені бапкерлер тактика талқылайтын бөлмеге айналдырды; осы «Boot Room»-да Шенкли, Джо Фейган, Рубен Беннетт және Боб Пейсли команданы қайта құруды бастады.

1962 жылы клуб Бірінші дивизионға қайтып, 1964 жылы 17 жылдан кейін алғаш чемпион болды. 1965 жылы алғашқы ФА Кубогын жеңді. Келесі жыл чемпионатты алды, бірақ Еуропа кубок иелері кубогының финалында Боруссия Дортмундтан жеңілді. 1972/73 маусымында Ливерпуль чемпионат пен УЕФА Кубогын, бір жылдан кейін ФА Кубогын жеңді. Осыдан кейін Шенкли зейнетке кетіп, орнына оның көмекшісі Боб Пейсли келді. 1976 жылы, Пейслидің екінші маусымында, клуб тағы да чемпионат пен УЕФА Кубогын қатар алды. Келесі маусымда чемпион атағын сақтап, Еуропа кубогын алғаш рет жеңді, бірақ 1977 жылғы ФА Кубогының финалында жеңілді. 1978 жылы Еуропа кубогын сақтап, 1979 жылы чемпиондықты қайтарды. Пейслидің бас бапкер болған тоғыз маусымында Ливерпуль 20 жүлде алды: үш Еуропа кубогы, бір УЕФА Кубогы, алты чемпиондық және қатарынан үш Лига кубогы; ол жеңбеген жалғыз ішкі жүлде — ФА Кубогы.

1983 жылы Пейсли зейнетке кетіп, орнына көмекшісі Джо Фейган келді. Фейганның бірінші маусымында Ливерпуль чемпионатты, Лига кубогын және Еуропа кубогын жеңіп, бір маусымда үш жүлде алған алғашқы ағылшын командасы болды. 1985 жылы клуб Еуропа кубогының финалына тағы шықты — Брюссельдегі Эйзель стадионында Ювентуске қарсы. Ойын алдында Ливерпуль жанкүйерлері екі топты бөліп тұрған қоршауды бұзып, Ювентус жанкүйерлеріне қарай ұмтылды; адамдардың қысымынан қабырға құлап, көбі итальяндық 39 жанкүйер қаза болды. Бұл оқиға Эйзель стадионындағы қайғылы жағдай деп аталды. Ойын екі бапкердің қарсылығына қарамастан өткізілді, Ливерпуль 0:1 жеңілді. Қайғылы жағдайдан кейін ағылшын клубтарына еуропалық жарыстарға қатысуға бес жылға тыйым салынды; Ливерпуль он жылдық жазаға ілініп, кейін ол алты жылға қысқартылды. 14 жанкүйер абайсызда кісі өлтіргені үшін жазаға тартылды.

Фейган зейнетке кетуін қайғылы жағдайдың алдында жариялаған еді, оның орнына ойыншы-бапкер ретінде Кенни Далглиш тағайындалды. Ол кезде клуб үш чемпиондық және екі ФА Кубогын, соның ішінде 1985/86 маусымында чемпионат пен кубок «дублін» алды. Бірақ бұл табыстардың үстін Хиллсборо трагедиясы басып кетті: 1989 жылғы 15 сәуірде Ноттингем Форестке қарсы ФА Кубогының жартылай финалында жүздеген жанкүйер қоршауға қарай қысылып қалды. Сол күні 94 адам қаза болды; 95-ші зардап шеккен ауруханада төрт күннен кейін, 96-шысы шамамен төрт жылдан кейін есін жимай, 97-шісі — Эндрю Дивайн — 2021 жылы сол жарақаттардан көз жұмды. Хиллсбородан кейін үкімет стадион қауіпсіздігіне шолу жүргізіп, дайындалған Тейлор баяндамасы жоғарғы дивизион командаларынан толық отыратын орынды стадиондарды талап ететін заңға жол ашты. Баяндамада басты себеп ретінде полиция бақылауының сәтсіздігінен болған тығыздық аталды. Әділдік үшін ондаған жылға созылған күрес барысында жүргізілген тергеулер мен тәуелсіз комиссиялар жанкүйерлерді кез келген айыптан ақтады.

1988/89 маусымында Ливерпуль чемпионаттар тарихындағы ең тартысты аяқталуға қатысты: Арсеналмен ұпай және доп айырмасы бойынша тең түсіп, Арсенал маусымның соңғы минутында гол соққаннан кейін соғылған голдардың жалпы саны бойынша чемпиондықтан айырылды.

Далглиш 1991 жылы кетуінің себебі ретінде Хиллсборо трагедиясын және оның зардаптарын атады; оның орнына бұрынғы ойыншы Грэм Сунесс келді. Ол 1992 жылы ФА Кубогын жеңді, бірақ чемпионаттағы нәтижелер құлдырап, қатарынан екі рет алтыншы орын алған соң 1994 жылдың қаңтарында жұмыстан кетірілді. Орнына келген Рой Эванспен клуб 1995 жылы Лига кубогын жеңді, ал чемпионаттағы ең жақсы нәтижелері 1996 және 1998 жылдардағы үшінші орындар болды. 1998/99 маусымында Жерар Улье қос бапкер болып тағайындалды, Эванс кеткен соң 1998 жылдың қарашасында жалғыз бас бапкер болды. 2001 жылы, Улье басшылығының екінші толық маусымында, Ливерпуль «үштікті» — ФА Кубогын, Лига кубогын және УЕФА Кубогын жеңді. 2001/02 маусымында Улье жүрегіне ауыр операция жасатты, клуб Арсеналдан кейін екінші орын алды. 2003 жылы тағы бір Лига кубогын жеңгенімен, келесі екі маусымда чемпиондық үшін күрес жүргізе алмады.

2004 жылдың маусымында Улье орнына Рафаэль Бенитес келді. Бенитестің бірінші маусымында чемпионатта бесінші орын алса да, Ливерпуль 2004/05 УЕФА Чемпиондар лигасын жеңді: финалда Милан 3:3 есебінен кейін пенальти серияда 3:2 ұтылды. Келесі маусымда клуб Премьер-лигада үшінші орын алып, ФА Кубогын жеңді — финалда Вест Хэм Юнайтедті 3:3-тен кейін пенальти серияда ұтты. 2006/07 маусымында клуб иелері америкалық кәсіпкерлер Джордж Джиллетт пен Том Хикс болды, мәміле клуб пен оның қарыздарын 218,9 млн фунтқа бағалады. Клуб 2007 жылғы Чемпиондар лигасының финалына тағы шықты, бірақ Миланға 1:2 жеңілді. 2008/09 маусымында Ливерпуль сол кездегі Премьер-лигадағы ең жоғары көрсеткішіне — 86 ұпайға жетіп, Манчестер Юнайтедтен кейін екінші орын алды.

2009/10 маусымында клуб жетінші орын алып, Чемпиондар лигасына іріктелмеді. Бенитес өзара келісіммен кетті, орнына Фулэм бапкері Рой Хогсон келді. 2010/11 маусымның басында Ливерпуль банкроттық шегінде болды, несие берушілер Жоғарғы сотқа жүгініп, Хикс пен Джиллеттің еркіне қарамастан клубты сатуға рұқсат сұрады. Бостон Ред Сокс пен Fenway Sports Group иесі Джон Генри клубты 2010 жылдың қазанында 300 млн фунтқа сатып алды. Маусым басындағы нашар нәтижелер Хогсонның кетуіне, ал бұрынғы ойыншы және бапкер Кенни Далглиштің қайта келуіне алып келді. 2011/12 маусымында Ливерпуль сегізінші Лига кубогын жеңіп, ФА Кубогының финалына шықты, бірақ чемпионатта 18 жылдағы ең төмен көрсеткішпен сегізінші орын алды — бұл Далглиштің жұмыстан кетірілуіне себеп болды. Орнына келген Брендан Роджерс тұсында команда 2013/14 маусымында күтпеген жерден чемпиондық үшін күреске араласып, Манчестер Ситиден кейін екінші орын алды және 101 гол соқты — бұл 1895/96 маусымындағы 106 голдан кейінгі ең көп көрсеткіш. 2014/15 маусымында алтыншы орын алып, келесі маусымды нашар бастаған соң Роджерс 2015 жылдың қазанында қызметінен алынды.

Оның орнына Юрген Клопп келді. Клоппың алғашқы маусымында Ливерпуль Лига кубогы мен УЕФА Еуропа лигасының финалына шығып, екеуінде де екінші орында қалды. 2018/19 маусымында клуб 97 ұпай жинап, тек бір рет жеңіліп, екінші орын алды — бұл чемпион болмаған команда үшін ұпай рекорды. Клопп командасын 2018 және 2019 жылдары қатарынан Чемпиондар лигасының финалына алып шықты, 2019 жылы Тоттенхэм Хотспурды 2:0 жеңіп, тағамен оралды. Сол жылы ФИФА Клубтық әлем чемпионатының финалында бразилиялық Фламенгуды 1:0 жеңіп, бұл тағамды алғаш рет иеленді. Келесі маусымда Ливерпуль 30 жылдағы алғашқы чемпиондығына қол жеткізіп, бірнеше рекорд жасады: чемпиондықты жеті турға қалғанда бекітті (тарихтағы ең ерте), клуб рекорды — 99 ұпай жинады және жоғарғы дивизион маусымында 32 жеңіспен ортақ рекорд орнатты. 2021/22 маусымында клуб ішкі кубок дублін — ФА Кубогы мен Лига кубогын жеңді. 2024 жылдың қаңтарында Клопп маусым соңында кететінін жариялады, ал келесі айда клубпен соңғы жүлдесі — Лига кубогын жеңді.

2024 жылдың мамырында Клоппың орнына Арне Слот тағайындалды, ол бірінші маусымында клубқа рекордпен теңесетін жиырмасыншы чемпиондық әкелді. Келесі маусымда чемпионатта бесінші орын алған соң, Слот 2026 жылғы 30 мамырда жұмыстан кетірілді; бес күннен кейін оның орнына Андони Ираола келді.

Клуб тарихының көп бөлігінде үй түсі толықтай қызыл болды. 1892 жылы құрылған кезде көк-ақ түсті көйлектер киілді, 1896 жылы қаланың түсі қызыл қабылданды. Қаланың символы — «лайвер бердс» құсы клубтың эмблемасына айналды: ол алғаш 1892 жылдың қыркүйегінде Энфилдтегі туда пайда болып, кейін клубтың ресми құжаттарында, 1922 жылғы чемпиондық туында, 1930-жылдардан бастап ойыншылардың спорт костюмдерінде, 1950 жылғы ФА Кубогының финалында ақ қонақ формасында, ал 1955 жылдан қызыл үй формасында қолданылды. Клуб 1964 жылға дейін қызыл көйлек пен ақ шорт киді, сол жылы Билл Шенкли түгел қызыл формаға көшуді шешті. Ян Сент-Джонның естелігі бойынша, Шенкли қызыл түс психологиялық әсер береді деп ойлаған — «қауіптің және күштің қызылы»; ол Ронни Йитске қызыл шорт беріп, оның сырт көрінісін бағалаған соң қызыл шұлық та қосу туралы ұсынысты қабылдады.

Қонақ формасы көбіне толықтай сары немесе ақ көйлек және қара шорт болды, бірақ басқа да нұсқалар кездесті. 1987 жылы толық сұр форма енгізіліп, 1991/92 жүзжылдық маусымына дейін қолданылды, сосын жасыл көйлек және ақ шорт келді. 1990-жылдардағы әр түрлі үйлесімдерден кейін клуб сары және ақ формаларды ауыстырып отырды, 2008/09 маусымында сұр форма қайта енгізілді. Еуропалық қонақ ойындарына үшінші жиынтық жасалады. Форманы 1985 жылға дейін Umbro, содан кейін Adidas, 1996 жылдан Reebok, 2006–2012 жылдары тағы Adidas, 2012 жылдан Warrior Sports (кейін New Balance), 2020/21 маусымынан Nike шығарды; 2025 жылы клуб Adidas-пен 10 жылдық жаңа серіктестікке қайта келді.

Ливерпуль — 1979 жылы Hitachi компаниясымен келісім жасап, көйлегінде демеушінің логотипін орналастырған алғашқы ағылшын кәсіби клубы. Кейін клубты Crown Paints, Candy, Carlsberg және Standard Chartered қолдады; 1992 жылы жасалған Carlsberg келісімі ағылшын жоғарғы дивизионындағы ең ұзақ мерзімді келісім болды.

Эмблема қаланың «лайвер бердс» символына негізделген. 1977 жылы Герольдия коллегиясы футбол доптың үстінде тұрған қызыл құс бейнесін геральдикалық белгі ретінде берген, бірақ клуб оны қолданбады. 1992 жылы жүзжылдыққа орай Шенкли қақпаларының бейнесі қосылған жаңа эмблема жасалды, келесі жылы екі жағына жалын бейнесі қосылды — бұл Энфилдтің сыртындағы Хиллсборо ескерткішінің символы, онда қаза болғандарды еске алатын мәңгі от жанады. 2012 жылы қалқан мен қақпалар алынып, эмблема 1970-жылдардағы түріне қайтарылды, ал жалындар көйлектің арт жағындағы жағаға көшіп, Хиллсбородағы құрбандар санын білдіретін 96 санын қоршады. Эндрю Дивайн қайтыс болып, оның да заңсыз өлтірілгені анықталған соң, 2022/23 маусымынан бастап онда 97 саны жазылады.

Клубтың үй стадионы — 1884 жылы Стэнли Паркке жапсарлас жерде салынған Энфилд. Ливерпуль қаласының орталығынан 3,2 км қашықтықта орналасқан аренаны алғашында Эвертон пайдаланған, ал Энфилдтің иесі Джон Хоулдингпен жалдау ақысы жөнінде дауласқан соң Гудисон Паркке көшкен. Бос қалған стадионға Хоулдинг 1892 жылы Ливерпульді құрды, клуб содан бері осында ойнайды. Ол кезде стадион сыйымдылығы 20 000 болды, ал Ливерпульдің Энфилдтегі алғашқы ойынына тек 100 көрермен келді.

Клубтың ең дауысты жанкүйерлері жиналатын сектор — Коп; ол жанкүйерлер өздерін «копайттар» деп атайды. Тарихи тұрғыда Коп орындықсыз тұрғызылған трибуна болды, кейін орындықтар қойылды; BBC Sport оны «әлемдік футболдағы ең әйгілі стадион трибуналарының бірі» деп атады. Ливерпуль дәстүр бойынша ойынның екінші жартысында Копқа қарай шабуылдайды. Трибуна 1906 жылы көрермен көптігінен салынып, алғашында Oakfield Road Embankment деп аталды; ондағы алғашқы ойын 1906 жылғы 1 қыркүйекте өтіп, үй иелері Сток Ситиді 1:0 жеңді. Сол жылы трибуна Квазулу-Натал жеріндегі төбенің құрметіне Спион Коп деп өзгертілді: Екінші бур соғысындағы Спион Коп шайқасында Ланкашир полкінің 300-ден астам сарбазы қаза болған, олардың көбі Ливерпульден шыққан. Ең көп кезінде трибуна 28 000 көрерменді қабылдап, әлемдегі ең үлкен бір қабатты трибуналардың бірі болды.

Энфилдтің сыйымдылығы ең жоғары кезінде 60 000-нан асты, 1990-жылдарға дейін 55 000 болды. Тейлор баяндамасының ұсыныстарынан кейін Премьер-лига клубтары 1993/94 маусымына дейін толық отыратын орынды стадиондарға көшуге міндеттелді, соның салдарынан сыйымдылық 45 276-ға түсті. Кемлин Роуд трибунасы 1992 жылы, клубтың жүзжылдығына орай қайта салынып, Centenary Stand деп аталды, 2017 жылы ол сэр Кенни Далглиш трибунасы болып өзгертілді. 1998 жылы Анфилд Роуд трибунасына қосымша қабат қосылды, бірақ 1999/2000 маусымының басында жоғарғы қабаттың қозғалуы туралы хабарлар шығып, тұрақтылық үшін тіреуіштер орнатылды.

Сыйымдылықты арттыру мүмкіндігі шектеулі болғандықтан, клуб 2002 жылдың мамырында Стэнли Парк стадионына көшу жоспарын жариялады. 2004 жылдың шілдесінде рұқсат берілді, 2006 жылдың қыркүйегінде Ливерпуль қалалық кеңесі жоспарланған алаңға 999 жылға жалға беруге келісті. Джиллетт пен Хикс клубты сатып алғаннан кейін жоба қайта жасалды және 2007 жылдың қарашасында мақұлданды: 60 000 орындық арена 2011 жылдың тамызында ашылуы керек еді. Бірақ Джиллетт пен Хикс 300 млн фунт қаржы таба алмағандықтан, құрылыс 2008 жылдың тамызында тоқтады. 2012 жылдың қазанында клубтың жаңа иелері Fenway Sports Group жаңа стадион салудың орнына Энфилдті қайта жаңғыртуды шешті: сыйымдылықты шамамен 60 000-ға дейін өсіру жоспарланды. Басты трибунаға үшінші қабат қосылған 100 млн фунттық жұмыстан кейін сыйымдылық 54 074-ке жетті; бұл Энфилд аймағын жақсартуға арналған 260 млн фунттық жобаның бөлігі болды. Шенкли 1972 жылы қарсыласты сескендіру үшін орнатқан «This is Anfield» тақтасы қайта құрылыс кезінде уақытша алынып, жұмыс біткен соң жаңа ойыншылар туннеліне қайтарылды. 2021 жылдың маусымында қалалық кеңес Анфилд Роуд трибунасын кеңейтуге рұқсат берді: шамамен 60 млн фунтқа шамаланған жоба сыйымдылықты шамамен 7000-ға арттырып, жалпы көрсеткішті 61 276-ға жеткізді. Копта 2021/22 маусымында тұрып қарауға арналған рельсті орындықтар сынақтан өтті. Энфилдтегі 60 000-нан асқан көрермені бар алғашқы чемпионат ойыны 2024 жылғы 31 наурызда Брайтон энд Хоув Албионға қарсы өтті.

Ливерпуль — әлемдегі ең көп қолдауға ие клубтардың бірі. Клубтың мәліметінше, әлемдік жанкүйер қауымына 100 елдегі 300 ресми танылған жанкүйерлер клубы кіреді; олардың арасында Spirit of Shankly бар. Клуб жазғы гастрольдерінде Австралияның Мельбурн қаласында 95 000, Жапонияның Иокогама қаласында 67 000 көрермен алдында ойнады. 2024 жылы Ливерпуль YouTube-та 10 миллион жазылушы жинаған алғашқы Премьер-лига клубы және әлемде Барселона мен Реал Мадридтен кейінгі үшінші спорт командасы болды. 2025 жылы клуб форма көшірмелеріне 150-ден астам елден тапсырыс алды. 2008 жылы Премьер-лига ойындарының бағасы қолжетімсіз болған жанкүйерлер үшін бір топ адам A.F.C. Liverpool атты жеке клуб құрды.

Роджерс пен Хаммерстайнның «Carousel» мюзиклінен шыққан, кейін ливерпульдік Gerry and the Pacemakers топ орындаған «You'll Never Walk Alone» әні — клубтың гимні; оны Энфилд көрермені 1960-жылдардың басынан бері айтады. The Independent газетінің тілшісі Саймон Харт ойын алдындағы шарфты көтеріп, дауыстап ән салу рәсімі Ливерпуль үшін қызыл көйлектері сияқты маңызды деп жазды. Әннің атауы бұрынғы бас бапкер Билл Шенклидің құрметіне 1982 жылғы 2 тамызда ашылған Шенкли қақпаларының жоғарғы жағында жазылған және клуб эмблемасында да қайталанады.

1989 жылы Хиллсбородан кейін The Sun газетінің жариялымдары, соның ішінде «The Truth» деп аталған мақала, Ливерпуль жанкүйерлері қаза болғандарды тонады, полицейлерге шабуылдады деген жалған айыптар таратты. Кейінгі тексерулер бұл айыптардың жалғандығын дәлелдеді, ал жанкүйерлер газетті бойкоттауға шықты — көбі 30 жылдан кейін де The Sun сатып алмайды. Трагедиядан кейін қаза болғандардың туыстары, тірі қалғандар мен жанкүйерлердің мүддесін қорғайтын Hillsborough Justice Campaign сияқты бірнеше ұйым құрылды.

Клубтың ең ескі бәсекелестігі — қаласындағы Эвертонмен өтетін Мерсисайд дербиі. Бақталастық Ливерпульдің құрылуы мен Эвертон басшылығымен болған даудан бастау алады. Мерсисайд дербиі — жанкүйерлерді бөліп орналастыру талап етілмейтін аз ғана дербилердің бірі, сондықтан «достық дерби» атанған. 1980-жылдардың орта тұсынан бақталастық қатты шиеленісті: 1992 жылы Премьер-лига құрылғаннан бері бұл кездесуде басқа кез келген ойыннан көп ойыншы алаңнан шығарылды, оны «Премьер-лигадағы ең тәртіпсіз және жарылысқа толы кездесу» деп атаған. Қала ішінде Ливерпуль жанкүйерлері Эвертон жанкүйерлерінен 2:1 арақатынасында көп.

Манчестер Юнайтедпен бақталастық XIX ғасырдағы өнеркәсіп төңкерісі кезіндегі екі қаланың бәсекесінен туындайды. Әлемдегі алғашқы қалааралық теміржол жалғаған екі қала жол бойынша шамамен 48 км қашықтықта. France Football журналы екі клубты Англиядағы ең ірі екі клуб деп атаған; олар — ішкі және халықаралық жарыстардағы ең табысты ағылшын командалары, әлем бойынша жанкүйерлері бар. Бұл кездесу ағылшын футболындағы ең әйгілі, әлемдік футболдағы ең үлкен бақталастықтардың бірі саналады. 2018 жылы екі клуб АҚШ-тың Мичиган штатында 101 000 көрермен алдында ойнады. 1964–1967 жылдары олар чемпиондықты алмастырып тұрды, 1968 жылы Манчестер Юнайтед Еуропа кубогын жеңген алғашқы ағылшын командасы болды, содан кейін Ливерпуль төрт рет жеңді. Екеуінің қосындысында 40 чемпиондық және тоғыз Еуропа кубогы болса да, олар бір мезгілде сәтті болған кездері аз: Ливерпульдің 1970–80-жылдардағы жеңістері Манчестер Юнайтедтің 26 жылдық құрғақшылығына, ал Юнайтедтің Премьер-лига кезіндегі табысы Ливерпульдің 30 жылдық құрғақшылығына сәйкес келді; екі клуб чемпионатта бірінші және екінші орынды тек бес рет бөлісті. Бақталастық сондай қатты болғандықтан, олар бір-бірімен трансфер жасамайды: клубтар арасында соңғы рет 1964 жылы Манчестер Юнайтедтен Ливерпульге ауысқан Фил Чисналл болды.

Энфилдтің иесі және клубтың негізін салушы Джон Хоулдинг 1892 жылдан 1904 жылға дейін клубтың алғашқы төрағасы болды. Одан кейін төрағалыққа Джон Маккенна келді, ол кейін Футбол лигасының президенті болды. Төрағалық бірнеше рет ауысып, 1973 жылы қызметке Джон Смит келді — ол клуб тарихындағы ең табысты кезеңді басқарып, 1990 жылы кетті. Оның орнына Ноэл Уайт, ал 1991 жылдың тамызында 50 жылдан астам уақыт бойы клубқа ие болған әулеттің өкілі Дэвид Мурс келді; оның ағасы Джон Мурс та акционер болған және 1961–1973 жылдары Эвертонның төрағасы болды. Мурс клубтың 51 пайызына иелік етті және 2004 жылы акцияларын сатуға дайын екенін айтты. Ол клубты 2007 жылғы 6 ақпанда Джордж Джиллетт пен Том Хикске сатты. 2010 жылдың мамырында жарияланған есеп клубтың холдингінің 350 млн фунт қарызы мен 55 млн фунт шығыны бар екенін көрсетті. Несие берушілер, соның ішінде Royal Bank of Scotland, иелерін сотқа берді; Жоғарғы сот шешімі клубты сатуға жол ашты және 2010 жылғы 15 қазанда Ливерпуль Джон Генридің Fenway Sports Group компаниясына 300 млн фунтқа сатылды. 2026 жылғы 14 тамызда Fenway Sports Group 38 пайыз үлесті Амит Бхатия басқаратын 1892 Holdings консорциумына сатуға келісті; консорциум құрамында Джефф Безос, Facebook-тың тең құрылтайшысы Эдуардо Саверин және Миттал әулеті бар.

Ливерпуль жаһандық бренд саналады: 2010 жылғы есепте клубтың сауда белгілері мен зияткерлік меншігі 141 млн фунтқа бағаланды. 2024 жылдың мамырында Forbes журналы клубты Реал Мадрид, Манчестер Юнайтед және Барселонадан кейінгі әлемдегі ең қымбат төртінші футбол клубы деп атап, 5,37 млрд долларға бағалады. Deloitte есебі бойынша 2019 жылы клуб табысы 604 млн еуроға (533 млн фунт) өсті. 2020 жылдың сәуірінде клуб иелері COVID-19 пандемиясы кезінде ойыншы емес қызметкерлерді жалақысы ішінара төленетін демалысқа жіберу шешімі үшін сынға ұшырап, кейін шешімін кері қайтарып, кешірім сұрады.

Ливерпуль BBC телеарнасының Match of the Day бағдарламасының алғашқы шығарылымында көрінді: 1964 жылғы 22 тамызда Энфилдте Арсеналға қарсы өткен ойынның үзінділері көрсетілді. Түрлі-түсті телеарнада көрсетілген алғашқы футбол кездесуі — 1967 жылдың наурызында тікелей эфирде берілген Ливерпуль – Вест Хэм Юнайтед ойыны. Клубтың шабуылшысы, 1947 жылғы чемпион Альберт Стаббинс The Beatles тобының 1967 жылғы «Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band» альбомының мұқабасына енген жалғыз футболшы. Ливерпуль жанкүйерлері Pink Floyd тобының «Fearless» әнінде «You'll Never Walk Alone» әнінің үзіктерін орындайды. 1988 жылғы ФА Кубогының финалына орай клуб Джон Барнс және басқа ойыншылар қатысқан «Anfield Rap» әнін шығарды. 2024 жылы Nielsen медиа-аналитика компаниясы Ливерпульді соңғы бес маусымда әлемдік футболда ең көп қаралатын клуб деп атады: маусымға шаққанда орташа жаһандық телеаудитория 724 миллионнан асты.

Жеңілген жүлделер саны бойынша Ливерпуль ағылшын футболындағы ең табысты клуб саналады. Ішкі жарыстарда клуб ортақ рекорд — 20 чемпиондық, сегіз ФА Кубогы, рекордтық он Лига кубогы және 16 Қоғамдық қалқан жеңді. Халықаралық жарыстарда алты Еуропа кубогы, үш УЕФА Кубогы, төрт УЕФА Суперкубогы — барлығы ағылшын рекорды — және бір ФИФА Клубтық әлем чемпионаты бар. Клубтың алғашқы жүлдесі — бірінші маусымындағы Ланкашир лигасы, ал 1906 жылы Лондон шерифінің қайырымдылық қалқанын алды. 1980-жылдар клуб тарихындағы ең табысты онжылдық болды: алты чемпиондық, екі ФА Кубогы, төрт Лига кубогы, бір Футбол лигасы Суперкубогы, бес Қайырымдылық қалқаны және екі Еуропа кубогы. 2020 жылы Ливерпуль сегіз әр онжылдықта чемпион болған алғашқы ағылшын клубы атанды.

Клуб жоғарғы дивизионда кез келген басқа ағылшын командасынан көп жеңіс пен ұпай жинады. 1965–2015 жылдардағы 50 жылдық кезеңде чемпионаттағы орташа орны 3,3 — ағылшын клубтары арасында ең жоғары көрсеткіш, 1900–1999 жылдарда орташа 8,7 орынмен Арсеналдан кейін екінші. Ливерпуль — 14 жүлдесімен халықаралық футболдағы ең табысты британдық клуб; Еуропа кубогын/Чемпиондар лигасын алты рет жеңіп, бұл көрсеткіш бойынша ағылшын рекордын иеленеді және әлемде Реал Мадрид пен Миланнан кейін тұр. 2005 жылғы бесінші жеңістен кейін тағам клубқа мәңгілікке берілді және көп мәрте жеңімпаз белгісі тағайындалды. 2019 жылы Ливерпуль Чемпиондар лигасы, УЕФА Суперкубогы және Клубтық әлем чемпионатынан құралған халықаралық үштікті жеңген алғашқы ағылшын клубы болды.

1892 жылы клуб құрылғаннан бері 44 ойыншы капитан болды. Эвертоннан бөлінгеннен кейінгі алғашқы капитан — Эндрю Ханна. 1899–1909 жылдары капитан болған Алекс Рейсбек ең ұзақ қызмет еткен капитан болды, кейін оны 2003/04 маусымынан бастап 12 маусым бойы капитандық белбеу тағынған Стивен Джеррард басып озды. 2023/24 маусымынан бері капитан — Виргил ван Дейк. 2025 жылғы 11 шілдеден бастап клуб 20-шы нөмірді ешбір ерлер, әйелдер, академия немесе фонд құрамының ойыншысына бермейді: ол 2025 жылғы 3 шілдеде Испанияның Сернадилья елді мекенінде ағасы Андре Силвамен бірге автокөлік апатынан қаза болған Диогу Жотаның құрметіне алынып қойылды.