Маккаби (Тель-Авив) тарихы

1920-жылдардың басында ұйымдасқан лига болмаса да, Маккаби Палестинадағы ең күшті команда саналып, көптеген жолдастық кездесулерге, соның ішінде британ мандатының командаларына қарсы ойындарға шақырылды. Ресми турнирлер 1928 жылы футбол федерациясы құрылып, израиль футболы ФИФА тарапынан танылғаннан кейін басталды. 1929 жылы клуб Маккаби (Иерусалим) құрамасын 4:0 жеңіп, алғашқы жүлдесін алды, бір жылдан соң британ армиясының 48-ші полкін 2:1 еңсеріп, ал 1933 жылы Хапоэль (Тель-Авив) клубын 1:0 ұтып, тағы екі мәрте чемпион атанды.

1936 жылы клуб АҚШ-қа сапар шақырту алды. Жол-жөнекей Францияда Расинг Париж командасынан 0:2, Лилльден 1:3 есебімен жеңілді. АҚШ-та Маккаби Янки Стадиумда 50 000 көрермен алдында Нью-Йорк жұлдыздар құрамасын ұтты, Бруклин мен Филадельфияда Америка Соккер Лигасы командасын 1:0 еңсерді, Канадада Торонто жұлдыздарымен 1:1 тең түсті, ал Сент-Луис Старз және Бостон Селтикс құрамаларынан 2:3 есебімен жеңілді. Сапардан кейін ойыншылар жалақы төленбегені үшін наразылық ойындарын бастады; бір жылға созылған ереуілден соң 1937 жылы федерация талаптарын қабылдады. Сол жылы Маккаби алғашқы лига чемпионатын жеңді, 1939 жылы екінші чемпиондығына қол жеткізді. Маусым соңында клуб Австралияға сапар шегіп, онда Палестина командасы деп аталды: 18 ойында 11 жеңіс, 5 жеңіліс, 2 тең ойын тіркеді, оның ішінде Австралия ұлттық құрамасына қарсы бес сында бір жеңіс, бір тең ойын және үш жеңіліс болды.

1941 жылы клуб алғашқы дубльін жасады: чемпионатты да, Кубокты да (финалда Хапоэль (Тель-Авив) 2:1) жеңді. 1941–1945 жылдары соғыс себебінен лига тоқтап қалды, бірақ Маккаби жолдастық кездесулерді жалғастырды. 1946 жылы қайта басталған Кубок финалында Хапоэль (Ришон ле-Цион) екі ойынның жиынтығында 6:0 еңсерілді. 1947 жылы лига қалпына келіп, Маккаби оны да жеңді. Бейтар (Тель-Авив) клубына қарсы кубок финалында есеп 3:2 болғанда төреші Бейтардың голын есептемей, қарсылас ойыншылары мен жанкүйерлері оған ұмтылды, ал қорғаушы Йом-Тов Маншеров Кубокты сындырып жіберді. Нәтижесінде кездесу тоқтатылып, Маккабиға техникалық жеңіс берілді — бұл клубтың екінші дубльі болды. Сынған Кубок 45 жылдан кейін Петах-Тикваде табылды.

1950-жылдар клубтың алтын дәуірі саналады: бес чемпиондық пен төрт Кубок жеңілді. Бұл кезең Израиль мемлекеті құрылғаннан кейін, 1949–1950 маусымындағы чемпиондықтан бастау алды: маусымның шешуші матчында Тель-Авив дербиінде Йосеф Йосале Меримович соққан гол арқылы Хапоэль (Тель-Авив) 1:0 еңсерілді. Ол жылдардағы құрамда қорғаушылар Ицхак Шнеор мен Эли Фукс, қақпашы Авраам Бандури, шабуылшы Цви Студински және клуб тарихындағы ең күшті шабуылшы саналатын орта шабуылшы Йехошуа Шие Глазер болды. Глазер 1952 жылы 27 голмен үздік бомбардир атанды және 2003 жылы Ави Нимни рекордын жаңартқанға дейін клубтың ең көп гол соққан ойыншысы болып қалды. 1953–1954 маусымында Маккаби алғашқы тарихи дубльін жасап, Кубок финалында Маккаби (Нетания) командасын 4:0 талқандады. 1955–1956 және 1957–1958 маусымдарында да чемпион болып, соңғысын Хапоэль (Хайфа) клубын финалда 2:0 еңсерген Кубокпен дубльге айналдырды. Келесі маусымда клуб Хапоэль (Петах-Тиква) құрамасына қарсы финалда 4:0 алда тұрып, соңғы минуттарда үш гол жіберсе де, Кубокты сақтап қалды.

1960-жылдардың басында клуб Хапоэль (Петах-Тиква) командасының көлеңкесінде қалды. 1960 жылы маусымның соңғы күніне дейін кестені бастап тұрған Маккаби Хапоэль (Хайфа) клубына жеңіліп, чемпиондықтан айырылды; сол маусымда Рафи Леви 19 голмен лиганың үздік бомбардиры болды. 1961 жылы Израильге Пелемен бірге бразилиялық Сантос келіп, Маккаби мен Хапоэль (Петах-Тиква) құрамасынан жасалған біріккен командадан 3:1 басым түсті. Ондықтың ортасында клубқа өз тарихындағы ең көрнекті бапкерлердің бірі Джерри Бейт-ха-Леви қайта келді. Оның басшылығымен Маккаби 1963–1964 және 1964–1965 маусымдарында Кубокты жеңді (екеуінде де 2:1 есебімен, алдымен Хапоэль (Хайфа), сосын Бней Йехудаға қарсы), 1966–1967 маусымында финалда Хапоэль (Тель-Авив) клубын дәл осы есеппен еңсеріп, үшінші Кубогын алды. Алты күндік соғысқа байланысты үзілген чемпионат 1968 жылға дейін ұзартылып, Исраэль Халивнер бапкерлігімен клуб 60 турдан кейін ондықтағы жалғыз чемпиондығына қол жеткізді. Ал ондықтың ең жарқын жетістігі — 1969 жылы Азия чемпион клубтар турнирін жеңу: Йоселе Меримович басқарған команда финалда оңтүстіккореялық Янцзы клубын қосымша уақытта Дрор Бар Нурдың голымен ұтты. Клуб бұл жарысты 1971 жылы да жеңді.

1970-жылдар ондықтың алғашқы маусымында Давид Швейцер басшылығымен тарихи дубльмен басталды: Кубок финалында Маккаби (Нетания) 2:1 еңсерілді, ал чемпиондық тек гол айырмасымен шешілді. Оған 1970 жылдың қаңтарында 20 000 көрермен алдында Хапоэль (Тель-Авив) клубын 5:0 талқандаған дерби көп үлес қосты — онда Гиора Шпигель хет-трик жасады. Келесі маусымда команда лигада оныншы орынға түсіп қалды, бірақ 1971–1972 маусымында тағы чемпион болды; ол маусымда Дрор Бар Нур лигада 16 гол соқты. 1975–1976 маусымының соңғы турында клуб тарихында бірінші рет төмен түсіп кету қауіпіне тап болды, бірақ Бейтар (Иерусалим) клубын 2:0 жеңіп, аман қалды. 1976–1977 маусымында ондықтағы екінші дубль жеңілді: чемпиондық Маккаби (Яффа) командасынан үш ұпай көп жинап, лигадағы ең көп гол — 47 голмен алынды, Викки Перец 17 голмен үздік бомбардир атанды, ал Кубок финалында Блумфилд стадионында 30 000 көрермен алдында Бейтар (Тель-Авив) клубына қарсы жалғыз голды Бенни Табак соқты. Осы кезеңнің көрнекті ойыншылары — Бенни Табак (клуб жейдесінде 121 гол), Викки Перец (67 гол) және Либеро лақап атын алған, израиль футболы тарихындағы ең күшті қорғаушылардың бірі саналатын Ави Коэн.

1980-жылдар жұқа жылдар атанды: клуб ондық бойында чемпион атағын жеңе алмай, екі Кубокпен шектелді. 1986–1987 маусымының финалында Маккаби (Хайфа) командасымен қосымша уақытта 3:3 болғаннан кейін пенальти сериясында жеңіске жетті — шешуші соққыны Бенни Табак жүзеге асырды. Келесі маусымда Гиора Шпигель басшылығымен команда клуб тарихындағы ең ауыр жеңілісін көрді: сол Маккаби (Хайфа) клубынан 0:10 ұтылды. Алайда үш аптадан соң Кубок финалында Хапоэль (Тель-Авив) клубын Мики Коэн мен Бенни Табактың голдарымен 2:1 еңсеріп, қатарынан екінші Кубогын алды. Ондықтың есте қалған көріністерінің бірі 1981–1982 маусымының екінші турында Иерусалимдегі YMCA стадионында болды: төреші Авраам Клейн Бейтардың голын есептемеген кезде ойыншылар қуануын жалғастырып жатқанда, Менахем Мико Бело ойынды жылдам қайта бастап, Моти Иванир қақпашымен жеке-дара шығып гол соқты, есеп 2:1 болды. Ондықтың басқа белгілі ойыншылары — Моти Иванир (клубта 67 гол), Алон Натан (40 гол, 23 жасында жарақат салдарынан ойынды тастаған), шетелде ойнаған алғашқы израильдік қақпашы Бонни Гинзбург және жиырма жыл клубтың шабуылында ойнаған Эли Дрикс.

1990-жылдар клубтың ең табысты ондықтарының біріне айналды. Аврам Грант бас бапкер болып, жас ойыншыларды тартты. 1991–1992 маусымында Маккаби 13 жылдағы алғашқы чемпиондығын жеңді — құрамға орыс қақпашысы Александр Убаров мен қорғаушы Александр Полукаров келді, Ури Малмилян, Ави Нимни және Ицик Зохар орта шепті құрады. 1992–1993 маусымында Тото Кубогы мен Мемлекеттік Кубок жеңілді, бірақ 88 ұпаймен де чемпиондық қолдан кетті: Маккаби (Хайфа) лигадағы 39 ойынның бірінде де жеңіліп көрмеді. Келесі маусымда Грант командасын чемпиондыққа жеткізді. 1995 жылдан кейін клубты Мофет топы басқарып, Грант кеткен соң бас бапкер болған Дрор Каштан тұсында клуб тарихының үздік маусымдарының бірі өтті: Хайфадағы Кирьят-Элиэзер стадионында бірінші бөлімнен кейін 0:1 жеңіліп тұрып, үзіліске кетпей, командасын алаңда қалдырған Каштанның шешімінен соң Эли Дрикс, Нир Клингер және Ави Нимнидің голдарымен 3:1 жеңіске жетті; бұл чемпиондықты, ал Мемлекеттік Кубок финалында Хапоэль (Ришон ле-Цион) клубын 4:1 еңсеру дубльді әкелді. 1997 жылы Мофет топы тарқап, клуб Лони Херцикович қолына өтті.

1992 жылы Израиль еуропалық футболға қосылғаннан кейін Маккаби еурокубоктарда ойнай бастады. 1992–1993 маусымында Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңінде мальталық Валлеттаны еңсерсе, екінші айналымда бельгиялық Брюггеден ұтылды. 1994–1995 маусымында Кубоктар кубогының екінші айналымында Вердер Бремен басым түсті. Келесі маусымда Чемпиондар лигасында швейцариялық Грассхоппер жиынтық есеппен 2:1 жеңді, 1996 жылы жолды түрік Фенербахче кесті, ал УЕФА Кубогында испандық Тенерифеден жеңілді. 1999–2000 маусымында литвалық Каунасты өткен клуб бірінші айналымда француз Ланстан 3:4 жиынтық есеппен ұтылды. Ондықтың басқа белгілі ойыншылары — қорғаушылар Амир Шелах, Гади мен Алон Брумер, орта шепші Ноам Шохам, шабуылшылар Меир Мелика мен Нир Сивилия.

2000-жылдары Нир Клингер бапкерлігімен клуб 2000–2001 және 2001–2002 маусымдарында Мемлекеттік Кубокты жеңді. 2000–2001 маусымында команда лигада төртінші орын алып, 71 гол соқты, оның ішінде Бейтар (Иерусалим) клубына 7:0 және Хапоэль (Ришон ле-Цион) клубына 10:1 жеңістері болды; Кубок финалында Маккаби (Петах-Тиква) 3:0 еңсерілді. 2002 жылғы 26 қаңтарда Бейтар (Иерусалим) клубына қарсы ойында қорғаушы Мени Леви алаң ортасында құлап, ауруханаға жеткізілді; ол сауығып кете алмады, ал клуб оның 12-нөмірлі жейдесін мәңгілікке алып қойды. Сол маусымның Кубок финалында қосымша уақытта 0:0 болғаннан кейін пенальти сериясында Маккаби (Хайфа) еңсерілді. Келесі маусымда чемпиондық соңғы турда гол айырмасымен шешілді: Хапоэль (Петах-Тиква) клубына қарсы екінші бөлімде соғылған үш гол Маккабиға 2002–2003 маусымының жеңімпазы атағын берді. Ондықтың басты жетістігі — 2004–2005 маусымында Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне шығу: плей-оффта грек ПАОК-ы еңсеріліп, клуб Маккаби (Хайфа) командасынан кейін бұл межеге жеткен екінші израиль клубы болды. Топта Бавария Мюнхен, Ювентус және Аяксқа қарсы ойнап, Аяксты жеңіп, Ювентуспен өз алаңында тең түсіп, төрт ұпай жинады; лигада сегізінші орын алса да, Кубокты Маккаби (Герцлия) командасына қарсы финалда қосымша уақытта 2:2 болғаннан кейін пенальти арқылы жеңді. 2005–2006 маусымы Эяль Беркович, хорват Джовани Росо және Ави Нимни ойнаған құрамы үшін галактиколар маусымы аталды, бірақ команда кесте төмен жартысында аяқтады. 2007 жылғы 28 желтоқсанда клуб миллиардер Алекс Шнайдерге өтті, ол қарыздарды жабуға және жасөспірімдер бөліміне қаржы құйып, бір жылдан аса уақытта шамамен 20 миллион АҚШ доллары салды. 2009 жылғы 3 тамызда Шнайдер клубты тегін, бірақ қарыздарды өтеу шартымен канадалық миллиардер Митчелл Голдхарға берді.

2010-жылдардың басында клуб еурокубоктарда бірнеше есте қалар жеңіс тіркеді: 2010–2011 маусымында Еуропа лигасының іріктеуінде Олимпиакосты өз алаңында 1:0 еңсерді, бірақ бірінші айналымда 4:3 жеңіске қарамастан Париж Сен-Жерменнен Парижде 0:2 ұтылды; келесі маусымда Панатинаикос Блумфилд стадионында 3:0 жеңіліп, команда топтық кезеңге өтті, алайда Бешікташ, Динамо Киев және Сток Ситимен бір топта екі-ақ ұпай жинады. 2012–2013 маусымында спорттық директор Жорди Кройф пен испан бапкер Оскар Гарсия тұсында Маккаби он жылдағы алғашқы чемпиондығын жеңіп, ең жақын қарсыласынан 13 ұпай алда болды, лигадағы ең көп 78 гол соғып, ең аз 30 гол жіберді. Элиран Атар 22 голмен үздік бомбардир атанды, қорғаныста Эйтан Тиби мен испандық Карлос Гарсия, қақпада нигериялық Винсент Энйеама ойнады. 2013–2014 маусымында Пауло Соуза бапкерлігімен клуб чемпиондығын қайталады, Еуропа лигасында 1/16 финалға шығып, Базельден ұтылды.

2014–2015 маусымы қиын басталды: Газадағы қарулы қақтығыс салдарынан еурокубок ойындары Израильден тыс өтіп, команда Чемпиондар лигасынан да, Еуропа лигасынан да шығып қалды. Бапкер орнына Пако Аестаран келді. 2014 жылғы 3 қарашадағы Тель-Авив дербиінде Хапоэль жанкүйері алаңға кіріп, Эран Захавиға шабуылдамақ болды, ойыншы өзін қорғағаны үшін қызыл карточка алды; нәтижесінде екі командадан да бір ұпай алынып, матч тіркелмеді. Аестаран басшылығымен Маккаби бір маусымда үш негізгі ішкі жүлдені — чемпионат, Мемлекеттік Кубок және Тото Кубогын — жеңген алғашқы израиль командасы болды; бұл израиль футболындағы жалғыз ішкі требл болып қалды. Эран Захави маусымда 27 гол соғып, қатарынан гол соққан ойындар бойынша израиль рекордын жаңартты.

2015–2016 маусымында клуб 11 жылдан кейін Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне шығып, Челси, Порту және Динамо Киевпен бір топта алты ойынның барлығында ұтылды, бір гол соғып, 16 гол жіберді. Лигада басты бәсекелес Хапоэль (Беэр-Шева) болды; маусым барысында бас бапкер Славиша Йоканович кетіп, орнына Петер Бос келді. Эран Захави Бейтар (Иерусалим) клубына қарсы 90-минутта гол соғып, бір лига маусымындағы Нисим Эльмалияхтың гол рекордын жаңартты, бірақ соңғы турда Маккаби Маккаби (Хайфа) командасын 6:0 ұтса да чемпиондық Беэр-Шеваға кетті. Кубок финалында Маккаби (Хайфа) 1:0 басым түсіп, маусым жүлдесіз аяқталды және ол Жорди дәуірінің ең сәтсіз жылы аталды. Маусым соңында Захави Гуанчжоу Р энд Эф клубына 8,5 миллион долларға сатылды.

Келесі маусымда бас бапкер болған Шота Арвеладзе клубты Еуропа лигасының топтық кезеңіне алып шықты, онда Зенит, Алкмаар және Дандолкпен ойнады; сол маусымда Хапоэль (Тель-Авив) клубына қарсы 5:0 жеңіс 1969–1970 маусымында қойылған дербидегі ең ірі жеңіс көрсеткішін еңсерді. Арвеладзе маусым ортасында кетіп, орнын анголалық Лито Видигал басты, команда екінші орын алып, Кубок финалында ұтылды. 2017–2018 маусымында бас бапкер Жорди Кройф болды: клуб қатарынан екінші рет Еуропа лигасының топтық кезеңіне шығып, Астана, Славия Прага және Вильярреалмен ойнады, испан командасын өз алаңында 1:0 еңсерді, ішкі додада Тото Кубогын алып, лигада екінші орында қалды. 2018–2019 маусымында Владимир Ивич басшылығымен клуб бірқатар рекорд қойды: чемпиондықты ең жақын қарсыласынан 31 ұпай алда, 89 ұпай жинап (клуб рекорды) және наурыз аяғында, тарихындағы ең ерте шешті; Тото Кубогы финалында Маккаби (Хайфа) 2:1 еңсерілді. Келесі маусымда Ивич тұсында тағы чемпион атанған команда 14 ойында қақпасын таза сақтап, лигада бар болғаны 10 гол жіберіп, израиль жоғары дивизионының рекордтарын жаңартты.

2020–2021 маусымының алдында Ивичтің орнына грек Георгиос Донис тағайындалды, клуб Суперкубок пен Тото Кубогын жеңді. 2023 жылдың маусымында бас бапкер болып Робби Кин тағайындалды. Тарихында Маккаби 26 чемпиондық, 25 Мемлекеттік Кубок, 9 Тото Кубогы, 9 Израиль Суперкубогы, 2 Лилиан Кубогы жеңіп, Израиль футболындағы ең титулды клуб болып саналады. 1974 жылы Израиль АФК құрамынан шығарылғанға дейін команда Азия чемпион клубтар турнирін екі рет (1969, 1971) жеңді. Еуропа додаларындағы үздік нәтижелері — Чемпиондар лигасының топтық кезеңі (2004–2005, 2015–2016), Еуропа лигасында 1/16 финал (2013–2014, 2020–2021) және Конференция лигасында 1/8 финал (2023–2024). 2024 жылы Израиль футбол федерациясы клубтың 1939 жылғы жеңісін ресми чемпиондық деп таныған соң, мемлекет құрылғанға дейінгі титулдар санына қатысты даулы мәселе шешілді.

Клубтың рекордтарына жоғары дивизионда 1949 жылдан бері үздіксіз ойнау (бірде де төмен түспеген жалғыз израиль командасы), лигадағы ең төменгі 12-орын (1987–1988), бір маусымда жеті дубль, 1953–1954 және 1957–1958 маусымдарында лига мен Кубокта жеңіліссіз өту, лигадағы 44 ойындық жеңіліссіз серия (1951–1955), бір маусымда 103 гол (1949–1950) мен 85 гол айырмасы, 2019–2020 маусымындағы 10 жіберілген гол кіреді. Ең ірі жеңісі — Маккаби (Ришон ле-Цион) клубына қарсы 13:0 (1950), ең ауыр жеңілісі — Маккаби (Хайфа) командасынан 0:10 (1988). Еуропалық додалардағы ең ірі жеңісі — Жальгирис (2001) және Железничар (2011) клубтарына қарсы 6:0, ең ауыр жеңілісі — Бавария Мюнхен (2004) мен Бешікташтан (2011) 1:5. Клуб тарихындағы ең көп гол соққан ойыншы — Ави Нимни (174), ең көп ойын өткізген — Менахем Бело (498). Бір маусымдағы гол рекорды Эран Захавиге тиесілі (35, 2015–2016). Клубта Ави Нимнидің 8-нөмірі мен Мени Левидің 12-нөмірі мәңгілікке алынып қойылған.

Клуб 1923–1926 жылдары Флорентиндегі Палмс алаңында, 1926–1935 жылдары Неве-Шаанан мен Шапира арасындағы Маккаби алаңында ойнады, 1935–1969 жылдары Яркон өзені жағасындағы, 20 000 орындық Маккабиа стадионын 26 маусым бойы пайдаланды, 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдарда 41 583 орындық Рамат-Ган стадионында өнер көрсетті. 1969 жылдан бері негізгі арена — Тель-Авивтегі, 29 400 орындық Блумфилд стадионы; жанкүйерлердің басты секторы — 11-қақпа, онда Maccabi Fanatics топтамасы отырады. Жаттығу базасы Тель-Авивтің оңтүстігінде, Кирьят-Шалом маңында орналасқан: төрт алаң, екі спортзал, емдеу бөлмелері мен сынып бөлмелері бар; командалар бұл кешенде 1970-жылдардың ортасынан жаттыға бастады. 2012 жылғы 6 наурызда жасөспірімдер кешені марқұм Ави Коэн атына қайта арналды. Клуб жастармен жұмысқа айрықша мән береді: Тель-Авив аймағында үш футбол академиясы жұмыс істеп, 6–15 жас аралығындағы 750-ден асатын баланы қамтиды, сондай-ақ 9–19 жастағы 400 ойыншысы бар 17 жасөспірімдер командасы бар.

Маккабидің басты қарсыласы — Хапоэль (Тель-Авив); олардың арасындағы кездесулер Тель-Авив дербиі аталып, елде үлкен қызығушылық тудырады. Екінші принципті бәсекелес — Израильдің ең титулды екі клубы ретінде израиль класикосы деп аталатын матчтарда бетпе-бет келетін Маккаби (Хайфа). 2012 жылдың наурызында Yedioth жүргізген сауалнама бойынша Маккаби (Тель-Авив) израиль жанкүйерлері арасында 23 пайыздық қолдаумен, Маккаби (Хайфа) командасынан кейін екінші орында болды, ал Тель-Авив тұрғындарының 33 пайызы команданы қолдайтынын айтқан. Жанкүйерлердің басты ұйымы — 11-қақпада орналасқан Maccabi Fanatics, олар 2000-жылдардан бері Аякстың VAK410 топтамасымен достық қатынаста. New Israel Fund есептері клуб жанкүйерлерін Бейтар (Иерусалим) қолдаушыларынан кейін Израильдегі нәсілшілдік көріністері ең көп кездесетін екінші топ деп бағалаған: араб және қара нәсілді ойыншыларға, соның ішінде Махаран Радиге және эфиоп-еврей Барух Дегоға қарсы қорлау дауыстары тіркелген.

2024 жылдың қарашасында Аяксқа қарсы Еуропа лигасы ойынынан кейін Амстердамда Маккаби жанкүйерлері мен пропалестиналық топ арасында қақтығыс болды; Амстердам аудандық соты жанкүйерлерге шабуылдаған төрт жергілікті тұрғынды бас бостандығынан айыруға кесті. Осы қауіпсіздік себептерімен Түркия үкіметі 2024 жылғы 28 қарашада Бешікташқа қарсы ойынды бейтарап елде өткізуге шешім қабылдады — кездесу Венгриядағы Дебрецен стадионында көрермендерсіз өтті. 2025 жылдың қазанында Уэст-Мидлендс полициясы 6 қарашаға жоспарланған Астон Вилламен кездесуге Маккаби жанкүйерлерінің келуіне тыйым салды. Бұл шешім Ұлыбританияның саяси басшылығы тарапынан сынға ұшырады. 2026 жылдың қаңтарында тәуелсіз тексеру қауіп деңгейінің асыра көрсетілгенін және дәйексіз ақпаратқа негізделгенін анықтады; нәтижесінде ішкі істер министрі Шабана Махмуд парламентте бас констебль Крейг Гилдфордқа сенімін жоғалтқанын айтты, ал Гилдфорд 2026 жылғы 16 қаңтарда зейнетке шықты.