Солтүстік Ирландия — Солтүстік Ирландияны ерлер арасындағы халықаралық футболда таныстыратын құрама. Оны Ирландия футбол ассоциациясы (IFA) басқарады, құрама УЕФА-ға кіреді. Лақап аттары — Green and White Army (GAWA, Жасыл-ақ әскер) және Norn Iron. 1882 жылдан 1950 жылға дейін бүкіл аралды IFA ұйымдастырған бірыңғай Ирландия құрамасы таныстырды. 1921 жылы, кейін Ирландия еркін мемлекеті болатын аумақтағы клубтардың бөлініп кетуінен соң, IFA-ның қарауы Солтүстік Ирландиямен шектелді, бірақ құрама 1950 жылға дейін бүкіл Ирландияның ойыншыларын шақырып, 1970-жылдарға дейін Ирландия деген атауды қолданды. Бөлек Ирландия Республикасы құрамасын Ирландия футбол қауымдастығы (FAI) ұйымдастырады.
Ассоциация құрылғаннан 15 ай өткен соң, 1882 жылғы 18 ақпанда Ирландия Белфасттағы Блумфилдте Англиядан 0:13 есебімен жеңіліп, халықаралық деңгейде дебют жасады. Бұл құрама тарихындағы ең ауыр жеңіліс болып қалды, сонымен қатар Англия үшін ең үлкен жеңіс есебі. 1882 жылғы 25 ақпанда Рексемдегі Рейскорс Граундта Уэльске қарсы өткен екінші матчта Джонстонның есепті теңестірген доғаруы құрама тарихындағы бірінші гол болды. 1884 жылы Ирландия алғашқы Британия үй чемпионатына қатысып, үш ойынның барлығынан ұтылды. Алғашқы жеңіс 1887 жылғы 19 ақпанда ғана келді — Белфастта Уэльс 4:1 есебімен ұтылды; оған дейін құраманың 14 жеңіліс пен 1 тең ойыннан тұратын серия болды. Ауыр жеңілістер одан кейін де жалғасты: 1888 жылы Уэльстен 0:11, Шотландиядан 2:10, 1890 жылы Англиядан 1:9, 1899 жылы Англиядан 2:13, 1901 жылы Шотландиядан 0:11.
1899 жылы IFA елден тыс жерде ойнайтын футболшыларды шақыру ережесін өзгертті. Бұған дейін құрамаға тек Ирландия лигасының, әсіресе белфасттық Линфилд, Клифтонвилл және Дистиллери клубтарының ойыншылары алынатын. 1899 жылғы 4 наурызда Уэльске қарсы матчқа Макатир Англияда ойнайтын төрт ирландиялықты қосты, ал құрама 1:0 жеңіске жетті. Үш аптадан кейін солардың бірі — 34 жаста және 279 күндегі Арчи Гудалл — Шотландиядан 1:9 жеңілген ойында гол соғып, XIX ғасырдағы халықаралық футболда доп соққан ең жасы үлкен ойыншы болды.
1920 жылы Ирландия Солтүстік және Оңтүстік Ирландияға бөлінді, 1922 жылы Оңтүстік Ирландия Ирландия еркін мемлекеті ретінде тәуелсіздік алды. Осы саяси өзгерістер кезінде 1921 жылы Дублинде бәсекелес Ирландия футбол қауымдастығы пайда болып, жеке лига мен жеке құрама ұйымдастырды. 1923 жылы ФИФА оны Ирландия еркін мемлекетінің басқару органы деп таныды, ал IFA өз құрамасын бүкіл ирландиялық негізде жинауды жалғастырды. 1928–1946 жылдары IFA ФИФА-ға кірмеді, екі ирландиялық құрама бір турнирде кездеспей қатар өмір сүрді. Бірақ 1950 жылғы 8 наурызда Әлем кубогының іріктеу матчында Уэльспен 0:0-ге ойнағанда IFA құрамына Ирландия еркін мемлекетінде туған төрт ойыншы шықты, олар бұған дейін сол іріктеуде FAI үшін ойнаған еді. FAI шағымынан кейін ФИФА араласып, ойыншылардың құқығын саяси шекара бойынша шектеді, ал 1953 жылы екі құраманың да Ирландия деп аталмауын шешті: FAI құрамасы Ирландия Республикасы, IFA құрамасы Солтүстік Ирландия деп белгіленді. Солтүстік Ирландия атауы алғаш рет 1952 жылы Францияға қарсы жолдастық матчта қолданылды (3:1 есебімен жеңіліс), ал IFA құрамасының Ирландия дәуірі бітерде ойнаған бірінші матчы 1950 жылғы қазанда Англияға қарсы болды (1:4).
1950-жылдарға дейін құрама үшін басты жарыс Британия үй чемпионаты болды. Ирландия және Солтүстік Ирландия ретінде құрама оны сегіз мәрте (1903, 1914, 1956, 1958, 1959, 1964, 1980, 1984) жеңіп алды, оның үшеуінде титулды бөліспей иеленді. Ол 1984 жылы өткен, қазір жойылған турнирдің соңғы жеңімпазы, сондықтан әлі де британдық чемпион саналады, ал жүлде IFA-ның меншігінде қалды.
Солтүстік Ирландия Әлем кубогының үш финалдық турнирінде (1958, 1982, 1986) ойнады. Ең үздік нәтиже — алғашқы қатысуында, 1958 жылы, қосымша матчта Чехословакияны 2:1 ұтып, ширек финалға шыққанда келді; онда құрама Франциядан 0:4 жеңілді. 1958 жылы Солтүстік Ирландия Әлем кубогына іріктелген халқы ең аз ел болды, бұл рекорд 2006 жылы Тринидад және Тобаго іріктелгенге дейін сақталды. Дегенмен ол бірнеше рет Әлем кубогының финалдық бөлігіне шыққан, финалдық бөлікте матч жеңген және топтық кезеңнен өткен халқы ең аз ел болып қалады. 1958 жылғы құраманың капитаны — ағылшын лигасында Тоттенхэм Хотспурды бастаған, Англияда екі мәрте жылдың футболшысы атанған Дэнни Блэнчфлауэр болды. Оның кіші ағасы Джеки де құраманың негізгі ойыншысы саналды және Манчестер Юнайтедпен Англияда екі лига титулын алды; оның мансабы 1958 жылғы ақпанда Мюнхен әуе апатында алған жарақаттарынан кейін аяқталды.
1960–1970-жылдары құрамада Манчестер Юнайтедтің шабуылшысы Джордж Бест ойнағанымен, Солтүстік Ирландия ірі турнирлерге іріктелмеді. 1968 жылғы Еуропаның үздік футболшысы Бест құрама үшін 37 матч өткізіп, 9 гол соқты.
1982 жылғы Әлем кубогында Солтүстік Ирландия алғашқы ойынын Сарагосадағы Ла Ромаредада Югославияға қарсы 0:0-ге аяқтады; сол матчта 17 жастағы Норман Уайтсайд дебют жасап, Әлем кубогының финалдық бөлігіндегі ең жас ойыншы атанды — бұл рекорд әлі бұзылған жоқ. Гондураспен 1:1 тең ойыннан кейін топтағы соңғы матчта Валенсиядағы Местальяда жеңіс керек болды. Испания қақпашысы Луис Арконаданың қателігінен Джерри Армстронг жалғыз гол соқты, 60-минутта Мал Донахи алаңнан шығарылса да, құрама үй иелерін 1:0 ұтып, топты бірінші орында аяқтады. Келесі кезеңде Австриямен 2:2-ге ойнаған соң, жартылай финалға шығу үшін Францияны жеңу қажет еді, бірақ Мишель Платини бастаған француздар 4:1 жеңіп, Солтүстік Ирландияны турниртан шығарды. 1986 жылғы Әлем кубогында құрама топтық кезеңде тоқтады: Алжирмен тең ойнап, Испаниядан және Бразилиядан жеңілді. Екі турнирде де бас бапкер — 1958 жылғы құраманың ойыншысы Билли Бингэм болды. Содан кейін Солтүстік Ирландия Әлем кубогына іріктелген жоқ.
2004 жылғы қаңтарда құраманы Лори Санчес басқарды. Оған дейін Сэмми Макилрой тұсында құрама 13 матчта гол соқпаған, бұл халықаралық құрамалар арасындағы Еуропа рекорды болатын (кейін оны Сан-Марино асып түсті). Гол қуаңшылығы Санчестің бірінші матчынан кейін, 2004 жылғы ақпанда Норвегиядан 1:4 жеңілген жолдастық ойында бітті, ал 16 матчқа созылған жеңіссіз серия екінші матчта, 2004 жылғы наурызда Эстонияны 1:0 ұтқанда үзілді. 2005 жылғы 7 қыркүйекте Солтүстік Ирландия Уиндзор Парктегі Әлем кубогының іріктеу матчында Англияны 1:0 жеңді — жеңіс голын 73-минутта Дэвид Хили соқты. Бір жылға жетпей, 2006 жылғы 6 қыркүйекте Еуро-2008 іріктеуінде Испания 3:2 ұтылды, Хили хет-трик жасады. 2007 жылғы маусымда Фулхэмге кеткен Санчестің орнына Найджел Уортингтон тағайындалды, ал 2011 жылғы қазанда Еуро-2012 іріктеуіндегі сәтсіз науқаннан соң ол қызметінен кетті. 2012 жылғы ақпанда бас бапкер болып Майкл О'Нейл келді.
2015 жылғы 8 қазанда Уиндзор Паркте Грекияны 3:1 жеңген Солтүстік Ирландия ірі турнирлерден 30 жыл шет қалғаннан кейін тарихында алғаш рет УЕФА Еуропа чемпионатына — Францияда өткен Еуро-2016-ға іріктелді. Топтық кезеңде құрама Польшадан 0:1 жеңіліп, Украинаны 2:0 ұтты және Германиядан 0:1 есебімен ұтылды; осы нәтижелер 1/8 финалға шығуға жетті, онда Гарет Макоулидің өз қақпасына соққан голынан Уэльстен 0:1 жеңілді.
Құрама үй матчтарын Белфасттағы Линфилдке тиесілі Уиндзор Парк ұлттық стадионында өткізеді; оны 108 жылға жалға алған IFA стадион иелеріне билет пен телеқұқықтан түскен табыстың 15 пайызын береді. 2000-жылдары Лисберн түбіндегі бос Мейз түрмесінің орнына рагби, гэл ойындары және футболға арналған көпфункциялы стадион салу ұсынылды, бірақ жанкүйерлер оған қарсы шықты: жарыс күні өткізілген сауалнамада 85 пайыздан астамы Белфаст қаласындағы жаңа немесе жаңғыртылған стадионды таңдады. 2007 жылғы тексерулер Уиндзор Парктің халықаралық матчтарды өткізуге жарамдылығына күмән туғызып, оның сыйымдылығы қысқарды. 2009 жылы Шығыс Белфасттағы Сиденхэм аймағында 25 мың орындық жаңа стадион салу ұсынылды, бірақ сол жылдың қыркүйегінде IFA Уиндзор Паркті жаңғырту жағына шықты. 2011 жылы Солтүстік Ирландия үкіметі стадиондарды жаңарту бағдарламасына 138 миллион фунт бөліп, оның 28 миллионы Уиндзор Паркке тиді; 2012 жылы 18 мың орындық толық отыратын стадион жобасы жарияланды, 2013 жылғы ақпанда құрылысқа рұқсат берілді. Бәсекелес Крусейдерс клубы жалға беру шарттарын сот арқылы даулап, жобаны кейінге шегертті, дегенмен жұмыс 2014 жылғы 6 мамырда басталып, 2015 жылы аяқталды.
Құраманың дәстүрлі түстері — жасыл мен ақ; жасыл — Ирландияның ежелгі рәміздік түсі. Формасын 2012 жылдан Adidas, оған дейін Umbro шығарды. Жанкүйерлер қауымы Green and White Army деп аталады. 2005 жылы Англияны жеңгеннен кейін билеттерге сұраныс ұсыныстан асып түсті. Үй матчтарында «We're not Brazil, we're Northern Ireland», «It's Just Like Watching Brazil» және «Stand up for the Ulstermen» сияқты әзіл әндер танымал. Еуро-2016 алдында ютубшы Шон Кеннеди құрама ойыншысы Уилл Григг туралы Will Grigg's on Fire әнін шығарды; ол интернетте кең тарап, студиялық нұсқасы Ұлыбританияның iTunes Top 100 тізімінде жетінші орынға көтерілді.
Бұрын жанкүйерлердің шағын бөлігі секталық ұстанымдарымен танылған. 2000 жылы IFA матчтардағы секташылдық пен нәсілшілдікке қарсы Football For All науқанын бастады. Кельтикте ойнаған католик Нил Леннон Уиндзор Паркте құрама сапында ойнаған кезде қорлауға тап болып, лоялистерден өлім қорқытуын алғаннан кейін 2002 жылы құрамадағы мансабын тоқтатты; бұл оқиға секташылдыққа қарсы күресте бұрылыс нүктесі болды. Кейін қолданылған шаралар нәтиже беріп, 2006 жылы Солтүстік Ирландия жанкүйерлері қайырымдылық жұмысы, әдепті мінезі және секташылдықты жою жолындағы еңбегі үшін Брюссельдің халықаралық жанкүйерлер сыйлығына ие болды.
Құрама тарихындағы ең ірі жеңістер: Ирландия атауымен 1930 жылы Белфастта Уэльсті 7:0, ал Солтүстік Ирландия ретінде 1971 жылы Кипрді 5:0, 1991 жылы Швециядағы Ландскронада Фарер аралдарын 5:0 және 2024 жылы Болгарияны 5:0 ұтқаны. Солтүстік Ирландия атауымен ең ауыр жеңіліс — 2012 жылғы 2 маусымда Амстердамда Нидерландыдан 0:6. Құрама сапында ең көп матч өткізген ойыншы — Стивен Дэвис (140 ойын), ең көп гол соққан — Дэвид Хили (36 гол). ФИФА рейтингіндегі ең жоғары орны — 2017 жылғы қыркүйектегі 20-шы, ең төмені — 2012 жылғы қыркүйектегі 129-шы.
Дереккөз: Уикипедия (CC BY-SA) · penalty.kz редакциясы қазақ тіліне бейімдеді