Олимпиакос тарихы

Клубты Пирейдің екі клубы — Piraikos Podosfairikos Omilos және Пирей жанкүйерлер клубы — біріктіру арқылы құрды. Атауды және эмблеманы — лавр гүлшоғымен тәж кигізілген олимпиялық жеңімпаздың бейнесін — Грекия әскери-теңіз күштерінің офицері Нотис Камберос ұсынды; ол күш, спорттық қуат, әдептілік, әділ бәсеке және олимпиялық мұратты бейнелейтін атау іздегенін айтқан. Атауды бүгінгі толық түрге пирейлік өнеркәсіпші Михалис Манускос жеткізді. Негізін салушылардың арасында Ставрос Марагудакис, Никос Андроникос, Димитриос Склиас, клуб тарихындағы бірінші қақпашы Костас Клидухакис және әсіресе Андрианопулос әулеті болды. Бес ағайынды Яннис, Динос, Гиоргос, Василис және Леонидас Андрианопулос клубтың шабуыл шебін құрып, оның даңқын көтерді; түстерді — жеңіске деген құштарлықты білдіретін қызылды және пәктік пен ақ көңіл бәсекені білдіретін ақты — Яннис таңдаған деп саналады.

Алғашқы жылдары клуб Нео Фалиро велодромында ойнап, 1925 және 1926 жылдары Пирей чемпионы болды, содан кейін 1926–27, 1928–29, 1929–30 және 1930–31 жылдардағы Пирей чемпионаттарын жеңді. 1926 жылы 14 наурыздан 1929 жылы 3 наурызға дейін грек клубтарына қарсы 36 ойында 30 жеңіс пен 6 тең есеп жасап, үш маусым бойы жеңіліссіз қалды — сол кезде грек баспасөзі клубты алғаш рет Трилос атады. 1928–29 маусымында федерациямен келіспей чемпионатқа қатыспады, оның артынан Панатинаикос пен АЕК та қатыспай, олар үшеуі П.О.К. деп аталған топ құрды. 1930–31 жылы Олимпиакос алғаш рет Панэллиндік чемпионатта жеңіске жетті: 11 жеңіс, 2 тең есеп және бір жеңіліс, үй ойындарында жеті матчтың жетеуінде де жеңіс.

1930-жылдары клуб жетекші күшке айналып, тоғыз маусымда бес чемпиондық (1932–33, 1933–34, 1935–36, 1936–37, 1937–38) алды, ал 1940 жылға дейін Панэллиндік чемпионаттың алғашқы он бір маусымында алты титул жинады. Бұл кезеңнің басты ойыншылары Яннис Вазос, Христофорос Раггос және Теологос Симеонидис қорқынышты шабуыл үштігін құрды; Вазос клубта 18 жыл ойнап (1931–1949), 364 ойында 450 гол (156 ресми матчта 179 гол) соғып, клуб тарихындағы екінші үздік голшысы болды және төрт мәрте чемпионаттың үздік голшысы атанды. 1932 жылы Панатинаикосты қонақта 6–1 ұтуы — дерби тарихындағы ең ірі қонақтағы жеңіс.

1940 жылы 28 қазанда Италия Грекияға басып кіргенде клуб ойыншыларының бірқатары армия қатарына қосылды: Христофорос Раггос 1941 жылы аяғынан ауыр жараланып, енді ойнай алмады, Леонидас Андрианопулос Албания фронтында аяз соғып, өлім аузында қалды, Никос Григоратос Клисура шайқасында жараланды. Германия басқыншылығынан кейін ойыншылар Грек қарсыласу қозғалысына қатысты. Клубтың танымал тұлғасы Никос Годас ЭЛАС қолбасшысы болды және өз өтініші бойынша Олимпиакостың формасында, көзін таңбай атылды: соңғы оқ атылғанға дейін өз командасының түстерін көргісі келген. Михалис Анаматерос та қарсыласу қозғалысының белсенді мүшесі болып, 1944 жылы қаза тапты.

Соғыстан кейін клуб қайта көтерілді: 1946–1959 жылдары 11 чемпионаттың 9-ын (1947, 1948, 1951, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959) жеңіп, грек лигасының аяқталған 23 маусымында 15 титул жинады. 1954–1959 жылдардағы алты қатарынан чемпиондық 44 жыл бойы рекорд болып қалды. Сол кезеңде 13 ойыннан 8 Грекия Кубогын (1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959) алып, алты дубль жасады, оның үшеуі қатарынан (1957–1959). Андреас Муратис, Илиас Россидис, Танасис Бебис, Илиас Ифантис, Гиоргос Даривас, Саввас Теодоридис, Костас Папазоглу және Аристеидис Папазоглу сынды ойыншылары бар 1950-жылдардағы команданың жетістіктерінен кейін клубқа Трилос лақап аты толық бекіді.

1959 жылы 13 қыркүйекте Олимпиакос 1959–60 Еуропа кубогында Миланға қарсы ойнап, еуропа жарыстарына қатысқан алғашқы грек клубы болды. Караискакис стадионындағы бірінші матчта Костас Папазоглу грек клубы мен грек ойыншысының еуропа кубоктарындағы тұңғыш голын соқты, Илиас Ифантис есепті 2–1 етті, ойын 2–2 аяқталды; жауап матчында Милан 3–1 жеңді. 1960 және 1961 жылдары Грекия Кубогын алып, қатарынан бес кубок жеңісімен грек футболының рекордын орнатты. 1963 жылы клуб Балқан кубогын жеңіп, халықаралық жарыс жеңіп алған алғашқы грек клубы атанды: финалда София Левскиімен екі матч 1–0 есебімен бөлінгеннен кейін Ыстамбұлдағы бейтарап алаңдағы үшінші матчта Мимис Стефанакостың 87-минуттағы голымен 1–0 жеңді.

Алты жыл чемпиондықсыз қалған соң клуб бас бапкер етіп Мартон Буковиді шақырды, көмекшісі — Михай Лантос. 4–2–4 сызбасының бастаушыларының бірі саналған венгр бапкер шабуылшыл ойын мен қатаң жаттығуларға сүйеніп, командасын түбегейлі өзгертті және қатарынан екі чемпиондық (1966, 1967) әкелді. 1966 жылғы титул 30 ойында 23 жеңіс пен 4 тең есеппен келді; Трикаладағы шешуші кездесуге (0–5) шамамен 15 000 жанкүйер барды. 1966–67 маусымында клуб алғашқы 14 матчтың 12-сін жеңіп рекорд орнатты, ол 46 жыл бойы сақталып, 2013 жылы бапкер Мичельдің басшылығымен 14 матчтың 13-і жеңіліп қайта жаңартылды. Буковиге арнап «Буковидің зор командасы Олимпиакос деп аталады» деген әнұран жазылды. 1967 жылы әскери төңкерістен кейін хунта клуб аңызы, 13 жыл президент болған Гиоргос Андрианопулосты орнынан кетірді, Гиоргос Кудастың трансферін жойды, ал Буковиді коммунист деп айыптап, 1967 жылы 21 желтоқсанда Лантоспен бірге елден кетуге мәжбүрледі.

1972 жылы президент болған Никос Гуландрис хунта қуған басшыларды қайта орнына келтіріп, Лакис Петропулосты бапкер етіп тағайындады және Гиоргос Деликарис, Ив Триантафиллос, Хулио Лосада, Милтон Виера, Михалис Критикопулос, Костас Давурлис, Яннис Кирастас сияқты ойыншылар жинады. Осы кезде клуб қатарынан үш чемпиондық (1972–73, 1973–74, 1974–75) және 1973 жылы (ПАОК-ты 1–0) және 1975 жылы (Панатинаикосты 1–0) Кубок жеңіп, үш жылда екі дубль жасады. 1972–73 маусымында 34 ойында тек 13 гол жіберіп грек футболының рекордын орнатты, ал 1973–74 маусымында 26 жеңіс, 7 тең есеп, 102 соғылған (тарихи рекорд) және 14 жіберілген голмен ең үздік жылын өткізді. Еуропада 1972–73 УЕФА кубогында Кальяриды екі матчта да (2–1 және 1–0) ұтып, Италия жерінде жеңіске жеткен бірінші грек клубы болды; келесі кезеңде Тоттенхэмді Пирейде 1–0 жеңіп, ағылшын клубын алғаш рент ұтқан грек командасы атанды және Тоттенхэмнің 16 матчтық жеңіліссіз сериясын үзді. 1974–75 Еуропа кубогында Селтикті қонақта 1–1 (Милтон Виера) және үйде 2–0 (Критикопулос, Ставропулос) есебімен шеттетті; келесі кезеңде Андерлехтен қонақта 1–5 жеңілгеннен соң Пирейде 3–0 ұтты — төрешісі Карой Палотай төрт голды есептемей, кем дегенде үш айқын пенальти тағайындамаған бұл матч Грекияда «Палотай қырғыны» деп аталады.

1979 жылы грек чемпионаты кәсіби негізге көшіп, клуб иесі және президенті Ставрос Дайфас болғаннан кейін Олимпиакос қайта үстемдік құрып, қатарынан төрт титул (1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83) алды. Ол кезде Никос Анастопулос, Тасос Митропулос, Никос Сарганис, Такис Лемонис, Висенте Эставильо, Томас Альстрем сынды ойыншылар ойнады. Поляк бапкер Казимеж Гурски 1980, 1981 және 1983 жылдардағы титулдарға жетелеп, 1981 жылы клуб тарихындағы 9-дублді алды, ал Алкетас Панагульяс 1982 жылы Волостағы шешуші матчта Панатинаикосты 2–1 ұтқаннан кейін чемпиондық әкелді және 1986–87 титулын да жеңді.

1980-жылдардың соңынан 1990-жылдардың ортасына дейінгі кезең клуб тарихында «тас жылдар» аталады. Клуб кәсіпкер Гиоргос Коскотастың қолына өтіп, ол қаражатты жымқырғаны үшін айыпталып сотталды, клуб ауыр қарызда қалды. 1993 жылы басты акционер және президент болған Сократис Коккалис қарызды өтеу туралы келісімге келіп, клубты қайта құрылымдауға кірісті. 1988–1996 жылдары Лайош Детари, Олег Протасов, Беннт Кристенсен, Геннадий Литовченко, Юрий Савичев, Анджей Юсковяк сияқты шетелдік ойыншыларға қарамастан чемпиондық алынбады. Дегенмен 1990 (финалда ОФИ-ні 4–2) және 1992 (ПАОК-ты 2–0) Грекия кубоктарын, сондай-ақ 1992 жылы АЕК-ті 3–1 ұтып Суперкубокты жеңді. Украиналық бапкер Олег Блохиннің жетекшілігімен клуб 1992–93 Кубоктар иегерлері кубогының ширек финалына шықты: Арсен Венердің Монакосын қонақта 1–0 (Гиоргос Вайцистің соңғы голы) және үйде 0–0 есебімен шеттетті, бірақ Мадрид Атлетикосынан (үйде 1–1, қонақта 1–3) ұтылды.

1996 жылы Коккалис бапкер етіп Душан Баевичті тағайындап, құрамды Предраг Джорджевич, Стелиос Яннакопулос, Рефик Шабанаджович, Андреас Ниниадис, Гиоргос Анатолакис сияқты ойыншылармен күшейтті. Баевичтің бірінші маусымында клуб 1996–97 титулын АЕК-тен 12 ұпай артықшылықпен алып, «тас жылдарға» нүкте қойды. Одан кейін жеті чемпиондық қатарынан (1996–97 – 2002–03) жеңіп, өзінің алдыңғы алты рет қатарынан жеңу рекордын жаңартты. 1998–99 маусымы клуб тарихындағы ең үздіктерінің бірі болды: чемпиондық АЕК-тен 10 ұпай алда, Грекия Кубогы финалында Панатинаикос 2–0 ұтылып дубль жасалды, ал Чемпиондар лигасында Аякс, Порту және Загреб Хорватиясы бар топты жеңіп ширек финалға шықты. Ширек финалда Ювентуспен Туринде 1–2 (Ниниадистің 90-минуттағы пенальтиі) есебінен кейін Пирейде Синиша Гогичтің голымен алда келіп, 85-минутта тең есеп жіберіп, жартылай финалдан қалды. 1999–2003 жылдары клубқа Джованни, Златко Захович, әлем чемпионы Кристиан Карамбе, Пер Зеттерберг, Зе Элиас, Нери Кастильо қосылды, командаға Иоаннис Мацуракис, Такис Лемонис, Олег Протасов бапкерлік етті. Жетінші қатарынан титул 2002–03 маусымының драмалық түйінінде келді: үш ұпай артта келе жатып, 29-турда Ризуполиде Панатинаикосты 3–0 ұтуы қажет болған клуб (Джованни 3', Яннакопулос 15', 48') мақсатына жетті.

2004 жылы Баевич қайта шақырылып, клубқа 1999 жылғы әлемнің үздік футболшысы, әлем чемпионы Ривалдо мен Еуропа чемпионы Антониос Никополидис келді, маусым дублмен түйінделді. Чемпиондар лигасында Ливерпуль, Монако және Депортивомен бір топта 10 ұпай жинап, соңғы матчта «Энфилдте» соңғы төрт минутта жолдан шықты. Тронд Соллиед кезінде Ялья Туре, Михалис Константину, Михалис Капсис сатып алынды. 2005–06 маусымында клуб Панатинаикос пен АЕК-ке қарсы төрт дербиді де жеңді (жалпы есеп 11–3) — бұл 1972–73 маусымынан кейінгі екінші жағдай; Кубок финалында АЕК-ті 3–0 ұтып қатарынан екінші дубльге қол жеткізіп, чемпионатта қатарынан 16 жеңіс рекордын орнатты. 2007 жылы Нери Кастильоны Донецк Шахтерына 20 млн еуроға сату грек футболы тарихындағы ең қымбат мәміле болды. 2007–08 маусымында топта Реал Мадридпен 11 ұпайдан теңесіп, Вердер Бремен мен Лационы шеттетіп, Чемпиондар лигасының 1/8 финалына шықты, онда Челсиден ұтылды; чемпионат пен кубокты жеңді. 2008–09 маусымында чемпионат пен кубокты алып, клуб тарихындағы 14-дублді жасады, УЕФА кубогында Бенфиканы 5–1, Герта БСК-ны 4–0 ұтты. 2009 жылы бапкер болған Зико тұсында клуб Чемпиондар лигасының 1/8 финалына шығып, Бордоға ұтылды, ал ішкі маусымда плей-офф ойындарының алтысынан төртеуінде жеңіліп, 5-орында қалды — бұл 1988 жылдан бергі ең төмен көрсеткіш болды.

2010 жылы клубты кеме иесі Эвангелос Маринакис сатып алды; ол Эрнесто Вальверденi бапкер етіп қайта шақырып, Альберт Риера, Ариэль Ибагаса, Кевин Миральяс, Марко Пантелич сынды ойыншылар жинады, нәтижесінде клуб тарихындағы 38-чемпиондығын алды. 2011–12 маусымында Вальверде тұсында 15-дубль жасалды; Чемпиондар лигасында Арсенал мен Боруссия Дортмундты үйде 3–1 ұтып, Марсельді қонақта 0–1 жеңіп 9 ұпай жинаса да, келесі кезеңге өтпеді, Еуропа лигасында Қазан Рубинін екі жеңіспен шеттетіп, Харьков Металлистен 1/8 финалда айырылды. Леонарду Жардим, одан кейін Реал Мадридтің аңызы Мичель бапкер болған 2012–13 маусымында клуб 40-чемпиондығы мен 26-кубогын алып (финалда Астерас Триполис 3–1) 16-дубльді жасады, ал 40-титул эмблема үстіндегі төртінші жұлдызды сыйлады — әрбір жұлдыз он чемпиондықты білдіреді. 2013–14 маусымында Хавьер Савиола, Жоэль Кэмпбелл, Алехандро Домингес сынды ойыншылармен Бенфика мен Андерлехттен жоғары тұрып Чемпиондар лигасының 1/8 финалына шықты: Манчестер Юнайтедті Пирейде 2–0 ұтып (Домингес 38', Кэмпбелл 55'), «Олд Траффордта» 0–3 ұтылды; чемпионатта ПАОК-тан 17 ұпай алда болды. 2014–15 маусымында Караискакисте Мадрид Атлетикосын 3–2, Ювентусті 1–0 ұтқанымен топтан шықпай қалды, бірақ 42-чемпиондық пен 27-кубокты (финалда Шкода Ксанти 3–1) алып 17-дубльді жасады.

2015–16 маусымында Марко Силва тұсында клуб «Эмирейтсте» Арсеналды 3–2 ұтты — бұл жеңіс көпшілік тарапынан клубтың еуропадағы ең маңызды нәтижелерінің бірі саналады. Сол маусымда клуб еуропа кубоктарындағы грек клубтары арасында ең көп жеңіс рекордын жаңартты (97 жеңіс). Ішкі додада 43-чемпиондығын ақпан айының соңғы күні бекітіп, титулды ең ерте жеңіп алу рекордын орнатты: 30 турда 85 ұпай, 28 жеңіс, 1 тең есеп, 1 жеңіліс, үйдегі 15 матчтың 15-інде жеңіс және Панатинаикостан 30 ұпай артықшылық. Кубок финалында АЕК-тен 1–2 ұтылды. 2016–17 маусымында бес бапкер (Марко Силва, Виктор Санчес, Паулу Бенту, Василис Вузас, Такис Лемонис) ауысты, Чемпиондар лигасының іріктеуінде Хапоэль Беэр-Шевадан ұтылды, бірақ ПАОК-тан алты ұпай алда болып 44-чемпиондығын және екінші рет қатарынан жетінші титулын алды.

2017–18 маусымында клуб Барселона, Ювентус және Спортинг бар топта бір ғана ұпай жинады, ал чемпионатта АЕК-ке титул беріп, қатарынан жеті чемпиондық сериясы үзілді. 2018–19 маусымында Еуропа лигасының топтық кезеңінде Милан 81-минутта Костас Фортунистің пенальтиімен ұтылып, россонерилер шеттетілді, бірақ маусым қатарынан екінші рет титулсыз аяқталды. Педру Мартиңш тұсындағы 2019–20 маусымы онжылдықтың ең үздіктерінің біріне айналды: Виктория Пльзень, Ыстамбұл Башакшехир және Краснодарды өтіп, топтық кезеңге қатарынан үшінші рет шыққан жалғыз грек клубы атанды; Еуропа лигасының 1/16 финалында «Эмирейтсте» қосымша уақыттың соңғы минутында Юссеф Эль-Арабидің голымен Арсеналды қонақтағы гол есебімен шеттетті. Ішкі додада рекордтық 91 ұпаймен чемпиондық және Кубок финалында АЕК-ті 1–0 ұтып дубль келді. 2020–21 маусымында чемпионатта ПАОК-тан 26 ұпай артықшылықпен жеңіп, кубок финалында сол ПАОК-тан айырылды, ал Еуропа лигасында ПСВ-ны шеттетіп, Арсеналдан 1/8 финалда ұтылды. 2021–22 маусымында тағы бір чемпиондық алынды, Еуропа лигасында Аталанта тоқтатты. Мартиңш клубта төрт маусым жұмыс істеп, үш чемпиондық жеңіп, 2022 жылдың тамызында қызметінен кетті.

2023–24 маусымы клубтың еуропадағы ең жарқын кезеңі болды. Маусым Диегу Мартинеспен басталып, Карлос Карвальялмен жалғасып, Хосе Луис Мендилибармен аяқталды. Еуропа лигасының үшінші іріктеу кезеңінен бастап КРК Генк пен Чукаричкиді шеттеткен клуб топта 7 ұпаймен 3-орын алып, Конференция лигасына өтті. Плей-оффта Ференцварошты Аюб Эль-Каабидің екі голымен ұтып, 1/8 финалда Тель-Авив Маккабиден Караискакисте 1–4 жеңілді, бірақ жауап матчында 49 жанкүйердің көз алдында қосымша уақытта 6–1 жеңіп, УЕФА жарыстарында үй матчындағы үш голдық қарызын өтеген жалғыз клуб атанды. Ширек финалда Фенербахчені үйде 3–2 (Фортунис, Стеван Йоветич, Шикинью) ұтып, қонақта 0–1 жеңілгеннен кейін пенальти сериясында 21 жастағы қақпашы Константинос Цолакис үш соққыны, оның ішінде Леонардо Бонуччидің шешуші соққысын қайтарып, клубты 99 жылдық тарихындағы бірінші еуропалық жартылай финалға шығарды. Жартылай финалда Астон Вилла жалпы есеппен 6–2 ұтылды, Эль-Кааби бес гол соғып, Криштиану Роналду мен Радамель Фалкаоның рекордын теңестірді. 1971 жылдан кейін еуропалық финалға шыққан бірінші грек клубы АЕК-тің Айя-София стадионында 29 мамырда Фиорентинамен ойнады: 116-минутта Сантьяго Хеззенің берілісінен кейін Эль-Каабидің голымен 1–0 жеңіп, УЕФА жарысын жеңген жалғыз грек футбол клубы болды. Бес апта бұрын клубтың 19 жасқа дейінгі командасы Ньондағы Коловре стадионында финалда Миланды ұтып УЕФА Жастар лигасын жеңген; осылайша Олимпиакос бір маусымда екі УЕФА жарысын жеңген еуропадағы бірінші клуб атанды. Жеңістен кейін эмблема үстіне бесінші, ірі жұлдыз қосылды. Жастар құрамы кейін U-20 Интерконтиненталдық кубогының финалында Фламенгодан 1–2 ұтылды. 2024 жылы Globe Soccer Awards марапаттауында клуб жылдың ашылымы деп танылды.

2025 жылы Мендилибар тұсында клуб екі жылдан кейінгі алғашқы ішкі титулын — Суперлига чемпионатын — алып, Грекия Кубогын да жеңіп, 19-дублді жасады. Кейін қалпына келтірілген Суперкубокта ОФИ-ні қосымша уақытта 3–0 ұтып, бесінші Суперкубогын және тарихындағы үшінші ішкі трипльді жеңді.

Клуб Грекия футболы тарихындағы ең табысты команда: 48 чемпиондық, 29 кубок (19 дубль) және 5 Суперкубок — барлық осы жарыстардың рекордшысы. Барлық қалған грек клубтары бірге 42 чемпиондық алған. Клуб қатарынан жеті чемпиондық рекордын екі рет (1997–2003 және 2011–2017) орнатып, 1950-жылдардағы өзінің алты титулдық рекордын жаңартты, ал 2014–15 титулымен әлемде тарихында бес немесе одан көп қатарынан чемпиондықты бес рет алған жалғыз клубқа айналды. Сондай-ақ қатарынан алты кубокты (1957–1963) жеңген жалғыз грек клубы және алты чемпиондығын жеңіліссіз алған (1937, 1938, 1948, 1951, 1954, 1955) команда. Олимпиакос грек футболының жоғарғы дивизионынан бір де рет түспеген үш клубтың бірі. Клуб 176 титул (82 ұлттық, 27 өңірлік, 30 жастар мен академия, 34 өзге және 3 халықаралық) жеңіп, 100-ден астам тростға қол жеткізген санаулы клубтардың біріне кіреді; 2018 жылы өңірлік және өзге титулдарды есептемегенде жалпы титул саны бойынша әлемде тоғызыншы болды. Клуб 1963 жылғы Балқан кубогын да жеңген, сондай-ақ Еуропалық клубтар қауымдастығының құрылтайшыларының бірі.

Еуропа кубоктарында Олимпиакос грек клубтары арасында ең табысты: УЕФА рейтингінде грек клубтарының ішінде ең жоғары тұрады (2025 жыл бойынша он жылдық рейтингте 33-орын, бес жылдықта 37-орын), еуропа матчтарының саны және үйдегі-қонақтағы жеңістері бойынша елде бірінші. 2010 жылы 23 ақпанда Бордоға қарсы 200-матчын өткізді. Грек клубтарының ішіндегі көрермен саны бойынша тарихи рекорд та осы клубта: 1982–83 Еуропа кубогында Афина олимпиадалық стадионында Гамбургке қарсы матчты 75 263 адам көрген. Клуб еуропалық жарыстың келесі кезеңіне өткен бірінші грек командасы да болды — 1963–64 Кубоктар иегерлері кубогында Заглембе Сосновецті шеттеткен. 2007–2016 жылдары Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне жеті рет қатысып, әрқайсысында кемінде 9 ұпай жинады және үш рет 1/8 финалға шықты (2007–08, 2009–10, 2013–14). Үй матчтарында күшті команда ретінде танылып, жаңа формат басталғаннан кейін Чемпиондар лигасында қатарынан 15 үй матчында жеңіліссіз қалды, ал 2009–10 – 2014–15 жылдары 19 үй матчының 15-ін жеңді.

Эмблема — лавр тәжді жасөспірім, олимпиада жеңімпазының бейнесі, ғасырлар бойы аз ғана өзгеріске ұшырады. Түстері — қызыл мен ақ: қызыл құштарлық пен жеңісті, ақ пәктік пен ізгілікті білдіреді. Дәстүрлі формасы — тік қызыл-ақ жолақты жейде, қызыл немесе ақ шолақ шалбар мен ұйық; екінші жиі кездесетіні толықтай қызыл, үшіншісі толықтай ақ нұсқа, қонақтағы және үшінші форма ретінде қара және күміс түстер де қолданылған. 1979 жылы футбол кәсіби негізге көшкеннен бері клубта тұрақты форма шығарушы, 1982 жылдан бастап тұрақты жейде спонсоры бар.

Үй алаңы — Пирейдің Нео Фалиро ауданындағы Георгиос Караискакис стадионы, 2004 жылдан бері қолданылады және Грекиядағы тек футболға арналған ең үлкен арена. Ол 1895 жылы Нео Фалиро велодромы ретінде 1896 жылғы Афина олимпиадасының велоспорт жарыстары үшін салынған; клуб оны 1925 жылы құрылған кезден бастап пайдаланады. 1964 жылы стадион жаңартылып, Грекияның тәуелсіздік соғысының әскери қолбасшысы Георгиос Караискакистің есімі берілді. Клуб 1984–1989 және 1997–2002 жылдары Афина олимпиадалық стадионында, 2002–2004 жылдары Ризуполидегі Георгиос Камарас стадионында үй матчтарын өткізді. Ескі стадион 2003 жылдың көктемінде бұзылып, жаңасы 2004 жылы 30 маусымда 60 млн еуроға салынып бітті; клуб оны 2052 жылға дейін тек өзі пайдалану құқығын алды, күтім шығынын өзі көтеріп, түсімнің 15%-ын мемлекетке төлейді. Стадионда клуб мұражайы да орналасқан.

Клуб тарихындағы ең қайғылы оқиға — Караискакис стадионындағы апат. 1981 жылы 8 ақпанда АЕК-ті 6–0 ұтқан матчтың соңғы минуттарында 7-қақпа тұсындағы мыңдаған жанкүйер ойыншылармен қуануға шығуға ұмтылғанда, есіктер жабық, турникеттер орнында болып, баспалдақ өлім тұзағына айналды: жиырма бір жас адам, негізінен тұншығудан, қаза тапты, ондаған адам ауыр жарақат алды. Жыл сайын 8 ақпанда стадионда еске алу рәсімі өтеді, оған мыңдаған жанкүйер қатысып, «Бауырлар, сендер тірісіңдер, бізді сендер бастап жүрсіңдер» деген сөзді ырғақпен айтады. 7-қақпа тұсындағы бірқатар орындықтар қызылдың орнына қара түске боялып, «7» санын құрайды, ал шығыс жақта 21 құрбанның есімі жазылған ескерткіш бар. Оқиға құрбандарын Ливерпуль мен Белград Црвена Звезда сынды шетелдік клубтар да еске алған.

Олимпиакос — Грекиядағы ең танымал футбол клубы. Дәстүрлі жанкүйер ортасы Пирей және Афина аймағының көп бөлігі; клуб Пирей жұмысшы табын білдіретін және Панатинаикос бейнелеген афиналық аристократияға қарсы жүйеге қарсы команда саналады. Сауалнамалар бойынша оны футбол жанкүйерлерінің 30–40%-ы, халықтың шамамен 30%-ы қолдайды — бұл Грекияда шамамен үш жарым миллион жанкүйер. Пирейде тұрғындардың жартысына жуығы, Афинада жанкүйерлердің 30%-ы клубты жақтайды; клуб Орталық Грекия, Пелопоннес және Фессалияда да ең танымал. 2006 жылдың сәуірінде тіркелген мүшелерінің саны 83 000 болып, төлемақы төлейтін мүшелері бойынша әлемде тоғызыншы орында тұрды, 2014 жылы бұл сан 98 000-ға жетті. Жанкүйерлері үй матчтарындағы қысымды атмосферасымен танылған; Тони Коттидің, Ярослав Плашилдің, Златан Ибрагимовичтің, Насер Аль-Хелайфидің және Лукас Мураның сөздері осыны растайды. Белград Црвена Звезда жанкүйерлерімен терең достық қалыптасып, олар өздерін «православ бауырлар» деп атайды, кейінгі кезде бұл достыққа Мәскеу Спартагының жанкүйерлері де қосылды. Соңғы жылдары клубтың жанкүйер ортасы Грекиядан тыс, әсіресе Қытайда, Olympiacos China ұйымы арқылы кеңейді.

Клубтың басты бәсекелесі — Панатинаикос; олардың «Мәңгі жаулар дербиі» Грекиядағы ең әйгілі және әлемде кең танылған кездесулердің бірі. Екі клуб бірге 68 чемпиондық алған (Олимпиакос 48, Панатинаикос 20). Бәсеке әлеуметтік және өңірлік айырмашылықтарға да байланысты: порт қаласы Пирейден шыққан Олимпиакос жұмысшы және орта тапта танымал болса, Афина орталығының клубы Панатинаикос орта және жоғарғы топтардың өкілі саналған, дегенмен бүгінде бұл айырма әлсіреген. Клуб АЕК-пен де, ал ел ішіндегі ең қатты өңіраралық бәсекеде ПАОК-пен де сайысады — соңғысы 1960-жылдары футболшы Гиоргос Кудас үшін тартыстан басталды. 1990-жылдарға дейін Пирей дербиі — Этникос Пирейге қарсы ойын танымал болды, бірақ Этникос төменгі дивизиондарға түскеннен кейін бұл дербидің мәні жойылды; ол су добында сақталған.

Клубтың барлық ресми жарыстардағы үздік голшысы — Гиоргос Сидерис: 519 матчта 493 гол, оның ішінде грек чемпионатының 284 матчында 224 гол. Ішкі додада клуб 19 дубль (рекорд) және үш ішкі трипль (1980, 2007, 2025) жеңген. Ресми емес және кіші жарыстарда Пасха кубогын 11 рет, Рождество кубогын 11 рет, Ұлы Грекия кубогын үш рет алған. Клуб туралы бірнеше деректі фильм түсіріліп, олардың ішінде «Олимпиакос, аңыз» фильмі команданың еуропалық жетістіктерін, соның ішінде бір маусымда екі УЕФА тростын жеңген бірінші еуропалық клуб болғанын баяндайды. 2025 жылдың наурызында клуб 100 жылдығын Караискакис стадионында және Пирей қаласында бірнеше күн бойы өткен мерекелік шаралармен атап өтті.