Реал Мадрид тарихы

Клубтың бастауы Мадридке футболды Institución Libre de Enseñanza оқытушылары мен студенттері, олардың ішінде Кембридж және Оксфорд университеттерінің түлектері, әкелген кезге барып тіреледі. Олар 1897 жылы Sky Football қоғамын құрып, жексенбі күндері Монклоада ойнаған. 1900 жылы мүшелер арасындағы қақтығыстан кейін бір бөлігі кетіп, Nueva Sociedad de Football клубын құрды; 1901 жылы ол Мадрид Футбол Клубы деп аталды. Бөлініп шыққандар арасында Реал Мадридтің бірінші президенті саналатын Хулиан Палациос және болашақ президенттер, ағайынды Хуан мен Карлос Падрос болды. 1902 жылғы 6 наурызда Хуан Падрос басқарған жаңа басқарма сайланғаннан кейін Мадрид Футбол Клубы ресми түрде құрылды. Ағайынды Падростар футболды барлық әлеуметтік топтардың өкілдеріне қолжетімді бұқаралық спорт деп санады, ай сайынғы жарна екі песета болып белгіленді, ал жейде түсі — Хуан Падрос сапарларының бірінде танысқан белгілі ағылшын командасы Коринтианның құрметіне ақ болып таңдалды.

Құрылғаннан үш жыл өткенде, 1905 жылы, Мадрид ФК Испания Кубогының финалында Атлетик Бильбаоны ұтып, алғашқы тұлғасын жеңіп алды. 1909 жылғы 4 қаңтарда клуб президенті Адольфо Мелендес Испания футбол федерациясының құрылу келісіміне қол қойып, клуб федерацияны негіздеушілердің бірі болды. Бірнеше алаңды ауыстырғаннан кейін команда 1912 жылы Кампо де О'Доннеллге көшті. 1929 жылы Испанияның алғашқы чемпионаты негізделді: Реал Мадрид соңғы кезеңге дейін көш бастап келді, бірақ Атлетик Бильбаодан жеңіліп, Барселонадан кейін екінші орында қалды. Тұңғыш чемпиондық 1931/32 маусымда келді, келесі жылы клуб атағын сақтап қалды. 1931 жылғы 14 сәуірде Екінші Испания Республикасы жарияланғаннан кейін клуб «Реал» атағынан және эмблемасындағы корольдік тәжден айырылып, азамат соғысы аяқталғанға дейін қайтадан Мадрид Футбол Клубы аталды. 1943 жылғы 13 маусымда Мадрид Хенералисимо Кубогының жартылай финалының жауап матчында Барселонаны 11:1 есебімен ұтты; алғашқы ойында каталондықтар 3:0 жеңген еді. Ойын аса шиеленісті ахуалда өтті, қонақтардың автобусына тас атылды, алаңға ақша мен бөтелкелер лақтырылды. Футбол жазушысы Сид Лоуның айтуынша, дәл осы матч Мадридті диктатура командасы, Барселонаны оның құрбаны ретінде тану көзқарасын қалыптастырды.

1943 жылы клуб президенті болып Сантьяго Бернабеу сайланды. Оның басшылығымен клуб азамат соғысынан кейін қайта құрылды, жаңа стадион және Сьюдад Депортива жаттығу базасы салынды. 1950-жылдары Реал Мадридтің бұрынғы әуесқой ойыншысы Мигель Мальбо клубтың жасөспірімдер академиясын құрды, ол бүгінде Ла Фабрика деп аталады. 1953 жылдан бастап Бернабеу шетелдік жұлдыздарды сатып алу стратегиясын ұстанды; олардың ішінде ең көрнектісі — Альфредо ди Стефано. 1955 жылы француз спорт журналисі Габриэль Аноның идеясы бойынша Бернабеу, Эрнест Бедриньян және Густав Себеш Еуропа чемпиондарының кубогын құрды — қазіргі УЕФА Чемпиондар лигасы. Клуб 1956–1960 жылдары Еуропа кубогын бес рет қатарынан жеңіп алды, оның ішінде 1960 жылы Хэмпден Парктегі финалда Айнтрахт Франкфуртты 7:3 ұтты. Бес мәрте жеңістен кейін бастапқы тұғыр Реалға мәңгілікке берілді және клуб УЕФА құрмет белгісін тағып жүру құқығына ие болды. Ішкі ареналарда да үстемдік орнады: 1953/54 маусымнан 1968/69 маусымға дейін команда мүмкін болған он алты чемпионаттың он екісінде жеңіске жетті, оның ішінде 1961–1965 жылдары бес рет қатарынан.

1966 жылы Реал Мадрид финалда Белград Партизанын 2:1 ұтып, Еуропа кубогын алтыншы рет алды; сонымен бірге турнир тарихында тұңғыш рет толықтай бір ұлт ойыншыларынан құралған команда жеңімпаз атанды. Бұл құрам Йе-йе деген атқа ие болды — төрт футболшы Marca басылымына The Beatles тобына ұқсап суретке түскеннен кейін «She Loves You» әніндегі қайырымнан шыққан атау. Йе-йе буыны 1962 және 1964 жылдары Еуропа кубогының финалисті болды. 1970-жылдары клуб алты чемпиондық және үш Испания Кубогын жеңді, ал 1970/71 маусымда Кубок иеленушілер кубогының финалына шығып, қайта ойында ағылшындық Челсиден 2:1 жеңілді. 1978 жылғы 2 шілдеде Сантьяго Бернабеу Аргентинадағы әлем чемпионаты кезінде дүниеден өтті; ФИФА оның құрметіне үш күн аза тұту жариялады. Келесі жылы клуб бұрынғы президентінің еске алуына Сантьяго Бернабеу турнирінің алғашқы ойындарын ұйымдастырды. Бернабеу клубты 35 жылға жуық басқарды, осы кезеңде Реал бір Құрлықаралық кубок, алты Еуропа кубогы, 16 чемпиондық, алты Испания Кубогы, екі Латын кубогы және бір Ева Дуарте кубогын жеңді.

1980-жылдары клубқа өз мектебінің түлектері табысты қайтарды. Испан спорт журналисі Хулио Сесар Иглесиас бұл буынды Ла Кинта дель Буйтре деп атады — атау Эмилио Бутрагеньоның лақап атынан шыққан. Оның басқа мүшелері: Маноло Санчис, Мартин Васкес, Мичел және Мигель Пардеса. Ла Кинта дель Буйтре, сондай-ақ қақпашы Франсиско Буйо, оң қанат қорғаушы Мигель Порлан Чендо және мексикалық шабуылшы Уго Санчес сияқты ойыншылармен бірге Реал 1980-жылдардың екінші жартысында екі УЕФА Кубогын, бес рет қатарынан чемпиондықты, бір Испания Кубогын және үш Испания Суперкубогын жеңді. 1990-жылдардың басында Мартин Васкес, Бутраньо мен Мичел клубтан кеткеннен кейін топ тарады. 1996 жылы президент Лоренсо Санс бас бапкер етіп Фабио Капеллоны тағайындады: бір ғана маусымда клуб чемпион атанды, құрамға Предраг Миятович, Давор Шукер, Кларенс Зеедорф, Роберто Карлос, Бодо Илльгнер қосылды, олар Рауль, Фернандо Йерро, Фернандо Редондомен бірге ойнады. Соның нәтижесінде 1998 жылы Юпп Хайнкес басшылығымен Реал финалда Ювентусты Миятовичтің голымен 1:0 ұтып, жетінші Еуропа кубогы үшін 32 жылдық күтуді тоқтатты. 1999 жылғы қарашада команданы Висенте дель Боске басқарды және өзінің бірінші маусымында финалда Валенсияны 3:0 ұтып, сегізінші Чемпиондар лигасын жеңді.

2000 жылғы шілдеде президент болып Флорентино Перес сайланды. Ол сайлау науқанында клубтың 270 миллион еуро қарызын өтеуге және инфрақұрылымды жаңғыртуға уәде берді, ал басты уәдесі — бас қарсылас Барселонадан Луиш Фигуды сатып алу. Клуб жаттығу базасының жерін қайта аймақтандырып, түскен қаражатқа әр жазда бір әлемдік жұлдызды сатып алатын Галактикос командасын құра бастады: Зинедин Зидан, Роналдо, Луиш Фигу, Дэвид Бекхэм, Фабио Каннаваро. 2002 жылы Чемпиондар лигасы мен Құрлықаралық кубок, 2003 жылы Ла Лига жеңіп алынды, бірақ содан кейін үш маусым бойы ірі тұлға болмады. 2003 жылғы чемпиондықтан кейін Перес жеңімпаз бапкер дель Боскені жұмыстан шығарды, ондаған ойыншы, соның ішінде капитан Фернандо Йерро кетті, Клод Макелеле Челсиге ауысты. 2005 жылғы қарашада Сантьяго Бернабеуда Барселонадан 0:3 жеңілу, содан кейін Чемпиондар лигасынан төртінші маусым қатарынан ерте шығу 2006 жылғы 27 ақпанда Пересті қызметінен кетуге алып келді.

2006 жылғы 2 шілдеде президент болып Рамон Кальдерон сайланды, бас бапкер етіп Фабио Капелло, спорттық директор етіп Предраг Миятович тағайындалды. 2007 жылы Реал төрт жылдан кейін бірінші рет чемпион атанды, бірақ Капелло маусым соңында жұмыстан шығарылды. Шешуші ойында Мальорканы 3:1 ұтып, титул 17 маусымда қамтамасыз етілді. 2007/08 маусымда чемпиондық қайталанды, ал келесі маусым клуб тарихындағы ең сәтсіздердің біріне айналды: Чемпиондар лигасынан бестен бір финалда Ливерпульге жиынтық есеппен 0:5 жеңіліп шықты, Сантьяго Бернабеуда Барселонадан 2:6 ұтылды.

2009 жылғы 1 маусымда Флорентино Перес президенттікке қайта келді. Ол Галактикос саясатын жалғастырып, Миланнан Кақаны 56 миллион фунт стерлингке, кейін Манчестер Юнайтедтен Криштиану Роналдуны 80 миллион фунтқа (94 миллион еуро) — сол кездегі әлемдік рекордпен — сатып алды; 2009 жылғы жазда клуб 261 миллион еуродан асатын қаржы жұмсады. 2010 жылғы мамырда командаға Жозе Моуринью келді. 2010/11 маусымда Реал Испания Кубогының финалында Барселонаны ұтып, екінші Галактикос дәуіріндегі алғашқы тұлғасын алды; сол жылы 18 күн ішінде тарихта тұңғыш рет төрт Эль-Класико өтті. 2011/12 маусымда клуб тарихындағы 32-ші чемпиондығын жеңіп, бір маусымда 100 ұпай, 121 гол, +89 гол айырмасы, 32 жеңіс сияқты бірқатар рекорд орнатты. Криштиану Роналду Испания чемпионатының тарихындағы 100 голға ең жылдам жеткен ойыншы атанды (92 матчта 101 гол), бір жылда 60 гол соғып, клубтық жеке рекорд қойды және бір маусымда қарсыластың 19 командасының барлығына гол соққан тарихтағы алғашқы футболшы болды. 2012/13 маусымда Испания Суперкубогы жеңіліп алынды, бірақ Испания Кубогының финалында Атлетико Мадридке 1:2 ұтылғаннан кейін Перес Моуриньюмен өзара келісім бойынша қоштасатынын жариялады.

2013 жылғы 25 маусымда команданы Карло Анчелотти басқарды, оның көмекшілерінің бірі Зинедин Зидан болды. Сол жазда Тоттенхэмнен Гарет Бэйл шамамен 100 миллион еуроға ауысып, әлемдік трансфер рекордын жаңартты. Анчелоттидің бірінші маусымында Реал Барселонаны жеңіп Испания Кубогын алды (шешуші голды Бэйл соқты), ал Чемпиондар лигасында 12 жылдан кейін финалға шығып, қосымша уақытта Атлетико Мадридті 4:1 ұтып, оныншы Еуропа кубогын жеңді — бұл жетістік Ла Десима деп аталды. Бэйл, Бензема мен Криштиану құраған шабуыл үштігі BBC атанып, маусымды 97 голмен түйіндеді. 2014 жылғы тамызда Севильяны ұтып, клубтың 79-шы ресми тұлғасы — УЕФА Суперкубогы алынды. 2014/15 маусымда Реал 22 матчтық жеңіс сериясымен Испания рекордын орнатты, ал желтоқсанда финалда Сан-Лоренсоны 2:0 ұтып, тұңғыш рет Клубтық әлем чемпионатын жеңді. Роналду сол маусымда чемпионатта 48 гол соғып, төртінші Еуропаның алтын бәтеңкесін алды, барлық турнирде 61 гол соқты. Алты мүмкін тұлғадан екеуін алған Анчелотти 2015 жылғы 25 мамырда қызметінен босатылды.

2015 жылғы 3 маусымда бас бапкер болып Рафаэль Бенитес тағайындалды, бірақ 2016 жылғы 4 қаңтарда жұмыстан шығарылып, орнына тұңғыш рет бас бапкерлікке Зинедин Зидан көтерілді. Зидан тұсында команда Чемпиондар лигасын жеңді: 2016 жылғы 28 мамырда финалда Атлетико Мадридпен 1:1 ойнап, буллиттер сериясында 5:3 ұтып, он бірінші Еуропа кубогын алды — Ла Ундесима. 2016/17 маусымда УЕФА Суперкубогы, Клубтық әлем чемпионаты және бес жылдан кейінгі алғашқы чемпиондық (тарихтағы 33-ші, 93 ұпай) жеңіліп алынды; 2016 жылғы желтоқсанда клуб 35 матч бойы жеңіліссіз сериясымен өз рекордын, кейін 40 матчпен Испанияның ұлттық рекордын орнатты. 2017 жылғы 3 маусымда Реал финалда Ювентусты ұтып, Чемпиондар лигасы дәуірінде тұлғасын сәтті қорғаған алғашқы команда болды — Ла Дуодесима. 2017/18 маусымда УЕФА Суперкубогы, Испания Суперкубогы, Клубтық әлем чемпионаты (тұлғаны сақтаған алғашқы команда) және Ливерпульді 3:1 ұтып алынған Чемпиондар лигасы жеңіліп, команда турнирдің Чемпиондар лигасы дәуіріндегі үш мәрте қатарынан жеңімпазы атанды. Финалдан бес күн өткенде Зидан «клубқа өзгеріс керек» деп қызметінен кетті. Зидан мен Роналдудың кетуі екінші Галактикос дәуірінің соңы болды: ол клубқа төрт Чемпиондар лигасы, екі чемпиондық, екі Испания Кубогы, екі Испания Суперкубогы, үш УЕФА Суперкубогы және үш Клубтық әлем чемпионаты сыйлады.

2018 жылғы жазда Криштиану Роналду шамамен 117 миллион еуроға Ювентусқа сатылды — бұл клуб тарихындағы ең қымбат сатылым. Бас бапкер Хулен Лопетеги 2018 жылғы қазанда Эль-Класикода 1:5 жеңілгеннен кейін жұмыстан шығарылды, орнына Сантьяго Солари, ал 2019 жылғы 11 наурызда қайтадан Зидан келді. 2018 жылғы желтоқсанда Аль-Айнды 4:1 ұтып, Реал төрт тұлғамен Клубтық әлем чемпионатының жеке рекордшысы болды, бірақ 2019 жылғы наурызда Аяксқа жеңіліп, сегіз маусым қатарынан жартылай финалға шыққаннан кейін турнирден бестен бір финалда шығып қалды. 2019 жылғы жазда клуб Эден Азар, Лука Йович, Эдер Милитао, Ферлан Манди, Родриго, Рейнер және басқа ойыншыларға 350 миллион еуродан асатын қаржы жұмсады. 2020 жылғы 12 қаңтарда Испания Суперкубогының финалында Атлетико Мадридті буллиттерде ұтып, он бірінші тұлғасын алды, ал COVID-19 салдарынан үш ай үзілістен кейін қайта басталған чемпионатта он матчты қатарынан жеңіп, 34-ші чемпиондығына қол жеткізді. Сантьяго Бернабеу қайта жаңғыртылып жатқанда команда өз матчтарын уақытша Альфредо ди Стефано стадионында өткізді.

2021 жылғы 27 мамырда Зидан екінші рет кетті, командаға Карло Анчелотти қайтып келді. Ол 2021/22 маусымда чемпиондық пен Испания Суперкубогын жеңіп, Мадридте қолжетімді алты басты тұлғаның барлығын алған бапкерге айналды. Чемпиондар лигасында Реал Пари Сен-Жермен, тұлғаны қорғаушы Челси және Манчестер Ситиді драмалық түрде ұтып финалға шықты, онда Винисиус Жуниордың жалғыз голымен Ливерпульді жеңіп, 14-ші Еуропа кубогын, тоғыз жылдағы бесінші тұлғасын алды; сонымен бірге клуб тарихындағы төртінші еуропалық дубльді жасады.

2022/23 маусымда Реал УЕФА Суперкубогы, Клубтық әлем чемпионаты және Испания Кубогын жеңді, бірақ чемпионат пен Испания Суперкубогын Барселонаға, Чемпиондар лигасын Манчестер Ситиге (жиынтық есеппен 1:5) жіберді. 2023 жылы клубқа Джуд Беллингем келіп, бұрын Зиданда болған 5-ші нөмірлі жейдені киді; Винисиус Жуниор Рауль мен Криштиану Роналду киген 7-ші нөмірге, Родриго Бэйлдің 11-ші нөміріне ауысты; Карим Бензема клубтан кетті, Тони Кроос маусымнан кейін мансабын аяқтайтынын жариялады. 2023/24 маусым тағы да табысты болды: Испания Суперкубогының финалында Барселона 4:1 ұтылды, чемпионат 95 ұпаймен алынды — бұл клубтың Ла Лига тарихындағы 2011/12 маусымдағы 100 ұпайдан кейінгі екінші үздік көрсеткіші. Чемпиондар лигасында РБ Лейпциг, буллиттерде тұлға иесі Манчестер Сити, жартылай финалда Бавария (Бернабеуда Жозелудың соңғы минуттардағы екі голымен) еңсерілді, ал финалда Боруссия Дортмунд 2:0 ұтылды: Дани Карвахаль матч үздігі атанып, Тони Кроостың бұрыштамасынан кейін бас ойынымен гол соқты, Винисиус Жуниор Чемпиондар лигасы финалында тағы да дәл соқты. Реал 15-ші Чемпиондар лигасын бір де бір матч жеңілмей алды.

2023/24 маусым аяқталған соң клуб Килиан Мбаппенің Пари Сен-Жерменнен еркін агент ретінде келетінін жариялады. 2024 жылғы 18 желтоқсанда Реал Пачуканы 3:0 ұтып, тұңғыш ФИФА Құрлықаралық кубогын алды. 2024/25 маусымда команда үш ішкі турнирдің барлығында Барселонадан кейінгі екінші орында қалды: Испания Суперкубогының финалында 2:5, Испания Кубогының финалында қосымша уақытта 2:3 жеңілді, ал Чемпиондар лигасында ширек финалда Арсеналдан жиынтық есеппен 1:5 ұтылды. Осыдан кейін Анчелоттидің маусым соңында кететіні хабарланды: екі кезеңде ол 15 тұлға жеңіп, клуб тарихындағы ең табысты бапкер болды. 2025 жылғы 25 мамырда үш жылдық келісімшартпен бас бапкер болып бұрынғы ойыншы Хаби Алонсо тағайындалды, бірақ 2026 жылғы 12 қаңтарда Испания Суперкубогының финалында Барселонадан 2:3 жеңілгеннен кейін екі жақ келісіммен қоштасты. 2026 жылғы 13 қаңтарда бас бапкер болып бұрынғы ойыншы және Кастилья бапкері Альваро Арбелоа тағайындалды.

Клубтың алғашқы эмблемасы ақ жейдеде көгілдір түспен «MCF» — Madrid Club de Fútbol — деген үш әріптің өрнектеле тоғысуынан құралған. 1908 жылы әріптер жеңілдетіліп, дөңгелек ішіне алынды. 1920 жылы Альфонсо XIII клубқа корольдік қамқорлық берген соң эмблемаға тәж қосылды, ал 1931 жылы монархия құлағанда корольдік нышандар алынып, тәждің орнына Кастилия аймағының қара қызыл жолағы қойылды. 1941 жылы корольдік тәж қайта қалпына келтіріліп, жолақ сақталды, эмблема түрлі-түсті болды. Соңғы өзгеріс 2001 жылы жасалды: жолақтың түсі көгілдір реңге ауыстырылды.

Реал Мадрид тарих бойында үй жиынтығы үшін ақ жейдені сақтап келеді, лақап аттары да осыдан: Лос Бланкос (Ақтар), Лос Меренгес, Лос Викингос, Ла Каса Бланка, Рейес де Еуропа (Еуропа корольдері), жанкүйерлері — мадридисталар. 1926 жылы Хуан Падростың бастамасымен команда ағылшындық Коринтианға ұқсап қара шалбар киді, бірақ Барселонадан Испания Кубогында ұтылған соң президент Парахес «сәтсіздік әкелді» деп толықтай ақ жиынтыққа қайтты. 1940-жылдардың басында жейдеге түйме мен сол жақ төсіне клуб эмблемасы қосылды. 1947 жылғы 23 қарашада Метрополитано стадионында Атлетико Мадридпен ойында Реал нөмірленген жейде киген Испаниядағы алғашқы команда болды. Дәстүрлі қонақ түстері — толықтай көк немесе күлгін. Ағылшындық Лидс Юнайтед 1960-жылдары сол дәуірдегі үстем Реалға ұқсап көк жейдесін ақ жейдеге тұрақты ауыстырды. Клуб формасын 1998 жылдан Adidas дайындайды; жейдедегі бірінші демеуші Zanussi 1982 жылдан бастап болды, кейін Parmalat, Otaysa, Teka, Siemens, bwin.com, 2013 жылдан Fly Emirates келді.

Бірнеше алаңды ауыстырған команда 1912 жылы 11 жыл бойы үй ареналары болған Кампо де О'Доннеллге көшті, содан кейін бір жыл 8 000 орындық Кампо де Сьюдад Линеалда ойнады. 1923 жылғы 17 мамырда Ньюкасл Юнайтедпен матчпен 22 500 орындық Чамартин стадионы ашылды, онда клуб өзінің тұңғыш чемпиондығын атап өтті. 1943 жылы сайланған Сантьяго Бернабеу Чамартинді клубтың мақсаттары үшін тым кішкентай санап, жаңа стадион салуды бастады; ол 1947 жылғы 14 желтоқсанда ашылды, алғашқыда Нуэво Чамартин деп аталды, 1955 жылы Бернабеудың құрметіне қайта аталды. Ареналағы бірінші матчта Реал португалдық Беленсешті 3:1 ұтты, тұңғыш голды Сабино Баринага соқты. Сыйымдылық жиі өзгеріп, 1953 жылғы кеңейтуден кейін 120 000-ға дейін жетті, кейін жаңғырту мен УЕФА талаптарына сай тұрып көретін секторларды жою (1998/99) салдарынан азайды. Бернабеу 1964 жылғы Еуропа чемпионатының, 1982 жылғы әлем чемпионатының, 1957, 1969, 1980 және 2010 жылдардағы Еуропа кубогы мен Чемпиондар лигасының финалдарын қабылдады, ал 2007 жылғы 14 қарашада УЕФА оған элиталық стадион мәртебесін берді. Стадионның Мадрид метросының 10-жолында аттас станциясы бар. Соңғы қайта жаңғырту сыйымдылықты шамамен 85 000-ға дейін өсіріп, жиналатын шатыр, жиналатын шым жамылғы мен 360 градустық экран қосуды көзделді; жұмыстар 2019 жылы басталды, ашылу COVID-19 пандемиясы мен жабдықтау тізбегіндегі кедергілерге байланысты 2023 жылға ауыстырылды. 2006 жылғы 9 мамырда Реал Мадрид Ситиде 5 000 орындық Альфредо ди Стефано стадионы ашылды: ашылу матчында Реал Реймсті 6:1 ұтты — бұл 1956 жылғы Еуропа кубогы финалының қайталануы болды.

Реал Мадрид — әлемдегі ең табысты футбол клубтарының бірі және Еуропада ең көп тұлға жеңгені. Испанияның ішкі жарыстарында клуб 71 тұлға жеңді: рекордтық 36 Ла Лига чемпиондығы, 20 Испания Кубогы, 13 Испания Суперкубогы, бір Ева Дуарте кубогы және бір Лига Кубогы. Халықаралық деңгейде 35 тұлға жеңілген: рекордтық 15 Еуропа кубогы мен УЕФА Чемпиондар лигасы, рекордтық алты УЕФА Суперкубогы, екі УЕФА Кубогы, екі Латын кубогы, бір Ибероамерикалық кубок және тоғыз әлемдік тұлға. Клуб УЕФА-ның бүкіл тарихтық клубтық рейтингінде бірінші орында. 2004 жылы Реал Мадрид ФИФА-ның Centennial Order of Merit сыйлығын алып, XX ғасырдың үздік футбол клубы деп танылды. Ол Еуропа кубогы мен Чемпиондар лигасына қатысу саны бойынша алдыңғы қатарда (55) және турнирде ең көп жеңіс, тең ойын мен гол рекордтарын иеленеді, сондай-ақ үш рет қатарынан жеңуді екі мәрте (1956–1958 және 2016–2018) қайталаған жалғыз клуб. 2024 жылы 15-ші Чемпиондар лигасы жеңіліп алынды — бұл он бір маусымдағы алтыншы тұлға, ол Гиннестің рекордтар кітабына енді. Реал Мадрид — Еуропаның бес үздік чемпионатындағы барлық турнирлерде 100 тұлғаға жеткен алғашқы клуб.

Клуб рекордтары да ауқымды. Ең көп матч өткізген ойыншы — Рауль: 1994–2010 жылдары 741 ойын; екінші — Икер Касильяс (725, қақпашылар арасында рекорд), үшінші — Мануэль Санчис (710). Барлық уақыттағы үздік голшы — Криштиану Роналду (2009–2018): 438 матчта 450 гол, оның ішінде Ла Лигада 311 гол және бір маусымда чемпионаттағы 48 гол рекорды; клубта ойнап жүріп ұлттық құрамаға ең көп гол соққан ойыншы да ол (63). Реал үшін 200-ден асатын гол соққан алты футболшы бар: Альфредо ди Стефано, Сантильяна, Ференц Пушкаш, Уго Санчес, Карим Бензема және бұрынғы рекордшы Рауль. Ди Стефаноның 58 матчтағы 49 голы онжылдықтар бойы Еуропа кубогының үздік көрсеткіші болды, оны 2005 жылы Рауль асып түсті, қазір рекорд Роналдуда: Мадрид үшін 105, жалпы 140 гол. Клуб тарихындағы ең жылдам гол (13 секунд) — чилилік Иван Саморано, 1994 жылғы 3 қыркүйекте Севильяға қарсы. Сергио Рамос клубта ойнап жүріп ұлттық құрамада ең көп ойын өткізді (176). Ресми түрде үй матчындағы ең көп көрермен — 129 690 адам, 1956 жылы Еуропа кубогында Миланға қарсы ойында. Реал Испанияда ең көп чемпиондық (36) және қатарынан ең көп маусым жеңу (бес: 1960–1965 және 1985–1990) рекордтарын иеленеді, сондай-ақ Ла Лигада үй алаңында ең ұзақ жеңіліссіз серияны (1957 жылғы 17 ақпаннан 1965 жылғы 7 мартқа дейін 121 матч) сақтайды. Чемпиондар лигасында ең көп жартылай финал (33) да клуб есебінде. 2014/15 маусымдағы 22 матчтық жеңіс сериясы — Испания рекорды, ал 2017 жылғы қыркүйекте команда Пеле ойнаған бразилиялық Сантостың қатарынан 73 матчта гол соғу рекордын қайталады.

Клуб трансфер тарихында да рекорд орнатты: 2009 жылғы маусымда Криштиану Роналду 94 миллион еуроға (80 миллион фунт) сатып алынып, әлемдік рекорд жаңартылды; оған дейінгі рекорд 2001 жылы Ювентустан келген Зинедин Зиданның 77,5 миллион еуролық трансфері болды, ал бірнеше күн бұрын Миланнан Кақа 67 миллион еуроға алынған еді. 2013 жылы Гарет Бэйлдің трансфері 100 759 418 еуро болып, әлемдік рекорд ретінде расталды; 2019 жылы Челсиден Эден Азар шамамен 115 миллион еуроға келді. Клубтың ең қымбат сатылымы — 2018 жылғы 10 шілдеде Криштиану Роналдуның 117 миллион еуроға Ювентусқа ауысуы.

Реал Мадрид — Барселона, Атлетик Бильбаомен қатар Ла Лиганы негіздеушілердің қатарынан жоғарғы дивизионнан ешқашан төмен түспеген үш клубтың бірі. Клубтың басты дәстүрлі бақталастықтары — Барселонамен Эль-Класико және Атлетико Мадридпен Эль-Дерби Мадриленьо. Эль-Класико Испаниядағы екі аймақ — Кастилия мен Каталония — және екі қаланың қарама-қарсылығын білдіреді; 2025 жылғы маусым жағдайымен Мадридтің 105 жеңісі, Барселонаның 104 жеңісі және 52 тең ойын тіркелген. Бақталастық 1950-жылдары Альфредо ди Стефаноның ауысуы төңірегіндегі тартыстан кейін күшейді: ФИФА делдалы Армандо Муньос Калероның шешімі бойынша ойыншы маусымдарды екі клуб арасында бөліп ойнауы тиіс болған, бірақ ақыры Барселона өз үлесін Мадридке сатып, ди Стефано Реалға төрт жылдық келісімшартқа қол қойды. Ол Барселонаға қарсы алғашқы ойынында екі рет дәл соғып, кейінгі жетістіктердің негізіне айналды. Франко тұсында (1939–1975) Реал 14 чемпиондық, алты Хенералисимо кубогы, бір Ева Дуарте кубогы, алты Еуропа кубогы, екі Латын кубогы және бір Құрлықаралық кубок жеңді. Тарихшылардың көпшілігі Франконың сүйікті командасы болмағанын айтады, бірақ Еуропа кубоктарынан кейін ол Реал Мадридтің режимнің халықаралық бейнесі үшін маңызын түсінген; сыртқы істер министрі Фернандо Мария Кастиелья клуб туралы «бұл бізде болған ең жақсы елшілік» деген. 2002 жылы клубтардың еуропалық кездесуін испан баспасөзі «Ғасыр матчы» деп атады, Мадридтің жеңісін әлемде 500 миллионнан асатын адам көрді.

Атлетико Мадридпен дерби 1906 жылғы 2 желтоқсанда аймақтық чемпионатта басталды — Реал 2:1 ұтты, ал чемпионаттағы алғашқы кездесу 1929 жылғы 21 ақпанда Чамартинде өтіп, тағы 2:1 есебімен бітті. 1959 жылы Еуропа кубогының жартылай финалындағы тартыс дербиге халықаралық назар әкелді: қосымша ойында Реал 2:1 ұтты, бірақ Атлетико бұрынғы реал бапкері Хосе Вильялонга басшылығымен 1960 және 1961 жылдары Хенералисимо кубогының екі финалында қалалық қарсыласын ұтып өш алды. 1961–1989 жылдары Реал Ла Лигада үстемдік еткенде Атлетико 1966, 1970, 1973 және 1977 жылдары чемпион болып лайықты бақталас болды, ал 1965 жылы сегіз жылда бірінші рет Бернабеуда Реалды жеңген команда атанды. 2013/14 маусымда екі клуб Чемпиондар лигасының финалына шықты — бір қаладан шыққан екі клубтың тарихтағы алғашқы финалы; Реал қосымша уақытта 4:1 ұтты. 2016 жылғы 28 мамырда Сан-Сирода өткен финалда Реал буллиттер сериясында жеңді. Атлетик Бильбаомен кездесу Эль-Вьехо Класико атанады: екі клуб XX ғасырдың бірінші жартысында үстем болып, Испания Кубогының тоғыз финалында, соның ішінде 1903 жылғы тұңғыш финалда ойнады; 2011 жылғы 10 желтоқсанға дейін бұл матч Испания футболы тарихында ең көп өткізілген кездесу болды.

Еуропалық сахнада клубтың басты бақталастары — Бавария мен Ювентус. Реал мен Бавария финалда ешқашан кездеспесе де, Еуропа кубогы мен Чемпиондар лигасы тарихында ең жиі өткізілген жұп болып қалады: 26 матчта Мадридтің 12, Баварияның 11 жеңісі және үш тең ойын; Реал жанкүйерлері мюнхендіктерді «Bestia negra» («Қара айуан») деп атайды. Ювентусқа қарсы 21 матчта Реалдың 10, Ювентустың тоғыз жеңісі және екі тең ойын тіркелген. 1998 жылы Амстердамдағы Чемпиондар лигасының финалында Реал 1:0 ұтты, 2017 жылы Кардиффтегі финалда Роналдудың екі голымен 4:1 жеңді, ал 2017/18 маусымның ширек финалында 4:3 жиынтық есеппен өтті — Роналду екі матчта үш гол соғып, оның бірі шешуші пенальти болды.

Үй матчтарында орындардың басым бөлігін маусымдық абонемент иелері алады, олардың саны 65 000-мен шектелген; абонемент алу үшін алдымен клуб мүшесі — сосио болу керек. Клубта Испанияда және әлемде 1 800-ден асатын ресми жанкүйерлер бірлестігі — пенья бар. Реал Мадрид Испания футболында барлық уақыттағы орташа келу көрсеткіші бойынша екінші орында, Бернабеуға тұрақты түрде 74 000-нан асатын жанкүйер жиналады, ал 2017 жылғы сәуірде клуб Facebook-те 100 миллион жанкүйерге жеткен алғашқы спорт командасы және бренд болды. Клубтың ең белсенді жанкүйерлер тобы — Ultras Sur; олардың оңшыл саяси көзқарастарымен белгілі екені, бірқатар жағдайда қарсылас ойыншыларға нәсілдік қорлау жасап УЕФА тексеруіне іліккені айтылады. Флорентино Перес ультраларға Бернабеуға кіруге тыйым салып, орындарын жалпы көрермендерге берді; бұл шешім даулы болды, ультралар стадион сыртында наразылық акциялары өткізіп, қайта рұқсат етуді талап етті.

Клуб бұқаралық мәдениетте де көрініс тапты: ол Goal! кинотрилогиясының екінші бөлімі — Goal! 2: Living the Dream... (2007) фильмінің басты клубы болды, түсірілімге көптеген нақты ойыншылар қатысты. 2005 жылы клубтың өзі шығарған және Борха Мансо түсірген Real, The Movie фильмі әлем жанкүйерлерінің клубқа деген құштарлығы туралы бес шағын әңгімеден тұрады. Фил Боллдың 2002 жылы жарық көрген «White Storm: 100 years of Real Madrid» кітабы Реал Мадрид тарихы туралы ағылшын тіліндегі тұңғыш еңбек болды. 2011 жылдың соңында клуб Legends атты цифрлық музыкалық альбом шығарды. Клубтың Real Madrid TV телеарнасы испан және ағылшын тілдерінде жұмыс істейді, ал мүшелер мен Madridistas Fan Club карта иелері үшін тоқсан сайын Hala Madrid журналы шығады; «Hala Madrid» сөзі клубтың ресми әнұранының да атауы.

Қаржылық тұрғыда Реал Мадрид Барселона, Атлетик Бильбао және Осасуна сияқты тіркелген қоғамдық бірлестік болып ұйымдастырылған: клубты өзінің жанкүйерлері иеленеді, олар президентті сайлайды, президент өз қаражатын салуға құқылы емес, ал клуб тек тапқанын жұмсай алады. Клуб акцияларын сатып алу мүмкін емес, тек мүшелік алынады; сосио деп аталатын мүшелер клубтың ең жоғарғы басқару органы — делегаттар жиналысын құрайды. 2001 жылы жаттығу базасының жерін сатып, клуб 270 миллион еуро қарызынан құтылды және Зидан, Фигу, Роналдо, Бекхэм сияқты ойыншыларды алуға жол ашты, қаланың сыртында заманауи жаттығу кешені салынды. 2013 жылы Forbes Реал Мадридті әлемдегі ең қымбат спорт командасы деп бағалады (3,3 миллиард доллар), 2022 жылы клубты 5,1 миллиард долларға баламен әлемдегі ең қымбат футбол клубы атады, ал 2024 жылы клубтың құны 6,6 миллиард доллар деп бағаланды. Deloitte Football Money League 2025 деректері бойынша Реал Мадрид 2023/24 маусымда табысы 1 миллиард еуродан асқан алғашқы футбол клубы болды.