Лечче тарихы

1923–24 маусымда клуб таратылып, 1927 жылғы 16 қыркүйекте «Унионе Спортива Лечче» деген атпен қайта құрылды; жаңа атаудағы алғашқы президенті Луиджи Лопес и Рохо болды. Оңтүстік Италияның жергілікті лигасынан Серия В-ға жолдама үшін Таранто Спортпен өткен ойында қосымша уақытта 3:2 жеңіске жетіп, команда 1929–30 маусымда екінші дивизионға шықты. Лигадағы алғашқы кездесуінде 1929 жылғы 6 қазанда Новараны 2:1 еңсеріп, маусымды 13-орында аяқтады. Алайда 1931–32 маусымның соңында клуб тарихында екінші рет жұмысын тоқтатты.

Төрт жылдан кейін Лечче Серия С-ге оралып, 11-орын алды, бірақ келесі маусымда төрт күннен соң лигадан шығып кетті, ал 1938–39 маусымда үшінші орынды иеленгенімен, федерация ережелерін бұзғаны анықталып, 12-орынға түсірілді. 1943–44 маусымда команда бірінші орынға шықты, алайда Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты ойындар тоқтады. Жарыстар қайта басталған соң клуб 1945–46 маусымда Серия С чемпионы атанып, Серия В-ға көтерілді. Онда екі сәтті маусым өткізді (төртінші және үшінші орындар), Сильвестри бір маусымда 20 гол соқты, бірақ кейін команда төмендеді. Серия С-дегі алты маусымда шабуылшы Ансельмо Бисленги 83 гол соғып, жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды, ал кейін клуб Серия IV-ке дейін құлдырап, онда үш жыл ойнады.

1959 жылдан 1975 жылға дейін Лечче Серия С-де 17 маусым өткізді. Осы кезеңде бірнеше рет жолдамадан тыс қалып, 1971–72, 1972–73 және 1973–74 маусымдарында қатарынан үш рет екінші орын алды, ал 1975–76 маусымда жоғарылауға қол жеткізді. Сол жылы клуб Серия С Италия кубогын жеңіп алды, ал 1976 жылы Англо-итальяндық кубокта Скарбороны 4:0 ұтты; 1976–77 жылғы Англо-итальяндық жартылай кәсіпқойлар кубогы да клуб олжасына айналды.

1980 жылы итальян футболын дүр сілкіндірген дау Леччеге де қатысты болды, бірақ президент Франко Юрлано кінәсіз екенін дәлелдеді, іс тек Клаудио Мерлоның дисквалификациясымен шектелді. 1983 жылы клубты ауыр қаза жайлады: ойыншылар Микеле Ло Руссо мен Чиро Пеццелла автоапаттан көз жұмды. Ло Руссо 415 ойынымен клубтың ойын саны бойынша рекордшысы болып қала береді.

Эудженио Фашеттидің басшылығымен Лечче 1985 жылы тұңғыш рет Серия А-ға шықты. Дебют маусымында соңғы орында қалып төмендегенімен, соңғының алдындағы турда қонақта Романы 3:2 жеңіп, оның чемпиондық үмітін үзді. Келесі маусымда жолдама матчында Чезенаға 1:2 есебімен ұтылған команда 1988 жылы элитаға қайта оралды. Карло Маццоне тұсында 1989 жылы Лечче 9-орын алды — бұл клубтың Серия А-дағы ең үздік нәтижесі; сол құрамның жұлдыздары шабуылшы Педро Паскулли мен жартылай қорғаушылар Антонио Конте және Паоло Бенедетти болды. Үш маусымнан соң клуб төмендеп, екі жылдан кейін қайта көтерілді. 1993–94 маусымда Лечче небәрі 11 ұпаймен соңғы орында қалды — бұл Серия А тарихындағы ең төмен көрсеткіш, ал келесі жылы тағы бір төмендеу болды.

Джампьеро Вентурамен бірге клуб Серия С-ден Серия А-ға дейін қатарынан екі рет жоғарылады, кейін бапкер Кальяриге кетті. Элитада шабуылшы Франческо Пальмьеридің күш-жігеріне қарамастан күрес қиын болды, дегенмен 1997 жылғы 19 қазанда қонақта Миланды жеңу есте қалды. 1998 жылдың жазында спорттық директор қызметіне кейінгі жылдары жас таланттарды тауып, атағы шыққан Панталео Корвино тағайындалды. Команда 1999 жылы Серия А-ға оралып, онда тағы үш маусым өткізді, ал 2003 жылы жоғары дивизионға қайта шықты.

2002 жылдан команданы басқарған Делио Росси тұсында Лечче 2004 жылы маусымның нашар бірінші жартысына қарамастан 10-орынға дейін көтерілді; сол жылы Туринде Ювентусты 4:3 жеңді (клубтың «Делле Альпидегі» тұңғыш жеңісі), содан соң «Виа дель Мареде» Интерді 2:1 еңсерді. 2004–05 маусымда Зденек Земан шабуылға бейім ойын құрып, команда қайтадан 10-орын алды; Лечче 66 голмен лиганың екінші шабуылы болды (Ювентуста 67) және 73 гол өткізіп, ең нашар қорғанысты көрсетті — Серия А тарихында ең нашар қорғанысы бар команданың сақталып қалуы алғаш рет орын алды. Сол маусымда Валери Божинов пен Мирко Вучинич көзге түсті. 2005–06 маусымда клуб бапкерін екі рет ауыстырды, бірақ бұл көмектеспей, Лечче 19-орында қалып төмендеді. 2006 жылдың маусымында клуб басшылығына Джованни Семераро қайта оралып, Земан екінші рет шақырылды.

Серия В-дағы 2006–07 маусымда Земан жұмыстан босатылып, орнына Джузеппе Пападопуло келді; 2007 жылғы 10 наурызда Лечче Фрозиноне қарсыласын «Виа дель Мареде» 5:0 ұтты, ал маусымның екінші жартысында 36 ұпай жинап, 9-орынмен мәреге жетті. 2007 күнтізбелік жылда клуб Серия В-да басқалардың бәрінен көп ұпай жинады. 2007–08 маусымда 83 ұпай жинап, турнирдің үздік қорғанысын құрғанына қарамастан, джаллороссі плей-оффқа мәжбүр болды: жартылай финалда Пизаны екі ойында да (қонақта 1:0, үйде 2:1), финалда АльбиноЛеффені (қонақта 1:0, үйде 1:1) еңсеріп, Серия А-ға шықты.

2008–09 маусымда Марио Беретта мен оның орнына келген Луиджи Де Канио құламадан құтқара алмады. Келесі жылы Лечче 2009 жылдың қарашасында бірінші орынға шығып, оны маусым соңына дейін қолдан бермеді: 75 ұпаймен Серия В чемпионы атанып, «Ali della Vittoria» кубогын жеңіп алды және соңғы 25 жылдағы сегізінші рет элитаға көтерілді. 2010–11 маусымда команда 2011 жылғы 15 мамырда қонақта басты қарсыласы Бариді 2:0 жеңіп, бір турды қалдырып, Серия А-да қалды (кейін сол матч келісімді ойын тұрғысынан тергеу нысанына айналды). 2011–12 маусым сәтсіз басталып, 13 ойындағы 9 жеңілістен кейін желтоқсанда бас бапкер Эусебио Ди Франческо қызметінен кетті, оның орнына Серсе Косми келді; команда соңғы бес ойынның төртеуінде ұтылып, Серия В-ға түсті.

2012 жылдың тамызында «Скоммессополи» бәс дауына қатысы үшін Лечче үшінші дивизионға түсірілді, ал клубтың бұрынғы президенті Семераро бес жылға футболдан шеттетілді. Үшінші дивизиондағы алғашқы маусымда команда Трапаниден кейінгі екінші орынды иеленіп, плей-офф финалында Карпиден ұтылды; келесі маусым да осылай аяқталды — Палермоның бұрынғы жұлдызы, клубтың жанкүйері Фабрицио Микколи сияқты белгілі футболшылар келгеніне қарамастан, финалда Фрозиноне жеңіп кетті. 2014–15 маусымда Лечче алтыншы орын алып, плей-оффқа ілікпеді. Тезоро отбасы кеткен соң клубты Саверио Стикки Дамиани бастаған кәсіпкерлер консорциумы иеленді. 2015–16 маусымда үшінші орын алған команда плей-офф жартылай финалында Фоджаға екі ойында да ұтылды, ал келесі маусымда екінші орын алып, 1/4 финалда Алессандрияға пенальти сериясында жеңілді.

2017 жылдың қыркүйегінде бас бапкер болып тағайындалған Фабио Ливерани командамен Серия С-ден Серия А-ға дейін қатарынан екі рет тікелей жолдама алып, Саленто клубын жеті жылдан соң элитаға қайтарды. 2019–20 маусымда Лечче Дженоамен сақталу үшін күресіп, соңғы турда үйде Пармадан ұтылып төмендеді. 2020–21 маусымда төртінші орын алғанымен, плей-офф жартылай финалында Венецияға жеңіліп, жоғарылаудан қалды, ал Марко Барони тұсында 2021–22 жылы Серия В чемпионы атанып, оныншы рет жоғары дивизионға көтерілді және Nexus кубогын иеленді. Шабуылшы Массимо Кода қатарынан екі маусымда (2020–21 және 2021–22) Серия В-ның үздік бомбардирі болды. Келесі Серия А маусымында клуб бір турды қалдырып сақталып қалды, ал 2022–23 маусым соңында Барони командадан кетті.

Лечче қала гербінің түстері — қызыл-сары жолақты формамен ойнайды. Ойыншылары мен жанкүйерлері салентини, джаллороссі немесе лупі (қасқырлар) деп аталады. Клубтың ресми әнұранын — «Джаллороссі пер семпре» — Джой Риелли жазған. Клубтың рәмізі Апулияға тән емен ағашының астындағы қаншық қасқыр, ол Лечче қаласының да нышаны. «Виа дель Маре» стадионы 1966 жылы ашылған, алаң өлшемі — 105 х 70 метр.

Леччеде басты қарсылас — Апулияның екінші табысты командасы Бари, олардың кездесуі Пулья дербиі деп аталады. Алғашқы дерби 1929 жылғы 8 желтоқсанда Леччеде Серия В аясында өтіп, үй иелері 1:0 жеңген. Серия А-дағы тұңғыш дерби 1985 жылғы 27 қазанда Бариде өтіп, онда үй иелері басым түсті, ал соңғысы 2011 жылғы 15 мамырда сол қалада Лечченің 2:0 жеңісімен аяқталды. Клуб үшін дербидегі маңызды жеңістердің бірі — 2007 жылғы 22 желтоқсанда Бариде Серия В-да тіркелген 4:0 есебі. Сонымен бірге Лечче жанкүйерлері Палермо жанкүйерлерімен достық қарым-қатынаста.

Лечченің тарихында Серия А-да 19, Серия В-да 29 маусым бар, ол Серия А-ның мәңгілік кестесінде 25-орын алады және Италия футболының алғашқы екі дивизионындағы ойындар саны бойынша Апулияның екінші клубы саналады. Клубта Хуан Барбас, Антонио Конте, Грациано Пелле, Хавьер Чеваντон (клуб тарихының үздік бомбардирі), Хуан Куадрадо, Гильермо Джакомацци, Фабрицио Микколи, Луис Муриэль, Массимо Оддо, Димитриос Пападопулос, Педро Паблу Паскулли, Ненад Томович, Мирко Вучинич, Георге Попеску, Валери Божинов, Самюэль Умтити, Франко Каузио, Кристиан Маджо, Франческо Мориеро, Пьетро Паоло Вирдис, Джузеппе Джаннини сияқты белгілі футболшылар ойнады; Конте мен Пелле клубтың жасөспірімдер мектебінің түлектері. Жастар командасы Италияның Примавера чемпионатын үш рет (2002–03, 2003–04, 2022–23), Примавера кубогын екі рет (2001–02, 2004–05) және Примавера Суперкубогын екі рет (2004, 2005) жеңіп алған.

Лечче бірқатар итальяндық фильмдер мен телехикаяларда, соның ішінде «I Cesaroni» сериалында аталады, сондай-ақ көптеген әндерде кездеседі. «Captain Tsubasa 5: Hasha no Shōgō Campione» ойынында басты кейіпкер Цубаса Озора осы клубта ойнайды.