Спортинг (Лиссабон) тарихы

Клубтың тарихы 1902 жылдың маусымында Франсиско да Понте е Орта Гаваззо мен оның інісі Жозе Мария бастаған бір топ жас Sport Club de Belas клубын құрудан басталды; ол бар болғаны бір кездесу өткізіп, сол жылдың жазының соңында таратылды. Екі жылдан соң Гаваззо ағайындыларға Жозе Алвалаже (Жозе Холтреман Рокетт) мен Жозе Стромп қосылып, Campo Grande Football Club құрылды. Матчтар Жозе Алвалаженің атасы — Алвалаже виконты Алфредо Холтреманның жерінде өтті. Екі жыл бойы клубта футбол, теннис және семсерлесу дамыды.

1906 жылғы 12 сәуірде пикник кезінде клубтың мақсаты жөнінде дау туды: бір топ мүше клуб тек кештер мен пикник ұйымдастырумен айналысуы керек десе, екіншісі спортқа басымдық беруді талап етті. Көп ұзамай Жозе Гаваззо, Жозе Алвалаже және тағы 17 мүше клубтан шығып, 8 мамырда жаңа клуб құрды, ал 26 мамырда оған Campo Grande Sporting Clube деген ат берілді. Клубты қаржыландырып, жер берген Алвалаже виконты Спортингтің алғашқы президенті болды. Жозе Алвалаже негізін қалаушылардың бірі әрі бірінші мүшесі ретінде: Біз бұл клубтың Еуропадағы ең ұлы клубтардай ұлы болғанын қалаймыз, деген еді. 1906 жылғы 1 шілдеде Антонио Феликс да Кошта Жуниордың ұсынысымен клуб Sporting Clube de Portugal деп аталды, 1920 жылдан бері сол күн құрылған күні болып саналады.

1907 жыл клуб үшін бірқатар бастаудың жылы болды: 3 ақпанда Спортинг тарихындағы алғашқы кездесуін өткізіп, үшінші дивизион клубы Крус-Неградан 1:5 есебімен жеңілді, 4 шілдеде Sítio das Mouras деген алғашқы алаңын ашты, ал 1 желтоқсанда жерлес қарсыласы Бенфикамен тұңғыш дерби ойнады. Sítio das Mouras өз уақытындағы Португалиядағы ең заманауи нысан саналды: онда душ, жеке шкафтары бар киініп-шешіну бөлмелері, екі теннис корты, жеңіл атлетика жолы және футбол алаңы болды. 1909 жылдың өзінде клубта футбол, жеңіл атлетика, гимнастика, арқан тарту, теннис, крикет және шөптегі хоккей дамыды. 1922 жылғы 31 наурызда клубтың бүгінге дейін шығып келе жатқан ресми басылымы Jornal do Sporting-тің негізі қаланды.

Примейра-лигадағы алғашқы кездесуін Спортинг 1935 жылғы 20 қаңтарда өткізіп, Коимбра Академикасын 6:0 есебімен ұтты. 1936 жылы клуб тарихындағы ең ауыр жеңіліске ұшырап, Портуға 1:10 есебімен ұтылды, бірақ бір жылдан кейін сол қарсыласын 9:1 есебімен жеңді. 1941 жылы венгр маманы Йожеф Сабоның жетекшілігімен Спортинг тұңғыш чемпиондық атағын алды.

Команданың алтын дәуірі 1940–1950 жылдарға келді. Оны Бес скрипка (The Five Violins) деп аталған Фернанду Пейротеу, Жозе Травассуш, Албану Перейра, Жезуш Коррейа және Мануэл Васкеш тобы бастады. Солардың көмегімен Спортинг 1947–1954 жылдар аралығында сегіз маусымда жеті рет чемпион атанды, оның ішінде 1950/51 маусымынан бастап қатарынан төрт чемпиондық болды. Скрипкалардың ең танымалы Фернанду Пейротеу Португалияның бүкіл тарихындағы ең мықты ойыншыларының бірі саналады.

1955 жылғы 4 қыркүйекте Спортинг пен югославиялық Партизан УЕФА Чемпиондар кубогы тарихындағы алғашқы кездесуді өткізіп, тарихта қалды: ойын 3:3 есебімен аяқталды, ал турнирдің тұңғыш добын 14-минутта спортингтік Жоао Мартинш соқты. 1956 жылғы 10 маусымда клуб жаңа аренасы — Жозе Алвалаже стадионын ашты, ол 2003 жылға дейін командының үйі болды.

1963/64 маусымда Спортинг Кубок иегерлері кубогын жеңіп алды — финалда венгриялық МТК Будапешті еңсерді. Бұл португалдық клубтың осы турнирдегі жалғыз жеңісі. Жолда команда Аталантаны, содан соң кипрлік АПОЭЛ-ды 16:1 есебімен ұтты — бұл еуропалық клубтық жарыстардың бір матчындағы ең ірі жеңіс рекорды әлі күнге дейін сақталып тұр. Келесі кезеңде Спортинг Олд Траффордта Манчестер Юнайтедке 1:4 есебімен ұтылса, үй алаңында 5:0 есебімен тосын жеңіске жетті. Жартылай финалда Лион ысырылып, ал қос матчтан тұратын финалда МТК Будапешт еңсерілді; шешуші добын Жоао Мораиш тікелей бұрыштамадан соқты. 1974 жылы Спортинг Кубок иегерлері кубогының жартылай финалына шықты, бірақ кейін турнир жеңімпазы атанған шығысгермандық Магдебургтен ұтылды.

Президент Жоао Роша тұсында, 1973 жылдың қарашасында клуб мүшелері Португалиядағы тұңғыш клуб-компания жобасын мақұлдады: үкімет әрқайсысының номиналы 100 эскудо болатын 2,5 миллион акция шығаруға рұқсат берді. Алайда 1974 жылғы Қалампыр төңкерісі мен 1975 жылғы оқиғалар жобаны тоқтатты; спорттық акционерлік қоғамдар құруға мүмкіндік беретін құқықтық мәртебе Португалияда тек 1990 жылдары пайда болды. 1998 жылы клуб өзінің футбол бөлімі үшін Sporting Clube de Portugal – Futebol, SAD компаниясын құрып, акцияларын Лиссабон қор биржасына шығарды.

1981 жылы клубқа ағылшын маманы Малкольм Эллисон келіп, оның жетекшілігімен Спортинг 1982 жылы қос тәж алды — чемпиондық пен Португалия кубогын жеңіп алды. Содан кейін 1982–2000 жылдар аралығында клуб атақсыз қалды. 1987 жылы Суперкубок финалында Бенфиканы екі матчтың қорытындысы бойынша 4:0 есебімен ұтқанымен, келесі трофейді жанкүйерлер тек 1995 жылы Португалия кубогының финалында Маритимуды 2:0 есебімен жеңгенде көрді. Одан кейінгі Суперкубок Лиссабонда 0:0, Аш-Анташта 2:2 есебімен аяқталған соң 1996 жылғы 30 сәуірде Париждегі Парк де Пренс аренасында өткен қайта ойында шешілді: Спортинг Са Пинтудың қос добы және Карлуш Шавьердің қосымша уақыттағы 11 метрлігі арқылы 3:0 есебімен жеңді. Сол 1995/96 маусымда клуб Португалия кубогының финалына да шығып, Бенфикадан 1:3 есебімен ұтылды.

Бұл кезеңнің жарқын сәттерінің бірі — 1986 жылғы 14 желтоқсанда ескі Жозе Алвалаже стадионында Бенфиканы 7:1 есебімен жеңуі. Ол матчта Мануэл Фернандеш төрт, Мариу Жорже екі, Ральф Мид бір доп соқты. 1991 жылы Спортинг УЕФА кубогының жартылай финалында Интернационалеге ұтылды. Сондай-ақ УЕФА кубогында Лиссабонда Барселона (1986/87) және Реал Мадрид (1994/95) командалары тең ойнап, жеңіліске де ұшырады.

2000 жылы бұрынғы спортингтік Аугушту Инасиу басқарған команда соңғы турда Салгейрушты 4:0 есебімен жеңіп, 18 жылға созылған чемпиондықсыз кезеңге нүкте қойды. Келесі маусымда Суперкубок алынып, лигада үшінші орын алынды. 2001/02 маусымда Ласло Бөлөни тұсында клуб 18-ші чемпиондығын, Португалия кубогын және 2002 жылғы Суперкубокты жеңіп алды. 2002 жылғы 21 маусымда Лиссабоннан 30 шақырым шығыстағы Алкошетеде жаттығу базасы ашылды. Сол жылдың 14 тамызында 17 жасар Криштиану Роналду негізгі құрам үшін алғашқы ресми матчын өткізді — Чемпиондар лигасының іріктеу кезеңінде үй алаңында Интерге қарсы, ал 29 қыркүйекте Примейра-лигадағы дебютін Брагаға қарсы жасады.

2003 жылғы 6 тамызда жаңа Жозе Алвалаже стадионы ашылды. 2004/05 маусымда Жозе Пезейру басқарған Спортинг лигада көш бастап, УЕФА кубогында ұзақ жолдан өтті, бірақ маусымды трофейсіз аяқтады: қаңтарда Португалия кубогында Бенфикадан 11 метрлік допты тебуде 6:7 есебімен ұтылды, лигада үшінші орында қалды, ал 18 мамырда өз алаңында өткен УЕФА кубогының финалында бірінші таймда 1:0 алда келе жатып, мәскеулік ЦСКА-дан 1:3 есебімен жеңілді. Ішкі аренада Паулу Бенту тұсында 2007 және 2008 жылдары қатарынан екі рет Португалия кубогы алынды. 2008/09 маусымда клуб алғаш рет Чемпиондар лигасының плей-офф сатысына шықты, бірақ Бавариядан екі матч қорытындысы бойынша 1:12 есебімен ойсырай жеңілді — бұл клуб тарихындағы ең төмен сәттердің бірі саналады. 2012 жылы Спортинг Еуропа лигасының жартылай финалында Атлетик Бильбаодан ұтылды.

Ұзақ жылғы қаржылық дұрыс басқарылмау салдарынан 2011 жылға қарай клуб борышы 276 миллион еуродан асты, ал 2012/13 маусымда команда тарихындағы ең нашар нәтижені көрсетіп, лигада жетінші орында қалды. 2009 жылғы қарашадан 2013 жылғы мамырға дейін тоғыз бас бапкер ауысты, олардың бірде-бірі толық маусым істеген жоқ. 2013 жылы клуб мүшелерінің қысымымен президент Годинью Лопеш отставкаға кетіп, кезектен тыс сайлауда Бруну де Карвалью сайланды. Ол банктермен борышты қайта құрылымдау келіссөздерін бастады, оны он жылдан кейін Федерику Варандаш аяқтады, нәтижесінде клуб көпмиллиондық борыштан арылды. 2015 жылғы 5 маусымда жарияланған аудит соңғы 20 жылдағы басқаруды талдап, 1994 жылы клубтың 55 миллион еуролық жылжымайтын мүлкі және іс жүзінде борышы болмағанын, ал 2013 жылға қарай мүліктің жоқ болып, борыштың 331 миллион еуроға жеткенін көрсетті. Жаңа стадион жоспарланған 106 миллион еуроның орнына 184 миллион еуроға түсті, жаттығу базасы 24 пайызға қымбаттады, Alvalade XXI кешенінің құны болжамнан 60 пайызға асты. Аудит 2000 жылдардағы трансферлерде агенттерге нарықтан әлдеқайда жоғары комиссия төленгенін, тіпті жазбаша шарттарсыз төлемдер жасалғанын анықтады. Сол нәтижелерге сүйеніп, клуб мүшелері 2015 жылғы маусымда Годинью Лопешті клуб мүшелігінен шығаруды мақұлдады.

2013/14 маусымда Леонарду Жардим басшылығымен Спортинг лигада екінші орын алып, бес жылда тұңғыш рет Чемпиондар лигасына тікелей жолдама алды. 2014/15 маусымда Марку Силва тұсында клуб 16-шы Португалия кубогын драмалық жағдайда жеңіп алды: Брагаға қарсы финалда бірінші таймнан кейін 0:2 есебімен артта қалып, Седрик Соареш алаңнан шығарылғаннан соң он адаммен ойнағанына қарамастан, 83-минутта Ислам Слимани, ал қосымша қосылған уақытта Фреди Монтеру есеп теңестіріп, 11 метрліктерде 3:1 есебімен жеңіске жетті. Бұл клубтың жеті жылдағы алғашқы трофейі болды.

2015 жылдың маусымында Бенфика келісімшартын ұзартпаған соң Спортингке Жоржи Жезуш үш жылға қол қойды, бұл екі лиссабондық клубтың бақталастығын жаңа деңгейге шығарды. Оның тұсында клуб Суперкубокты сегізінші рет жеңіп алды, ал лигада өзінің ұпай рекордын жаңартып, 86 ұпай жинаса да, Бенфикадан екі ұпай қалып, екінші орынмен шектелді. Келесі маусымда Спортинг Сетубал Виториясына қарсы 11 метрліктерде тұңғыш рет Лига кубогын иеленді. Алайда 2018 жылғы 15 мамырда клубтың жаттығу базасында 50-ге жуық ультра жанкүйер ойыншылар мен бапкерлерге шабуыл жасады (олардың тоғызы кейін нақты мерзімге бас бостандығынан айырылды). Бес күннен кейін команда Португалия кубогының финалында Авешке ұтылды, ал 23 маусымда жалпы жиналыста Бруну де Карвалью қызметінен кетірілді. Оқиғадан соң тоғыз ойыншы келісімшартын біржақты бұзған еді, олардың қатарында Бруну Фернандеш, Руй Патрисиу, Баш Дошт, Желсон Мартинш пен Уильям Карвалью болды; кейін бұл бұзу заңсыз деп танылып, клуб өтемақы алуға құқылы болды. Сайлауға дейінгі кезеңде уақытша басқару комитетін басқарған Соуза Синтра кеткен ойыншылардың бір бөлігін қайтара алды. 2018 жылғы 8 қыркүйекте президент болып Федерику Варандаш сайланды.

2020 жылғы наурызда бас бапкер болып Рубен Аморим тағайындалды; оның үшін 10 миллион еуро төленді, бұл бапкерлер тарихындағы үшінші ең қымбат ауысу болды. 2020/21 маусымда COVID-19 шектеулеріне байланысты жанкүйерлерсіз өткен чемпионатта Спортинг үшінші Лига кубогын алып, Боавиштаны үй алаңында 1:0 есебімен жеңіп, 19 жылдан кейін чемпиондыққа оралды; бүкіл маусымда небәрі бір жеңіліс тапты. 2021/22 Чемпиондар лигасының топтық кезеңінде үй алаңында Аякске 1:5, қонақта Боруссия Дортмундқа 0:1 есебімен ұтылғанына қарамастан, команда топтан екінші орынмен шығып, 2008/09 маусымнан кейінгі екінші рет плей-офф сатысына жетті. Сол маусымда Суперкубок пен Лига кубогы да алынды. 2023/24 маусымда клуб тарихындағы ең қымбат сатып алынған ойыншысы Виктор Йокереш командаға 20-шы чемпиондықты алуға көмектесті.

2024/25 маусымда 11 турда қатарынан жеңіске жетіп, 5 ұпай артықшылық жинаған соң Рубен Аморим Манчестер Юнайтедке кететінін мәлімдеді. Кетер алдында ол Спортингті Чемпиондар лигасының лига кезеңінде Пеп Гвардиоланың Манчестер Ситиін үй алаңында 4:1 есебімен жеңуге бастады; кейін команда плей-офф іріктеуінде Боруссия Дортмундтан ұтылды. Қарашадан желтоқсанның соңына дейін сегіз матчта команданы бұрынғы спортингтік оң қанат қорғаушысы Жоао Перейра басқарды, одан кейін Руй Боржеш келіп, жұмысын Бенфиканы үй алаңында 1:0 есебімен жеңуден бастады және клубты 21-ші чемпиондық атаққа жеткізді. Бұл 1953/54 маусымнан бергі 71 жылда алғаш қатарынан алынған чемпиондық әрі соңғы бес маусымдағы үшінші тәж болды. Швед шабуылшысы Виктор Йокереш 33 матчта 39 доп соғып, қайтадан лиганың үздік бомбардирі атанды, ал маусымдағы барлық 51 кездесуде 53 рет дәл соқты.

Клуб елтаңбасындағы тік тұрған арыстанды Алвалаже виконты Кашкайш алькальді, Sporting Club de Cascais клубында футболды дамытушы Дон Фернанду де Каштелу-Бранкудың елтаңбасынан алған. Каштелу-Бранку жаңа клубтың түсі көк болмауын талап етті, себебі ол түсті өз клубы иеленген еді. Тарих бойында елтаңба бірнеше рет жаңғыртылды: клубта бес ресми эмблема және 1956 әрі 2006 жылдардағы мерейтойлық екі белгі болды, барлығында да тік тұрған арыстан, жасыл түс және клубтың толық аты немесе SCP қысқартуы сақталды. 2001 жылы эмблема түбегейлі өзгертіліп, жейдені бейнелейтін үш көлденең ақ жолақ, алтын түсті арыстан, Sporting және Portugal сөздері мен қалқанның үстіндегі тәж тәрізді SCP аббревиатурасы пайда болды. 2026 жылғы 1 шілдеде, клубтың 120 жылдығында, жаңа эмблема таныстырылды.

1906 жылы құрылғанда ойыншылар ақ жейде киді. 1908 жылғы 25 қазанда оң жағы ақ, сол жағы жасыл болып екіге бөлінген, кейін Стромп жейдесі деп аталған алғашқы он жейде ұсынылды — ол клубтың негізін қалаушылардың бірі Франсиско Стромптың құрметіне аталған. 1915 жылы трусиктер ақтан қараға ауысты. Көлденең жасыл-ақ жолақты жейделерді 1926 жылы регби командасы үшін Салазар Каррейра таңдаған еді, ал футболшылар оны алғаш рет 1927 жылғы 6 қарашада Каза-Пиямен жолдастық кездесуде киді. 1928 жылдың шілдесінде Бразилияға сапар кезінде ауа райына байланысты қайта қолданылды, ал сол жылғы 5 қазанда Бенфикаға қарсы матчта ойыншылар үзілісте жейдені ауыстырды — содан бері қара трусикпен бірге көлденең жасыл-ақ жолақты жейде клубтың негізгі формасы болып қалды.

Шетелде клубты жиі Спортинг Лиссабон деп атайды, алайда бұл ресми атауға сәйкес келмейтіндіктен спортингуиштер арасында наразылық тудырады; УЕФА мен ФИФА оны толық ресми атымен немесе Sporting CP түрінде жазады. Клубтың 200 мың мүшесі бар, зерттеулерге сәйкес тек Португалияның өзінде 2–2,5 миллион жанкүйері бар. Әнұран — 1955 жылы Эдуарду Дамаш пен Мануэл Пайао жазған және әнші Мария Жозе Валериу алғаш орындаған Спортинг маршы. Матч күндері жанкүйерлер хормен Фрэнк Синатраның My Way әнінің португалша нұсқасы — O Mundo Sabe Que әнін орындайды. Тарих бойында клубтың Португалия мен шетелде жүзден астам филиалы мен өкілдігі құрылды; солардың кейбірі — Томар Спортингі, Фаренсе, Олянense, Ковилья және Кампомайоренсе — дербес клуб ретінде жоғары деңгейге шықты. 1920 жылы Мозамбикте құрылған Лоуренсу-Маркеш Спортингі (кейін Машакене) де филиал болды; Эушебиу дәл сол клубта 15 жасынан 18 жасына дейін жастар және негізгі құрамда ойнап, футболшы ретінде қалыптасты.

Спортингтің басты қарсыласы — Бенфика, олардың кездесуі мәңгілік дерби деп аталады. Бақталастық 1907 жылы Бенфиканың сегіз ойыншысы жақсы жаттығу жағдайын іздеп Спортингке ауысқанда басталды; сол жылғы алғашқы дерби 2:1 есебімен Спортингтің жеңісімен аяқталды. Бенфикадан ең ауыр жеңілістердің бірі — 1948 жылғы 28 сәуірде ескі Луш стадионындағы 2:7, сондай-ақ 1939, 1978 және 1986 жылдардағы үш рет 0:5. Бенфикадан алған ең ірі жеңіс — 1986 жылғы 7:1. 1993/94 маусым алдында президент Соуза Синтра Бенфиканың қаржылық дағдарысын пайдаланып, келісімшарттарын бұзған Паулу Соуза мен Пашекуны алды — бұл оқиға Ыстық жаз деген атқа ие болды. 1994 жылғы 14 мамырда лық толы ескі Жозе Алвалажеде өткен дербиде құрамында Луиш Фигу, Паулу Соуза, Красимир Балаков, Ивайло Йорданов, Эмилиу Пейше, Стан Валькс ойнаған Спортинг фаворит саналса да, Бенфика 6:3 есебімен жеңіп, кейін чемпион атанды. 1996 жылғы Португалия кубогының финалында Бенфика 3:1 есебімен жеңді, ал матч кезінде жанкүйер жаққан отшашу Спортинг жанкүйерінің кеудесіне тиіп, оны сол жерде мерт қылды. 2004 жылғы 3 мамырда Жеованидің 87-минуттағы жеңісті добынан кейін Алвалажеде Спортинг жанкүйерлері алаңға лап қойды, ал 2011 жылдың қарашасында Лушта 0:1 есебімен ұтылғаннан соң қонақтардың жанкүйерлері стадион трибунасының біріне өрт қойды.

Спортингтің Портумен де бақталастығы бар: Арыстандар мен Айдаһарлар тартысы Лиссабон мен елдің солтүстігі арасындағы саяси-аймақтық айырмашылықтың спорттағы көрінісі саналады. Бұл қарсыласу португал киносының классигі — 1947 жылғы O Leão da Estrela фильмінде және оның 2015 жылғы ремейкінде бейнеленген. Екі клуб 13 рет трофей үшін тікелей бетпе-бет келді. Спортинг тұңғыш финалдық жеңісін 1978 жылы Ұлттық стадионда Португалия кубогында (1:1 және қайта ойында 2:1) тойлады. 1994 және 2000 жылдары қайта ойындарда Порту жеңді, 2007/08 маусымның кубок финалында Спортинг қосымша уақытта 2:0 есебімен ұтты, ал 2019 жылы қосымша уақыттағы 2:2-ден кейін 11 метрліктерде 4:3 есебімен жеңді. Тағы төрт финал Кандиду де Оливейра суперкубогында (1996, 2001, 2007 және 2008 жылдары), ал 2018/19 Лига кубогының финалында Брагада 1:1-ден соң Спортинг 11 метрліктерде 3:1 есебімен жеңіске жетті.

Клуб тарих бойында бірнеше алаңды ауыстырды: 1907 жылы ашылған Sítio das Mouras, Кампу-Гранде стадионы (1917–1937), Лумиар стадионы (1937–1956), содан соң 1956 жылы ашылып, 2003 жылы қиратылған алғашқы Жозе Алвалаже стадионы. Томаш Тавейра жобалаған жаңа Жозе Алвалаже стадионы 2003 жылғы 6 тамызда ашылды және 2004 жылғы Еуропа чемпионатында пайдаланылды; Alvalade XXI кешеніне сауда орталығы, кинотеатрлар, кеңселер, тұрғын үйлер, клуб мұражайы мен ресми дүкен кірді. Ашылу матчында Манчестер Юнайтед 3:1 есебімен жеңілді, бұл кездесу Криштиану Роналдудың клубтан кетуін де белгіледі. 2005 жылғы УЕФА кубогының финалы кезінде арена бес жұлдызды сертификат алды. Стадион сыйымдылығы — 52 095 орын. Ол 2019/20 Чемпиондар лигасының ширек және жартылай финалдарын, сондай-ақ 2024/25 әйелдер Чемпиондар лигасының финалын қабылдады; соңғысынан кейін нысан жаңғырту кезеңіне кірді.

Клубтың жаттығу базасы Криштиану Роналду академиясы деп аталады, ол кәсіби команданың күнделікті дайындық орталығы әрі спорт мектебі. Спортинг академиясы Алтын доп иегерлері Луиш Фигу мен Криштиану Роналдуны тәрбиеледі. 2016 жылғы Еуропа чемпионатында жеңіске жеткен Португалия құрамасының Францияға қарсы финалда ойнаған 14 футболшысының 10-ы Спортингте қалыптасқан, ал 2018 жылғы әлем чемпионатында клуб академиясының түлектері 14 ойыншымен ең көп өкілдік еткен мектеп болды. Клубтың 3000 орындық João Rocha павильоны — Португалиядағы спорт клубына тиесілі ең үлкен жабық арена; оның маңында клубтың даңқ аллеясы (Passeio da Fama) мен жастар академиясының Aurélio Pereira мектебі орналасқан.

Португал футболында Спортинг 58 ірі трофеймен үшінші орында тұр, Порту (88) мен Бенфикадан (86) кейін. Клуб 21 рет чемпион атанып, Португалия кубогын 18 рет, Лига кубогын 4 рет, Кандиду де Оливейра суперкубогын 9 рет, Португалия чемпионатын (Campeonato de Portugal) рекордқа тең 4 рет жеңіп алды. Еуропада 1963/64 Кубок иегерлері кубогын иеленіп, 2005 жылғы УЕФА кубогында және 1949 жылғы Латын кубогында финалист болды. Клуб УЕФА кубогы мен Еуропа лигасының ең көп — 36 розыгрышына қатысып, бұл турнирде ең көп матч өткізген және екінші көп жеңіс жинаған команда әрі тарихи клуб рейтингінде бірінші орында тұр.

Клуб рекордтары бойынша ең көп матч өткізген ойыншы — Илариу (474), ең көп гол соққан — Фернанду Пейротеу (540), оның матч басына орташа көрсеткіші де ең жоғары — 1,6. Примейра-лигада клуб тарихындағы ең жас дебютант — Дариу Эссугу (16 жас 6 күн), ол УЕФА клубтық жарыстарында да ең жас португалдық ойыншы (16 жас 268 күн). Клуб үшін дебютінде гол соққан ең жас футболшы — Жеовани Кенда (17 жас 3 ай 5 күн). Клуб құрамындағы ең жасы үлкен ойыншы — Витор Дамаш (41 жас 50 күн). Ең қымбат сатылған футболшы — Виктор Йокереш (69,76 миллион еуро), ең қымбат сатып алынған — Родригу Залазар (30 миллион еуро). Еуропаның алтын бәтеңкесін клуб ойыншылары екі рет — 1974 жылы Эктор Язалде (46 гол, португалдық рекорд) және 2002 жылы Мариу Жардел (42 гол) жеңіп алды, ал 2018/19 маусымда Бруну Фернандеш 32 голымен Еуропадағы ең нәтижелі жартылай қорғаушы атанды.

Клубтың өз баспасөзі мен медиа жүйесі бар: 1922 жылғы 31 наурызда бюллетень ретінде шыға бастаған және 1952 жылдың маусымында газетке айналған Jornal Sporting апталығы, сондай-ақ спутник пен кабель арқылы Португалияда әрі Ангола мен Мозамбикте таратылатын Sporting TV арнасы. 2004 жылғы 31 тамызда ашылған Спортинг мұражайында клубтың 32 спорт түріндегі тарихы көрсетіліп, екі мыңға жуық трофей қойылған; Лейрия қаласында да ресми мұражай жұмыс істейді. 2012 жылы мұқтаж жандарға, қауіпті жағдайдағы балалар мен соғыс құрбандарына көмектесетін Спортинг қоры құрылды.